⁊ memoriam alioꝝ; ita ꝙ nec hōerit in re: nec in opimone. ¶ Doſita aūt hac opimione in lectōe hodierna ſubiuigitur eius ꝓbacō q̄talis ē. Inter omnia q̄ ſenſu diſtiguimꝰ illud qd̓ minꝰ immāet me̓morie noſtre eſt vmbra corporismoti ꝯtinue. nā talis vmbra cōtinue variatur. ſed vita noſtra ē ſimilis ꝑ oīa tali vmbre. gͦ oīno neceſſe eſt ꝙ eiꝰ memoria oīno deleſtāatur. Moſſet ad q̄ſtioneui reIſſiponderi ꝙ licet pereat memoria iſtoꝝ hominū ꝓ certo tꝑe: al̓s tam̄aliayrenouabit̉ ꝑ corporis r̓furrectōeꝫ.Et ideo hac reſponſionē ꝯn̄ter impij excludūt ꝑ modū iſtū. Illudqd̓ eſt ꝓhibitum ⁊ qͣſi ꝑ conſigͣficacōem̄ nature firmatū nō poteſtmutari: qꝛ curſus nature ē immūtabilis in hoc ꝙ a priuacōne ī habitū impoſſibilis ē regreſſio. ſꝫ reu̓ſio poſt mortē q̄ eſt finis noſtereſt a natura ꝓhibita ⁊ qͣſi ꝑ ſigͣtionem nature firmata: qꝛ naturanō vtitur iſto modo ꝓducendi velreparādi homines ꝙ eos de mortededucat ad vitam. ſꝫ curſus vitenr̄e eſt talis ꝙ de nō eē ꝓducit̉ adeē/ ⁊ iteꝝ poſt vitā ad nō eē ducitur poſt morteꝫ ⁊ iſto grādū nūꝙͣreducit̉ ꝑ naturaꝫ ad eē⁊t hec eſtſma lr̄e. Circa iſtā lectionem q̄ro iſtā q̄ſtionē Vtꝝ reſurrectio oIniū generalit̓ ſit futura: exceptotamē articulo q̄ſtionis xp̄o ⁊ ſuamatre benedicta de qua pie crediteccleſia ꝙ ſit in ea r̓ſurrectō ꝯpleta ¶ Et arguo ad q̄ſtionē ꝙ nopͥmo ꝑ illud dan̄. 12. Ml̓ti de hijsqͦ dormer̄t in puluere terre euigilabūt. Iſta locutio ꝑticionē quāDecīanonadam importat. gͦ non omnes e̓ſuigēt. Item in pͣs. Non refurgēt impij in iudicio. ſꝫ ōnes qui reſurgetad iudicium reſurgent. gͦ impij n̄oreſurgēt. Item Iob. 14. Homo cūdormerit nō reſurgēt̉ donec atteratur celū. ſꝫ hoc numꝙͣ erit. Itemilli qui cum xp̄o reſurgēte refurrexerūt ſimul cū xp̄o aſcender̄t in corpore ⁊ aīa. gͦ in eis ē r̓ſurrectio cōpleta. Ans patet ꝑ Rabanū ⁊ hētur in Gloſa cōi. Qui reſurgēte domīo reſurrexer̄t a mortuis eciā aſcendēte ad celos ſil̓ aſcēdiſſe credēdi ſūt: nec vlla rōe eoꝝ bemeritate fides accōmodāda eſt/ qͥ eos poſ3tea reu̓ſuros in cinerē ac denuo inmonumētis que triduo patefcāPeſunt ab eis quibꝰ paulo an̄ apparuerūt viui more mortuoꝝ putāteē ꝯuerſos. Hec ille. Item ſi iterūmoriebant̉ cū aīa nō ſeꝑaretur acorpore ſine penabis paſſi ſunt penā mortiſ. ſꝫ hoc ē īiuſtū: qꝛ ad Hebre. 9 Statutuꝫ ē hoībus ſel̓ mori:⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑ vnā mortē eſſe debitūpene ſolutū. Iteꝫ ipſi reſurrexer̄tvt eſſent ſocij ⁊ teſtes r̓ſurr̓ctiōisxp̄i. ſed xp̄s r̓ſurgens ex mortuisiā nō morit̓̉: quia eiꝰ e̓ſurrctio fuitad vitam et̓nā. gͦ ⁊ eoꝝ ꝯſimilit̓.al̓s nō erāt teſtes ſufficiētes pertotū. ¶ Ad oppoſitū ſunt verbaſaluatoris Ioh̓. ſ. Om̄es qui ī monumētis ſunt audiēt voce filij dei⁊ qͥ audirit: viuēt. Itē ad Cor. 1l.Oēs qͥdeꝫ reſurgemꝰ. Itē ait Apꝰ.ad Roͣ. l. qꝛ ſi pctm̄ ⁊ mors ꝑtnͣſiit ī oēs hoīes ꝑ vnū ſiue ꝓpt̓ cl̓pāorigīalem; gͦ ml̓tōgis r̓ſurrectioad vitā dabit̉ a xp̄o in oēs hoīes.¶ Ad iſtā q̄ſtionē ſine ſtrupulo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten