lāoinfectio ad cauēdū exterminiumid eſt peccatū ꝓpt̓ qd̓ homo exterinat̉ ⁊ exͣ t̓minos eccleſie ponit̉. Eteſt methaphoricus modꝰ loquēdi quaſi medicus diceret infirmooſtēdēdo ſibi aliquem cibū exͣneū.comedas ſecure de iſto: moderatetn̄ quia nichil ꝑiculi nichil mali īeo eſt niſi tu facias exceſſū ⁊vultdicere ꝙ hoc nullo mō eſt īputandum bonitati reꝝ vl̓ ſpeciei vl̓ fortue ꝙ homines ī amore mūdanorū contrͣ amorē dei figunt̉: ſed tm̄mō ꝑu̓ſitati hominū/ qͥ male vtuntur rebuſ bn̄ creatiſ. Et ſic tolliturpͥma excuſacio. Vnde Augꝰ de vera religione. c. 38. Nec aqua malū nec al̓ qd̓ in aere viuit. Nā iſteſubſtancie ſūt. ſꝫ manifeſtū eſt volutaria p̄cipitacio ī aquā et ſuffocacō quā merſuſ patit̉/ ſtiluſ ferreus alia ꝑte qua ſcribaꝰ: alia quadeleamꝰ fabricatꝰ ē ī ſuo generepulcher ⁊ ad vſū nrm̄ accōmodatus Et ſi quiſꝙͣ ea parte ſcriberetqua delet̉/ et ea velit delere q̄ ſcribitur;. nullo modo ſtilū malū fecerit ſed ipſum factū iure vituꝑatur3Hec augͥ. Secunda excuſacio peccatoꝝ qui dcūt fragilitatē carniſad peccandum īpellere. excluditurꝑ illud idem. Non enim eſt illismedicamentū exterminij hoc eſtcōcupiſcencia neceſſiſtans vl̓ ext̓minas. ſꝫ excitans tm̄ quā homopeccādo hr̄e meruit / et deqͣ ſi velitproficit ſi reſiſtit. Vnde Gregor. 9morͣ. c. xxxvi. Suꝑna diſpēſatō idcirco nos tota ſibi intencione ẜuientes carnem nrāꝫ ꝑmittit īpūnaciōibꝰ ꝯcuti. ne mens noſtra.audeat in ſuperbiā p̄ſūptione ſueſecuritatis eleuariut dum pulſata trepidat. in ſolo auctoris adiutorio pedem robuſtiꝰ ſpei figat. Item ibidem libro. ix. c̄. 3. dicit ſicAd yma quippe trahit caro ne extollatur ſpiritus ⁊ ad ſūma trahitſpiritus ne proſternat̉ caro: ſpūſleuat ne iaceamus in ymis. caroaggrauat ne extollamur ex ſummis Et ſic ẜm Gre. quodam certomodea̓mīe fit vt carne depͥmenteſꝫ non ꝓſternēte hō deſperacoīslapſū caueat̉ et ſpū eleuāte/ et tn̄temptacōneſ ſentiente ſuꝑbie caſū euādat et ſic dum ſpūs ſurſumtrahit et caro retrahit. ſubtiliſſiointerni iudicij moderamins infraſūma ⁊ ſupra infima in quodammedio aīa libirat̉ Et ſic pꝫ ꝙ noneſt in homine medicamentū extͣminij. ſap̄. ⁊ deus creauit homineinext̓miābilē et ad ymaginē ſil̓itudīs ſue fecit illū. ¶ Terciā excuſacio peccatoꝝ eſt ꝓpter demonūinfeſtacoēs. ſꝫ excuſatō iſta excluditur ꝑ t̓ciā negatiliuā q̄ eſt iſta.Nec inferoꝝ regnum ī terra a regnū vl̓ dominiū. infernoꝝ ⁊ demonū noū eſt interra inhominibꝰviuētibus in t̓ra et de t̓ra exn̄bꝰ.et ideo hoībus pn̄t malū fugge̓re ⁊ temptare; ſed nullo modo violentare permittuntur homineꝫ: etideo dominiū non habent in hoīne n̓ homo ſponte ꝑ libeꝝ arbit̓um eis ſubdi velit. Vnde Bernardus ſuꝑ Cantica ẜ. 86. Impulſorhominis dyabolus eſt. Impulſormundus. impulſor humo. Quis iſte homo ſit queris: quiſqꝫ homoſuimoli mirari eſqꝫ ad̓o impulſorſibi eſt et ſuimet precipitator; vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten