vſqꝫ addo inpulſor ſibi ē ⁊ fuimetprecipitator ut nō ſit qd̓ in alteroinpulſare formidas ſi ip̄e a te ꝓpͥas contineas manꝰ: manuſ tuaſormoconſenſus tuus. Nota ſuper illudCreauit deus ut eſſent ōnia ꝙ ꝯſideracio creaturarū ꝓpter hominēfactaruꝫ mouet hoīeꝫ erga deū adquinqꝫ laudabiles diſpoſicōnes.mouet enim hoīnē ad amorē adhonorē. ad ſtuporē. ad timoreꝫ. etad laborē. de primo Augꝰ io. cōfeſſi. c. 18. Celū ⁊ terra ⁊ oīa q̄ ī eisſunt ecce vndiqꝫ mͥ dicunt ut te amem hec ceſſant dicere oībus utſint īexcuſabileſ. Et īfrac. 7. Quidaūt amo cū te amo non ſpēm corporis non decus tēporis. nec cādoreꝫ lucis nec dulces melodias cātilenarū. non florū ⁊ vnguentorū⁊ aromatū ſuauitate. non māna ⁊mella. nō mēbra acceptabilia carnis amplexibꝰ. nō hec amo cumamo deū meū ⁊ tn̄ amo quādaꝫlucē ⁊ quādā vocē ⁊ quēdā odorē⁊ quēdā cibū ⁊ quēdā amplexuꝫinterioris hominis mei. vbi fulgꝫaīo meo qd̓ nō capit locus / ⁊ vbiſonat quod nō capit tēpuſ. ⁊ vbiolet quod nō ſpargit flatusk vbiſapit qd̓ n̄ minuit edacitas ⁊ vbiheret qd̓ nō diuellit ſacietas. hͦ ēqd̓ amo cū deū meū amo. De iltoamoe̓ Hugo de arra aīme loq̄nſaīme ſue dicit Magno debito obligata es anima mea⁊ ml̓tū accermnal̓ y n a tepiſti vl̓ habuiſtia pro hijs omnilſol ſi ſcepiſtibus non habeo quid retribuas. nut tantū diligas. ſiam quod ꝑ dilectionem datum eſt. non meliusnec decencius ꝙͣ per dilectiōēꝫ r̓pēdi poteſt. Sapīe. .ij. diligis omniaTriadecīaque ſunt ⁊ nichil odiſti eorū quefeciſti. Ex quo ergo propter dilec di cī odiēẜ a̓d ꝯſtitaſti a̓ ℟ꝰtionem hominis omnia fecit. racionabile eſt ꝙ ſuper omniā abhomine diligatur immo ſicut a deo per amorem ꝓcedunt. ita ꝑ aōrem reguntur per amorem in deum r̓deuntquantū poſſunt̉ ẜꝫ Boeciumg. de conſola. metro vi. Vn̄omnis res nititur facere orbem fuiid eſt circulum Vnde dicit̉ hic ēcunctētis conuiuijs amor. Secun20de̓ conſiderācio creaturarum monet hominem ad honorem debitum deo impendendum. Omniſ eīcreaturā pro ſue nature potenciadeum nititur honorare. nec eſt aliqua res corporea que ſuis legibꝰAnititur obuiare Vnde hoecius tercio de cōnſolacione proſa viceſiāſecunda probat / ꝙ omnes res adeo quaſi voluntarie reguntur; ſeqꝫ ad diſponentis nutum conuēienter ⁊ contempea̓te conuertunt necbonum regimem foret ſi foret iugumdetractancium non obtemperancium ſalus. Ideo concludit.ꝙ nichil naturam ſuam ſeruansdeo contrariai̓ conatur; et hoc eſtquod dicitur Sapientie octauo.Attingens a fine vſqꝫ ad fineꝫ fortiter; ⁊ d̓ſponens omnia ſuauiterDe iſto hōre loquitur Anſelꝰ pͥºcur: deus hō c. 1 ⁊. ſic. omnis voluntas racōnalis creature ſubiecta debet eē volūtati dei e hͦ ē debitū qd̓debet angelus ⁊ homo deo. quodſoluendo nullus peccat ⁊ ꝙ omnis qui non ſoluit peccat. hec eſtiuſticia ſiue rectitudo voluntatisque iuſtos facit ſiue rectos corde:id eſt voluntatē hic eſt ſolus hōr