dator l̓ inſpirator diſcipline. effugiet fictū ⁊ ypoc̓tā: qͥ bonū p̄tēditexteriꝰ ⁊ maliciā gerit ſubtꝰ. Vn̄nō ē miꝝ ſi ſapīa ī malluolā aīaꝫnō introibit. qꝛ ſpūs ſcūs qͥ ē auctor ⁊ dator ſapīe effugiet talē fictū. Et ſic ī iſto aſſignar rō: qͣꝫe inmaliuolā aīaꝫ nō introibit ſapīa.Conſeq̄nt̓ ſubdit rōnē qͣꝫe nec hītabit ī corꝑe ſubdito pctīs. qꝛ aufert ſe a cogitacōibꝰ libidinoſiſ ⁊beſtialibꝰ cū ſit ſpūs mūditie ethoēſtatis. Vn̄ q ſpūs veritatis effugiet fictōnes. ſꝫ qꝛ ē ſp̄s hoēſtatis effugiet beſtiales cogitacōesEt hͦ ē ꝙ dicit. Aufert ſe a cogitacōibꝰ q̄ ſūt ſine ītellectu. Alit̓ expoīt̓ iſta lr̄a uit ille geītīꝰ diſcipline ꝯſtruat̉ cū hͦ ꝙ dico fictū. Et ēſēſꝰ. Spūs em̄ſcus effugiet fictuꝫdiſciplīe. cillū qͥ fingit ſe hr̄e diſciplina cū nō hēat. Sꝫ pͥmꝰ moduslegendi ꝯcordat cū glo. ſic gͦ nēop̄t d̓o īp̄one̓ ꝙ ip̄e ſpōte hōieꝫ de̓linqͣt. ȳmo ꝑ malicia fugat̉ ab eo. Et iō dicit. ſpūs ſcūs ⁊cͣ. Nec iteriip̄t hō īponē deo qd̓ ꝯſētit et fauet voluptatibꝰ beſtialibꝰ et repugnātibꝰ rōi; qꝛ ſtatī aufert ſea cogitacōibꝰ q̄ ſūt ſine ītellectu.Cū eī intellcūs ſit hōis natua̓. velꝑfcō ⁊ ſup̄ma nobilitas ꝑ quē cōpeſte̓ dꝫ motꝰ irrōnabiles carnis.qn̄ ita ē aliqͥs carnalibꝰ cogitacōnibꝰ ſubditꝰ. talis. cogitacōes hꝫſine ītellcū toͣlit̓ ſenſuales ⁊ beſtiales. Cōtrͣ qͣleſ loqͣt̉ pͣs. nolite fiel̓ſic̄ equꝰ ⁊ mulꝰ qͥbꝰ nō ē intellectꝰ. qꝛ a talibꝫ ſe aufert ſpūſ ſapientie. Notādū ē ẜm AīſtotilēALethicoꝝ ē. i. Tres ſūt ſpēs fugiende circā moe̓s. vicꝫ incontinentiamalitia ⁊ beſtialitas. Incōtinētiaē ẜm Aīſtotilē: qn̄ ita ē ꝙ aliquiſhꝫ rcāꝫ eſtīacōeꝫ ⁊ ſufficiētē īforͣcōeꝫ qͥd deberet fate̓ ⁊ qͥd vitare:paſſio tn̄ tēptatōis ē ita vehemēſī appetitu ſēſitio; ꝙ ip̄e futtumbitpaſſioni ⁊ r̓cedit a ſm̄a fui iudicij⁊ ꝓprie ꝯſcientie. faciēdo illud qd̓ſcit ſibi eē ꝓhibitū ⁊ iō vot̓ īcontinēſ. qꝛ n̄ ꝯtinꝫ ſe īfra limites ꝓprieꝯſciētie: ſꝫ ꝓpt̓ paſſionē r̓gredit̉ ett̓redita iudico ꝯſcīe. Et hec ē pͥmaſpēs fugiēda c̓ca mores. Scd̓a ēmaliciā: ⁊ ē ẜm eū hītꝰ malꝰ aggͣuatꝰ ex aſſuefactōe ſeq̄ndi paſſiones. ꝑ quē malū hīturcā eſtīatio fine bō ꝯſcīa iā ē corruptaſī tm̄ꝙ iu̓dicatōe illd̓ eē bonū ⁊ ꝓſeq̄ndum ad quod appetitus ſenſitīꝰinclinat. Et ideo talis iam ex electione et non ex paſſione operaturperuerſa. ⁊ ideo multo peior eſt ꝙͣincontinens. Vn̄ talis apud Ariſtotileꝫ vocat̉ intemꝑatus ſicut patet c. x. eiuſdē libri. vn̄ Seneca decopia verborū pene ante finē. Tūceſt confūmata in felicitaſ vbi turpia nō ſolū delectāt ſꝫ etiā placēt;⁊ deſinit eē remedio locus. vbi q̄fuerāt vicia mores ſunt. ¶ Tertiaſpēs fugiēdoꝝ c̓ca moe̓s vōt̓ beſtialitas Sic̄ āt malicia excedit īcōtinētiā: ita beſtialitas excedit maliciā. vn̄ qn̄ maliciā ē tanta ꝙ excedit limiteſ hūane affectōis circamateriā ire vel libidīs vel cꝰcūqꝫpeccati. Tunc dicitur talis homobeſtialis ⁊ malitia ſuā vocatur beſtialitas. ſicut enim quando aſtectiones partis intellectiue. aſſimilantur in claritate et honeſtatecogitationibus et affectionibusG. l.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten