cū qͥbus te reꝑiri ꝯtigerit reatū tuū. Plāge tuū ſcelꝰ:chrymas ecorde euelle: nec ceſſes: qͦuſqꝫ in hoc mūdo vi-uere te ꝑmiſerit deus. Plāge ꝙ potiꝰ miſere viuere vel̓:qͣꝫ gl̓ioſe ꝓ xp̄i nomīe mori: qͥ ſtatim gl̓iaꝫ tibi ꝯdonaretet̓nā. Nec mēs tua incredula bonoꝝ re ꝓmiſſiōe deſperetNā viuo ego dicit dn̄s. Nolo mortē pctōris: niſi ꝯuertat̉a via ſua ⁊ viuat. Un̄ ⁊ ꝑ ꝓphetā tu reliqͥſti me: tn̄ reuertere ⁊ ſuſcipiā te dicit dn̄s: Reu̓timini ⁊ ſalui eritis qͥ eſtiſin extremiſ t̓re. Recordamī hoꝝ ⁊ ingemiſcite: ⁊ agite penitentiam qui erratis. Nam vt ait Hieronymus ad Sabi Hierony.nianum. In illo deniqꝫ populo: a quo crucifixus eſt chri-ſtus: a quo in ligno ſuſpenſus: a quo pendens irriſus: a qͦlancea vulneratus: a quo felle ⁊ aceto potatus: erāt mē-bra chriſti: pro quibus dixit: Pater ignoſce ill̓ qꝛ neſciūtqͥd faciūt. Quid aūt ꝯuerſo nō ignoſcit̉: qͥſ homicida de-ſperet ſi in ſpē reditꝰ ē: a qͦ etiā xp̄s occiſus ē? Credider̄tinde multi: donatꝰ ē eis ſāguis xp̄i: vt magis eū biberēt qͦliberarent̉: qͣꝫ rei de illo effuſo tenerent̉. Hec ille. Habe-as ergo ſpē certā in Ieſu dn̄o tuo: illa nāqꝫ in altū facilit̓te eleuabit: nec ſine illa vt ait Chryſoſto. ſaluari poteris.Chryſoſto.τήγαρ ελϖιθι ξσωθημην αυτη γάρ φυτή καθαϖερσειρατισ χρύσητων ούρανον εξαρτίσθίσαν τασ ήμετερασ βιαρασασει ψύχασ κατα μίκρον ῶροσ τωύψοσ ἕκεινον ανέλκοῦσα τοῖσ σφοθ ρα εχομηνοίσφυτησ καί τοῦ κλύρωνοσ ημασ των ριωτικων ῦϖeραίροῦσα κακων Non gͦ ꝑ iſtas induratꝰ ⁊ deſperatꝰ inpeccatis qͥcūqꝫ negādo xp̄m iterū crucifixiſti: cū ꝓ te adpatrē ille orauit: ⁊ te recipere ſit paratꝰ. Ne patiariſ tātūtibi ⁊ tanto Ieſu chriſti labore queſitū ſpūalium gratia-rū deperire cenſū. Peribis certe ſi ꝑſiſtas in pectīs: ⁊ exacerbes deū in actibus tuis. Nā Hieronymus de peniten-Hierony.tia. Nihil inqͥt ita offēdit deū: qͣꝫ deſperatiōe malorū he-rere peioribꝰ: licet ⁊ ip̄a deſꝑatio īcredulitatiſ inditiū ſitQui eī deſperat ſalutē nō putat futuꝝ eē iudiciū. Qd̓ ſiinetueret: vtiqꝫ bōis oꝑibꝰ iudici ſe p̄pararet. Nec te amāf ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten