Hierony.Auguſtinꝰ.Iuſtinusmartyr-Chryſoſto.Hierony.
⁊ tūc ſcelus hoc poſſem forte cōmode deplorare: ⁊ fortiſ-ſimis verbis: ſi caſu iſta legere ꝯtingeret: illoꝝ duriſſimūpectus emollire. At cum omnia hec deſint: et iuuenis vixpͥma cognoſcēs elemēta: nō tante ſum arrogātie ꝙ homi-nes illos duros: verbis meis a tāto ſcelere poſſe reuoca-re preſumā. Sed ſua miẜicordia ⁊ pietate operet̉ deus q̄voluerit: mihi ſufficit ſic loqui vt intelligar: ⁊ ꝟitatē ip̄aꝫnudā ſicut nouero ſimplicit̓ enarrare. Cū multo ſiquideꝫmelius ſit vera ruſtice (vt ait Hieronymꝰ ad damaſuꝫ) ꝙͣdiſerte falſa ꝓferre. Et Auguſtinꝰ ad Hieronymuꝫ. In-cōparabiliter pulchrior eſt veritas xp̄ianoꝝ: qͣꝫ Helenagrecoꝝ: ꝓ iſta em̄ fortiꝰ noſtri martyres aduerſus hancſobdomā: qͣꝫ ꝓ illa illi heroes aduerſus troyā dimicaue-runt. Nam vt ait Iuſtinus martyr contra gentes.εσίγάρ ήϖασα ρα ψωθ ίαιλίαθοσ τέ καίοθ ῦσσέίασ αρχη κάι τέλοσ γυωη Sed ſi quis plene⁊ copioſe materiam hanc legere optauerit: legat que adTheodolum lapſū fortiſſime ſcripſit Chryſoſtomꝰ. Unde plura ad litterā Hieronymꝰ tranſtulit in diuerſis epi-ſtolis: qͣs ad diuerſos lapſos ſcripſit: ⁊ in ea maxīe quamfortiſſimā ad Sabinianū direxit. Nos aūt breuiter ꝓ forma tractatuli que nouerimuſ explicabimus. Cōſideraui-mus enī ꝙ duabus maxime cauſis homines hi diſcretiōeetatis fruentes: de qͥbus ſolū loqͥmur: ſic miſerabilit̓ du-cti xp̄m dn̄m ⁊ deū ſuum negarūt. Aut enim ab infideli-bus cauſa aliqua detētis fuit hec appoſita cōditio: qd̓ velmortē ſubeant: vel xp̄i nomē abnegent ⁊ viuāt: ⁊ timoremortis ꝑterriti: xp̄m negare potius qͣꝫ pro illiꝰ nomīe mo-ri eligunt. Aut peſſimi alij/ mūdi illecebris aliqͥbus ille-cti/ ſponte ⁊ nullo mortis metu inſtāte chriſtū ſe negatu-ros offerūt. Sed hoꝝ pͥmi coram alijs chriſtianis ſe: ꝙ penis deuicti chriſtū ⁊ ſi ore negauer̄t nō tamē corde: quofirmius illū retinere predicāt: cū ⁊ illoꝝ infideliū cogno-ſcant inſanias: ⁊ ſe peccaſſe ore negādo ꝑpendāt. Que ⁊ſi vera ſunt quid moraris inter illos amice? Cur illorū fe-