eſt ad memoriā q̄ ſupra tetigimꝰ: ꝙ xp̄s pͥmo eccl̓iam deiſuo ſāguine acqͥſiuit vt ait Paulꝰ in actibꝰ apl̓oꝝ: loq̄nsin Mileto ad maiores natu eccl̓ie epheſi. Et ad illiꝰ imi-tationē ꝙ ſanguine martyrū maxīe aucta ⁊ ſuſtētata fuerit vt certa nos docuit experientia. Et Lactātius pluri-bus in locis has cōtrarietates ⁊ bella xp̄iane virtuti ⁊ exercitio plurimū cōueniētia eſſe demōſtrat. Et manifeſtainterim videamus exempla: ꝙ data eccleſijs vndiqꝫ pacein pluribus ociuꝫ ⁊ inertia ſucceſſit: ⁊ ad hoc vſqꝫ ꝑueni-mus: ꝙ infideles ſuccreuerint ⁊ maximā mundi ꝑtē occu-pauerint: pereat quotidie fides: hoc eſt credentiū nume-rus: nec eſt qui velit ſuccurrere. Nolūt armis pͥncipes ſeculares: nolūt alij charitate bellare. Nolumꝰ pēſare ꝙ ſi-cut martyrū potiſſimū ſāguine fides nr̄a creuerit auctaqꝫfuerit ⁊ ſuſtētata: ꝙ ſimili ratiōe nūc deficiēſ reparari poſſet. Sed arguūt: martyrij tꝑus nō eſſe: cū nulla ſit ꝑſecu-tio: quā nos tamē maxīaꝫ eē oſtēdemꝰ: ꝑiculoſioremqꝫ qͣꝫvſqꝫ ad horū infideliū tꝑa antiquitus fuerit. Nec mōſtrare difficile putamꝰ. Tribus etenim modis ꝑſecutiōes inxp̄ianos ab infidelibꝰ fieri poſſe deprēdimꝰ. Aut em̄ ꝑſe-cutio illa corꝑiſ dominiū ſolū q̄rit: aut ſolā anime victo-riā: aut aīam ꝑfidie ſue: vna cū corꝑe totalit̓ ſb̓igere in-tendit. Et licet infidelibꝰ qͥ maximā nūc orbis ꝑtē poſſi-dent: animas xp̄ianorū et corpora ad eoꝝ infidelitatē vtplurimū cōducere querant: his tn̄ tribꝰ vijs ꝑſeqͥ ꝓpoſſenō ceſſant. Tūc eī ſolū xp̄ianoꝝ corꝑa ꝑſequunt̉: qn̄ illoſgladio ⁊ potētia ſubiger̄ conāt̉. Nec religionē attēdētesdūmō ꝓ tūc tributū capiāt ⁊ tꝑalit̓ dn̄ent̉: religione ſuaviuere ꝑmittūt vt Armenia maior ⁊ minor ab īfidelibꝰ ſb̓acte tributū ſoluūt: ⁊ cerimōias ac religionē ſuā ille de-gētes xp̄iano ſaltē noīe obẜuāt. At in Europe ꝑtibꝰ ne-dū ꝙ religiōe nr̄a xp̄ianos viuere ꝑmittāt: verū ſubactavrbe illoꝝ claudunt eccl̓ias: nec publice aliqͥd celebrarepatiūt̉ vt teſtis ē grecia ⁊ datia q̄ illoꝝ poteſtati ſb̓dunt̉Et vt magna ꝑs aſie et africe oſtēdit: nulla eoꝝ dn̄io ſub
Lactātius.