ri cū litteris imbuerent̉ ꝓiectis in ſchola libris: ſpōte admartyrij locū ꝯcurrētes ſe xp̄ianos ꝓfeſſi ſunt: Qui moxcū ab imperatore teneri iuberētur: et mutuis ad ſeinuicēexhortatiōibꝰ roborarent̉: vt nec blāditijs nec minis vin-ci poſſent: extra ciuitatē ꝓducti: et a carnificibꝰ iugulati:martyrij coronas ꝓmeruerūt. Nec hi ſoli: ſed pueroꝝ in-gens multitudo: ac pene innumerabiles turbe animo im-Lactātius.ꝑterrito om̄es vicerūt penas. Refert nāqꝫ Lactātius di-uinarū inſtitutionū libro tertio. Ꝙ cum videret vulgusillis tꝑibus dilacerari homīes varijs tormētoꝝ generibꝰ:⁊ inter fatigatos carnifices inuictā tenere patiētiā exiſti-māt id qd̓ res ē: ꝑſeuerātiā moriētiū vanā nō eē: nec ip̄aꝫpatiētiā ſine deo cruciatꝰ tātos poſſe ſuperare: latrōes etrobuſti corꝑis viri huiuſmodi laceratiōes ꝑferre nō que-unt: exclamāt ⁊ gemitꝰ edunt. Uincuntur em̄ dolore: qꝛdeeſt illis inſpirata patiētia. Noſtri aūt (vt de viris taceam) pueri ⁊ muliercule: tortores ſuos tacite vincūt: ⁊ ex-Mutius.primere illis gemitū nec ignis poteſt. Eāt romani: ⁊ mu-Regulus.tio glorient̉ aut regulo: quorū alter necandū ſe hoſtibustradidit ꝙ captiuū puduit viuere. Alt̓ ab hoſtibus deprehenſus cū videret mortē ſe vitare nō poſſe: manum focoiniecit: vt ꝓ facinore ſuo ſatiſfaceret hoſti quē voluit occidere: eaqꝫ pena veniam quā nō meruerat accepit. Ecceſeſſus infirmus: ⁊ fragilis etas: dilacerari ſe toto corporevriqꝫ ꝑpetitur: nō neceſſitate: quia licet vitare ſi velint: ſꝫvolūtate quia cōfidūt deo. Et ſubdit hec eſt vera virtꝰ:quā ph̓i qͦꝫ gloriabūdi: non re: ſed verbis inanibꝰ iactāt:diſſerētes nihil eſſe tā cōgruēſ viro ſapiēti grauitate atqꝫcōſtantia: qua nullis terroribꝰ de ſentētia ⁊ ꝓpoſito poſ-ſint depelli. Uides ergo qͣꝫ pulcherrime antiquoꝝ martyrū tꝑa Lactātiꝰ ip̄e narrauerit: qͥbus ⁊ etate ⁊ ſeſſu glorioſum fuiſſe multotiēs martyriū demōſtrauit. Qd̓ nō minꝰex doctiſſimis oratoribꝰ ⁊ philoſophis decorē ⁊ gl̓iam aliquādo ſuſcepit. Quos ſi quis ad plenū noſcere cupit: le-gat Hieronymi librū de viris illuſtribꝰ: vbi ⁊ librorū vo­ Hierony.b iij