tanta animi iocunditate: ꝙ corporis penas quaſi illasnon ſentiētes paruipendat. Quo martyrij certamine in-gens martyrū multitudo: celſitudine ⁊ certitudine cauſeſpretis penis quibuſcunqꝫ animabant̉. Et tanta erāt ſpeinflammati mētemqꝫ ſic deo colligauerāt: ꝙ corporis tor-menta totaliter neglexerūt. Ideo beatus Laurentiꝰ duꝫLaureutiꝰ.in tormētis corā decio imperatore corpore miſerabilitertorqueretur: animo tamē forti ⁊ iocundo dixit: Diſce mi-ſer quia carbones tui refrigerium mihi preſtant: ſcilicetin mente ⁊ in anima. Et iterū: vt penas corporis ob cele-ſte deſideriū non ſentire oſtenderet: dixit imperatori: EcMaximus.ce aſſaſti vnā ꝑtem: gira alterā ⁊ manduca. Quare Maximus in eius laudē ait: Neqꝫ enim beatus Laurentiꝰ igni-um tormenta viſceribus ſentire poterat: qui ſenſibꝰ paraTyburtius. diſi refrigeriū poſſidebat. Idē ⁊ Tyburtius romanus nobiliſſimus: cū ob chriſti confeſſionē ſuper prunas arden-tes pedibus nudis iuſſus eſſet incedere: leto vultū dice-bat ac forti. Quia amore Ieſu chriſti videt̉ ꝙ ſuper roſeos flores incedā. Ideo de Uincētio ait Ambroſiꝰ: PlusAmbroſiusardens erat igne celi qͣꝫ ferri: plus nectit̉ timore dei qͣꝫ ſe-culi: plus dilexit mori mūdo qͣꝫ dn̄o. Quare vt cōcludēsait Maximus: Nihil detrimenti patit̉ in terris: cuius ani-mus demorat̉ in celis. Tertio modo ꝑfici martyrium dicimus omniū ſublimius: quādo quis corpore patit̉ et ani-ma. Et in hoc princeps chriſtꝰ dn̄s noſter fuit: qui corpo-re ſic patiebatur: vt nulli hominū ita doleret humanitas.Eo exclamāte ac dicēte: deus meus vt quid dereliquiſtime? hoc eſt: in tāta ⁊ ſic doloroſa humanitate repoſitū: vtnulla vnqͣꝫ fuerint: nec ſic delicata corpora fient que pativt patiebat̉ illud poſſint. In anima vero īnumerabili ho-minum multitudini cōpatiens: mirabilit̓ cruciabatur: ſci-ens ꝙ deus ipſe propter illorū ſalutē factus homo: tātispenis vt alios ab infernali pena liberaret expoſitus: ⁊ in-gratos ac non credentes in inferno iuſte cruciandos p̄ui-Ambroſius deret. Unde Ambroſius in quodā ſermone: Doles dn̄e