Libel̓. XIX¶ Ceapitu. XIOlor flauius qui et glaucus dicitur generatur ex albedine minꝰAintenſa accedente aliquantulū ad rubedinē. ⁊ generat̉ ẜm Aui. in materiā temꝑata nō ſimpliciter ſed reſpectu viridis coloris. Nam vt dicit idem.Uiridiſ color in plantis mutatur in glaucū in autumno. qn̄ enī in folijs eſt materia hūida magis qͣꝫ glauci et groſſa paulatim ꝑ actionem calidi cōſumitur. nectamen omnino deſtruit̉ vel deſtituit̉ a calore eleuante materiā. licet frigus dominetur. frigus ꝟo dūans in materia mediocri generat mediū coloreꝫ neceſſario?et qꝛ poteſt melius tranſmutare humiditatem qͣꝫ ſiccitatem. ideo generat colorēmediū habentē de albo magis cuiuſmo/di eſt glaucus. vt di. cōmen. ſuꝑ li. Areſto. de plan. in fi. Ideo inquit quedā arbores virides in eſtate palleſcūt in hyemevt buxus. habet enī buxus viſcoſum humorem. in radice aūt multū habet liquidam humiditatem. ⁊ iō non cadūt foliaſed adueniente calore ꝓuocatur humorad exteriora qui tactus caliditate fit viridis. ſed adueniente frigiditate reꝑcutitur humor et abundat ficcitas. et fit color glaucus. Unde reſpectu coloris viridis in quo eſt plus de materia viridisdicit glaucum habere materiaꝫ temperataᵐ.¶ Capitulum XIIDe pallido coloreOlor pallidus ex eiſdem cauſisgeneratur. frigiditas tn̄ minus ēintenſa. et plꝰ accedit albedo adnigredineꝫ in materia groſſiori. Eſt igitur pallor color medius ab albedine incipiens et degeneranss in nigredinē. generatur etiam accidentaliter vt ex timore. ſolicitudine nimia. et labore ⁊ ex cauſis alijs quibus calor ad interiora reducitur ⁊ corꝑis ſuꝑficies ꝓpter ſanguinisdepauꝑationem palleſcit ⁊ diſcoloraturvt eſt videre in nimis dormientibꝰ ⁊ ſomniculoſis. et in hoībus amoroſis qui preamoris magnitudine eſtuantis dilataticordis ſpūs eu aporant ꝓpter quoꝝ nutrimentū et reſtauratiōem natura coloremab exterioribus ad interiora reuocat. ⁊ſic ſuꝑficiem cutis ꝑ ſubtractiōencalidiſanguinis diſcolorat iuxta illud. Palleat omnis amās hic eſt color aptus amāti. et eadem de cauſamacerati fame velīmoderato exercitio et labore et ꝓpter cōſumptiōeꝫ calidi ſanguinis expalleſcūt.Capitulum XIII¶ De rubeo coloreUbeus color eſt color mediuſ abextremis nigredinis ⁊ albediniseque diſtās. qui in ſuꝑficie corporis ꝑſpicut reſultat ꝑ incorꝑationemclari luminis ignei atqꝫ puri. Ad cuiusgeneratiōem concurrunt materie ꝑſpicuitas. ignei luminis claritas. ⁊ albedinis atqꝫ nigredinis cōcors mediocritastamen ꝓpter igneam lucem partes mirti ꝑſpicuas dilatantem et rarificantēac ſubtiliantem maiorem habet in tranſlucentia cōformitatem cū albo qͣꝫ cū nigro. et ideo intenſe rubeū ad modū lucididiſgregat viſum. nec aggregat ſicut nigꝝPropter qd̓ pannoꝝ venditores pānosrubeos ſuſpendunt ante lucem vt videntes alios pannos coloratos ꝓpter rubedinem ſpūm viſibilem diſgregantem minus valeant coloꝝ diſcernere veritatemPretendit aūt generaliter rubedo dominū calidi in ꝑmixto. qͣꝫuis aliquādo inueniatur ſuꝑficialiter in naturaliter frigido. vt eſt videre in roſa que naturaliter ſiue ſubſtantialiter frigida eſt et ſicca. ſed quia ſubtiliſſima eſt ſubſtantie innatus calor quem habet ex compoſitionefugiens dominium frigidi petit exteriora que inueniens ſubtilia et humida adimmutandum tranſmutat eā ſuꝑficiliter in colorem rubeum qui actioni igniſpotiſſime ſimilatur.Capitulum XIIIIDe croceo coloreOlor croceus puniceꝰ et citrinus differunt parum niſi ẜm remiſſionem albedinis et nigredinis intenſionem. aliquātulam autem