parte nigri. Hec nomina alio noīe vocātur in greca vt kyanos purpureus. karapos glaucus. ſed noībus grecis nō eſt visſed noīa latinoꝝ attēdūtur. Et rō dictorū patere p̄t. qm̄ glaucꝰ magis hꝫ de albedīe qͣꝫ de nigredīe ⁊ rubedīe. et talis colorponit in folijs cadentibus in hyeme velautum no. Puniceus ꝟo ⁊ purpureꝰ circūdant rubedinem. qꝛ vterqꝫ habet plusde rubedine qͣꝫ de albedine. ſed puniceuseſt magis remotuſ a ingredine qͣꝫ purpureus vt vult Areſt. in li. ij. de ſom. et vigi. vbi loquit̉ de corruptiōe iſtoꝝ ī nigredinem vbi puniceū ponit ꝑ purpureumdeclinare in nigredinem. et iō oportet vtpurpureū ſit inter rubedinem et nigredinem. et puniceus inter albedinem et nigredineꝫ. Ex quibus omnibus ſequit̉ ꝙviridis debet poni cū nigredine Ex quoptꝫ rō ordinationis ip̄oꝝ quinqꝫ colorūintermedioꝝ ẜm Areſto.Capitulū VII¶ De opinione eoꝝ qui ponunt luceꝫeſſe de ſubſtantia coloris.Unt autem qui ponunt lucē eſſde ſubſtantia coloris ⁊ illi dicūtHabet aūt ꝑſpicuū differētias iſtas. autꝙ color ē lux incorꝑata ꝑſpicuo.enī ꝑſpicuū eſt purū ſeꝑatū a terreſtreitate. aut impurū cum terreſtreitatis admixtione. Lux aūt ꝯſiderat̉ quadrifarieqꝛ aut eſt ſux clara aut obſcura vl̓ pancavel multa. Nec dico lucem magnam perſubiectū magnū diffuſam. ſed ſicut de luce ꝟtuali dicit̉ ꝙ in pūcto colligit̉ lux ml̓ta vt qn̄ opponit̉ ſpeculū cōcauū ſoli ⁊ luxcadeus ſuꝑ totam ſpeculi ſuꝑficiē. in cētrum ſpere ſpeculi reflectit̉. cuiꝰ lucis collectio ſpeculū inffamat. et citiſſiſſe cōbuſtibile generat. vn̄ cū fungus vel aliud īflamabile opponitur ſubito accedit̉ ⁊ ignitur. Si igit̉ fuerit lux clara ⁊ multa ī puro ꝑſpicuo albedo generat̉. nam albedoeſt color ex luce multa ⁊ clara in purogeneratus. vr dicit Areſto. Si ꝟo fueritlux pauca ⁊ obſcura in ꝑſpicuo obſcuronigredo neceſſario generat̉. Et iſte ſermo explanat ſermonem Areſt. et Auerrōīs qui ponūt nigredinē priuatiōeꝫ claritatis ⁊ albedinem habitum ſiue formāEt ẜm hunc ſermonem ptꝫ ꝙ ſunt ſeptem colores ab albedīe ꝟſus nigredinēpaulatim accedētes ſil̓r ſeptem erunt ꝓximi nigredini a nigredine ꝟſus albedinem ꝓcedentes donec fiat occurſus alicuius ſeptem coloꝝ quibus ab albedinead nigredinem deſcendit̉. Et hoc ptꝫ cuꝫenī albedinis eſſentiam tria cōſtituūt .ſ.lucis claritas et eius multitudo. ac ꝑſpicui puritas duobus amotis poteſt eſſe remiſſio. Exit igit̉ ꝑ hunc modū triū colorum generatio et quolibet triū ſolo rēa/nente duoꝝ reliquoꝝ erit remiſſio. et ſicab albedine erunt ſeptem coloꝝ īmediate ꝓductiones vel ꝓgreſſiones. Similiter a nigred inc ꝟſus albedinem ſeptemſunt colores et erūt ſcd̓m iſtam cōſideratiōem. xvi. colores. duo principales. ſcꝫalbedo ⁊ nigredo. et. xiiij. collaterales. ſeptem hinc ꝑ extenſionem albi ad nigruꝫaccedentes. ⁊ ſeptem illinc a nigredineꝑ remiſſionem ad albedinem accedētesin medio in idem cōcurrentes. In quolibet aūt medioꝝ coloꝝ ſunt gradus quaſi infiniti ſcd̓m intenſionem ⁊ remiſſio/nem maiorem vel minorem ꝓut extrema ſe ꝓtendūt. Recollige igit̉ breuiterex p̄dictis ꝙ color eſt ꝓprietas ſiue qualitas derelicta ī ſuꝑficie corꝑis ꝑſpicui exnatura mixtionis elementariū qualitatum cōcurrentiū in mixto. que mediante luce viſui actualiter pn̄tat̉. naꝫ ſiue luce media color organū viſus actualiternō immutat. color tn̄ ꝑ ſe eſt viſibilis vtdi. Areſt. ij. de aīa. nō ē aūt ex defectu/ ſuiſed potius ex defectu ⁊ impotentia organi qꝛ color ſine actuali lucis pn̄tia nō videt̉. et ideo pitagorici vocauerunt colorem epiphaniam .ſ. ſupra apparitiōeꝫ. eoꝙ ſit extremitas corporis perſpicui t̓minati vel in extremitate ⁊ ibi magis proprie eſt. eadem tn̄ natura coloris eſt. intꝰet extra. vtꝫ in albugine oui et in fracturis vitri colorati vt dicit̉ in li. de ſen. etſen. ca. vi. Sunt tn̄ multa que ſunt vnius coloris in extremo extrinſeco et initiali termino et alterius intrinſecus ī meditullio. vtꝫ ī pipere nigro. ⁊ ī pomo granato. multa enī colorant rei ſuperficiem