conuenit ꝓpaginatio. et eſt ꝓpagiuar̄ flagellum vitis ſuꝑſternere et quaſi porropangere et hinc ꝓpagines dicunt̉ primeſcilicet vitis extenſiones Item eis conuenit foſſio. et eſt fodere terram mouere foſſorio vel ligone. vt radices ⁊ herbe ſuperfiue amoueant̉ ⁊ ſic vites melius foueantur. Item eis cōuenit paſtinatiopaſtinare aūt eſt paxillare .i. palos figere circa vites vt ſuſtentent̉. vt di. Papi.et dicit̉ a pango gis. xi. qd̓ idem eſt ꝙ palos figere vel plantare. vt dicit idē ẜmIſi. autem paſtinare ē fimo vel terro pigui vitem paſcere vel nutrire vt amplifructificet. Item eis cōuenit pampinatio. eſt autem pampinare pampinos .i.folia ſuꝑflua de vite amouere vt vue liberius aerem purum capiant ⁊ folijs nōobumbrate citius matureſcat. pampiniautem vt dicit Iſi. ſunt folia quoꝝ ſubſidio fructus vitis ab ardore ⁊ frigore defenſatur ⁊ aduerſus om̄em iniuriam p̄munitur. qui pampini vt di. Iſi. iō ſuntinterciſi vt ſolaris radius ad maturitatem fructus facilius admittat̉. ⁊ ſunt dicti pampini. eo ꝙ de palmite pendeant.vt dicit idem li. xvij. Item eis conuenitvindemiatio. et eſt vindemiare de vitevuas demere. qd̓ fit qn̄ fructus vinee p̄cidunt̉ ⁊ recolligūtur. De vitibus autēdi. Pli. li. xvij. c. xxij. Uitiſ qn̄ p̄ſcidit̉ tꝑecongruo ⁊ modo debito. ex p̄ſciſione vires recipit ⁊ cōcipit materiam ex qͣ fructus vel flores in poſterum pariunt̉. niſienim p̄ciſione caſtigaret̉ ſuꝑfluoꝝ tota ⁊infecūda ⁊ ſterilis redderet. nihil enimauidius naſcitur. et ideo niſi vires ad pariendum ſeruentur non eſt paritura fructus. In vite autem eſt natura vt malit parere qͣꝫ viuere. ⁊ iō quicquid de materia ſuꝑflua a vite demit̉ fructui acceditvites vero pn̄tationis tꝑe qͣꝫto citiꝰ putantur tanto plus effundunt de materiaet qͣꝫto ſerius tanto ferunt fructū vberiorem. ita tamen ꝙͣ putatio tempus debitum non excedat. vnde vites graciles. ⁊tenues citius oportet putare. validas autem nouiſſime. Debet aūt preciſio fieroblique rn̄ter duas gemmas. ita vt ī ꝑte oppoſita gemme p̄ciſionis fiat vulnusIdeo autem debet fieri oblique et nō directe vt cito deſcendant ⁊ deffuant guttule pluuiales per quarum frequentiam ⁊ꝑmanentiam ſuper planam inſciſſuramvitis ſummitas lederetur. et qͣꝫto vitiseſt gracilior et macrior tanto plus eſt deea putandū. quando autem pampination indiget non debet remoueri foliū qd̓eſt circa vuam niſi vinea ſit nouella. ſedpotius alia que magis ſunt remota. hocenī vuam ſupplantaret. Quicquid veroerumpit ⁊ pullulat alias qͣꝫ ab oculis ſiue gemmis ſpurium et inutile iudicat̉ ⁊ſtatim eſt rūpendū. Item idem capituloxxiiij. Uitibus accidit morbus ſpecialisſcilꝫ quando germina nimis tempeſtiueauferunt̉ aut qn̄ in ſupinum incidunturaut qn̄ noxio rore vel ymbre florationistemꝑe perfundunt̉. aut quando nouellagermina pruina aut frigore decoquūturaut quando ab imperitis cultoribus autcircūfoſſoribus radices vulnere iniurioſo ledunt̉ et qn̄ deſquamant̉ .i. a ſuo cortice totaliter ſpoliātur. Iter omnia aūtmaxime ledit̉ qn̄ fortis ymber ꝑcutit palmitem floreſcentem qꝛ ſimul defluit ip̄efructus. Ex aere autem corrupto et rore vel ymbre noxio creſcunt quidam vermes vt eruce ⁊ teſtitudines vitis germina et folia depaſcentes. et eam ſic depaſtam facile derelinquunt. naſcitur auteꝫhoc malum in temꝑe nimis humido atqꝫ lento. Accidit etiam eis alius morboquem araneum vocant vinitores. qꝛ exflatu venti noxio ⁊ ymbre corrupto generantur quedam tele quaſi aranearum qͥbus obuoluuntur fructus et conſumuntur ⁊ aduruntur. Ledit etiam vitem raphanus odit etiam et caulem et omneolus. odit etiam ⁊ corulum. vnde quādotalia vitibus ſunt vicina triſtes et egreefficiuntur. Nitrum quidem ⁊ alumen ⁊aqua marina ⁊ fabe ac vicie putamina vl̓tima et maxime interimentia vitiū ſūtvenena. Hucuſqꝫ Plinius li. xiiij. ca. ij.Dicit idem vt apud priſcos vites intermagnas arbores numerabant̉. In aliqͥbus enī partibus ſunt vites ita magnevt ex earum truncis ſtatue fiant et colūne. vt ptꝫ in ſimulacro iouis in vrbe po-