Unde habens colorem non variū nō diuerſum vt dicit Auicen. et Diaſco. Oēamomū habet ẜm eoſdem autores ꝟtutem calefaciendi et etiam deſiccandi. ictibꝰ ſcorpionū occurrēdi. ſua decoctionein aqua oculos fouendi et a ſuis doloribus teleuandi. habet ꝟtutem doloreꝫ viſcerū ſedandi. et ventoſitatem extenuandiat ⁊ mēſtrua ꝓuocandi. cuiꝰ elixaturaſiue decoctio ſumpta habet ꝟtutem freneticis ſubueniēdi. epaticoſ adiuuandiet etiam podagricis ſuccurrendi. in oībꝰſiquidem nobilibus antidotis et receptionibus et medicinis ſolet amoniū ſepius adhiberi. qͣꝫuis loco ip̄ius ml̓ti aliam herbam amonidem ſcꝫ ei quidem incolore ſimilem. ſed in odore et ꝟtute penitus diſparem apponere ſunt conſuetivt dicit Auicenna.Capitulum. IV¶ De anētoNetum eſt herba cuius ſemē cōſimili noīe eſt vocatū. cuiꝰ ſemēprimo cōuenit medicine. radixſecundario. ſed tertio ip̄a herba cuius ſemen poteſt ſeruari ꝑ trienniū in magnaefficacia. vt dicit Diaſc. Melius tamēeſt vt ſingulis annis renouet̉. cui us radix adhuc viridis alicuiꝰ eſt valoris ſeddeſiccata nullius. vt dicit idem Hꝫ ꝟtutem diureticā calidā ſcꝫ et aꝑtiua et cōpactoꝝ diuiſiuam. ventoſitatis ⁊ inflationis extenuatiuā et torſionis ventris ⁊viſcerū mitigatiuā. Item virtutē habetcalculi cōfractiuā. menſtruoꝝ ꝓuocatiuam. et meatuū vrinaliuꝫ apertiuā. ſingultꝰ ex plenitudine amputatiua. ſomni ꝓuocatiuam duarū collectionū ī corpore reſolutiuam ſi coctū cū oleo ꝑ ēplaſtri modū apoſtemati apponat̉. Itē floseius cū vino coctus dolorem capitis aufert ſi inde caput fomētet̉. Iteꝫ cinis eꝰvulueſtillanti appoſitus ip̄am reprimitet deſiccat. Item decoctuꝫ anetū cū oleorigorem neruoꝝ laxat multis etiaꝫ alijsſubuenit paſſionibus ſicut idem dicit.Capitulum. X¶ De aniſoNiſum eaſdem habet virtutesquas ⁊ anetū ſed ſaporem habetdulciorem. et eius ſemen ē magͦis minutū ⁊ rotundū. et a multis vocatur dulciniū alias dulctiniū. vt diciturin Plat̉. Uirtutem habet diſſoluēdi conſumendi et ventoſitatem deſtruendi. digeſtionem cōfortandi. oppilatiōes ſplenis et epatis aꝑiendi. cōfringendi calculum ꝓuocandi menſtrua et omnes meatus interiores aꝑiendi et emendandi:Et iō qͣꝫuis ſit in qͣꝫtitate ſemen minutiſſimū. eſt tamen multum vtile in ꝟtute et plurimū ſalutiferum.¶ Capitulum. XI¶ De allioTlium ab olendo eſt dictū eo ꝙoleat vt di Iſi. li. xvi. Cuiꝰ odoreſt tam fortis ꝙ omēs alios reprimit et ſuꝑat fetores. et iō ꝑ loca corrupta neceſſario tranſituri ſiue putridapurgaturi fortiſſimis ſe muniūt alliatiſẜm Diaſco. Alliū multas habet ꝟtuteset tam bonas qͣꝫ malas ꝓprietates. qꝛ exdiuerſis cōponit̉ ꝟtutibus vt di. idem.Uentrem ſiquidem et ſtomachū turbatet ſiccat. ſitiꝫ amouet ⁊ corꝑi appoſitū corpus vlcerat ⁊ vulnerat et ſi nimis a colericis ſumat̉ in vſum. corpus inflāmatet deſiccat. lepram generat. maniā ⁊ freneſim excitat. viſum ledit ⁊ hebetat. et iōcolericis natura nocet. nam colera rubeam cito generat et aduſtam multiplicat ⁊ augmentat. flegmaticis ⁊ frigidismultū cōfert Eſt aūt duplex eius genusſcꝫ domeſticū ⁊ ſilueſtre qd̓ ſcordeo a medicis nūcupat̉. cuius flos debet recolligi⁊ in medicinis apponi vel admiſceri. nōenī oꝑatur cū impetu ſicut ſolet domeſticum oꝑari. Alij aūt domeſtici capitibusmaxime vtunt̉. in cuius natura multiplex efficacia reꝑitur. Nam p̄cipue habet ꝟtutem diſſoluendi et cōſumēdi ⁊ expellēdi venenū ⁊ omne venenoſum. Und̓nō ſine cauſa vocat̉ ab antiquis autoribus tyriaca ruſticoꝝ. vt di. dyaſc. maxīeaūt valet cōtra morſum ⁊ venenū canisrabidi. ſi cū ſale et nūcibus interius accipiat̉ addita herba ruta. hec enī quatuor