huc apparent. vocat̉ aūt idem mons diuerſis nominibꝰ. De hoc enī monte dicit Ioſephus ſic. Locus inquit vbi ē archa noe armeni egreſſoriū vocant. Illicenī arche ſolute reliquias vſqꝫ nūc ꝓuinciales adhuc oſtendūt. Huiꝰ enī archevtdicit idē Ioſephus ibidē meminit beroſus caldeus narrās ſic. Dicit̉ autē ⁊ nauis que in armenia venit circa montemcardien̄. adhuc aliqua pars eſſe ⁊ quoddam indebitumen cadere quo maximevtūtur homines ad expiationē. De hocetiam ſcribūt ⁊ Ioſephus Egiptius etManaſſes Damaſce. in. xcvi. hiſtoriaꝝli. ſic. Eſt mons excelſus in armenia quiharis appellatur in quo multos cōfugiētes ſermo ē diluuij tꝑe liberatos ⁊ quēdam ſimul in archa deuectū in mōtis veniſſe ſummitatē lignorūqꝫ reliquias ibimulto tempore eē reſeruatas. Armenieetiam montes dicūtur acroceraunei. ꝓpter multitudinē ⁊ fulminū crebra ꝑcuſſionem. grece enī ceraunos fulmen dicitur latine. vt dicit Iſidorꝰ. Hi montesinter armeniā ⁊ hiberiā incipiunt a portis caſpijs vſqꝫ ad fontē vnde fluuius tigris oritur vt dicit Iſidorus.Capitulum. IIII¶ De bethelOntes bethel ſunt in iudea vicini hieruſalem vbi domus domini fuit ſub ſalomone edificata. Sūt autem montes bethel nemoroſi arboribꝰ cōſiti fertiles ⁊ fecundi graminibꝰ et herbis aromaticis pleni. ⁊ id̓o cerui capreeet hinnuli frequentare illorū montiumcacumina ſunt aſſueti.Capitulū quintū.¶ De caucaſoAucaſus eſt mons orientalis abc india vſqꝫ ad thaurū porrectuspergentium iuxta illos montesbabitantiū varietatē diuerſis nominibus nuncupatus. vt dicit Iſidorꝰ. Ubiautem ad orientem in excelſiorem ſurgit ſublimitatē propter nimiū candorēcaucaſus nomīatur. Nam lingua orientali caucaſus. id eſt. candor dicitur. In-Liber. XIIII.de et eos qui huic monti ſunt vicini croachaſym vocauerunt. achaſym enī apudeos candor vel nix appellatur. vt dicitidem.Capitulum ſextū.¶ De hebalOns hebal eſt mons tranſiordanem in quo ſteterunt ſex tribuspoſt iordanis tranſitum ad maledicendum illis qui precepta decaloginon ſeruarent. vt patet Deūt̓. xxvi. Eteſt mons vt dicitur cauernoſus ⁊ voraginoſus patiens ſepius terremotuꝫ cuiconcordat interpretatio eius. Nam vetus vorago interp̄tatur. Fuit itaqꝫ mōsmaledictionis et imprecationis in quomala tranſgreſſoribus imprecabātur.Reputabatur etiam mons vilitatis etabiectionis: vnde ⁊ ſex tribus ignobiliores .ſ. ancillarum filij ſuper montem hebal fuerunt ad maledicendū populo deputati. Deut̓. xxvi.Capitulum. VII.De hermonVpErmon eſt mons modicus ſuꝑiordanem ſitus. qui in herbis etpaſcuis eſt fecūdus. Nam circa radiceseius ſiue circa pedem fluentis iordanisirrigatione imbuitur. circa verticem vero eius ſeu cacumen copioſo rore perfunditur. ⁊ ideo virore ex roris ⁊ aque influentia decorat̉ ⁊ inſignit̉ propter quod etibi nutriebantur pecora. que in templodebuerunt īmolari domino ⁊ offerri. ⁊ qꝛanimalia ex roris influentia et herbiseiuſdem montis impinguata. in monteſyon. id eſt. in atrio templi offerebātur.Ideo dicitur ẜm hebreos per prophetaꝫꝙ ros hermon deſcendit in monte ſyon.quod ad litteram fieri non potuit. quiamons ſyon monte hermon altior exiſtitInſuper ⁊ ab eo valde remotus fuit. protanto igitur ros montis hermon diciturdeſcendiſſe in ſyon quia pinguedines etadipes animalium que in illo monte paſcebantur ad paſtuꝫ ignis altaris in hieruſalem in ſacrificio offerebantur ꝓpterquod ⁊ hermon lumen exaltatum inter