Liber Nonusſexta feria. quia in ea dn̄s eſt paſſus. acuiꝰ paſſione omnes ſexte ferie habendeſunt in reuerentia ⁊ honore. Celebraturautē dies ꝑaſceue cū triſticia ⁊ meroreqͣꝫuis alioꝝ ſanctoꝝ paſſiones cum gaudio celebremus. quia ſancti poſt martyrium euolant ad celū. chriſtus ꝟo deſcēdit ad infernū ſed qꝛ fregit tartara ⁊ ſāctos eduxit. ⁊ tertia die reſurgēs viuūſe oſtendit. Ideo tūc maxime gaudemꝰvt dicit idē Ioh̓es beleth. Huiꝰ diei priuilegia fuerūt xp̄i īmolatio. inferni dep̄datio. mortis ſuperatio. ⁊ demonis quimortis habebat imperiū humiliatio. paradiſi aꝑtio. hoīs redemptio. ſcripturarū reſeratio ſiue manifeſtatio. omniū figuraꝝ ꝯſummatio. ⁊ ideo in cruce dixitchriſtus. ꝯſummatū eſt. Ad paſca quoqꝫ pertinet ipſiꝰ vigilia q̄ antonomaticeſabbatū ſanctū appellat̉. qꝛ in illo ſabbato chriſtꝰ qui ē ſanctuſſanctoꝝ ꝑ totū diem in ſepulcro quieuit. In hac enī dieignis nouꝰ acquirit̉ benedicit̉ ⁊ ad accēdendū paſcalē cereū cuſtodit̉. deinde paſcalis cereꝰ erigit̉ ⁊ a diacono benedicit̉ ⁊accendit̉. cui thus in forma crucis impͥmitur. deinde lectionibꝰ lectis ad conſecrationē fontis ꝓceſſionaliter accedituret cōpleto bapriſmo ad celebrationemmiſſe reuertit ⁊ reditur. Totū autē dieiofficiū ſub breuiſſimarū veſperarū compendio terminat̉. vt nō neophici ad diuinum officiū incōſueti tedio afficiaturtota etiam ſeptimana paſcalis celebriſeſt ⁊ ſolēnis cuius finis in ſabbato in albis terminat̉ quādo alleluiā duplicat̉.ſignat enī futurā ſanctoꝝ glorioſam reſurrectioneꝫ. in qua duplici ſtola eiectidecorabunt̉. de quibꝰ d̓r in Apoc̄. ambulabunt mecū in albis quoniā digni ſunt.Capitulū. XXXI.pEntecoſte fuit feſtuꝫ ſolēne apd̓De penthecoſtehebreos ſicut eſt moderno tempore quo ad nos. Et eſt dies quinquageſimus a paſca ſicut enī iſraeliticus populus quinquageſimo die quo paſca celebrauerunt in ramaſſe venerunt ad montem ſyna ⁊ legem ſuſceperunt. vt patetExo. xix. Ita quinquageſima die a paſſione chriſti datꝰ eſt ſpūſſanctꝰ apl̓is ī linguis igneis vt facūdi eſſent in omni genere ſermonis. ⁊ feruidi in amore charitatis. Dicit̉ aūt pētecoſte a pēta qd̓ eſtquinqꝫ ⁊ coſtes qd̓ eſt decē. qꝛ quinqꝫ decades dierū a paſca ad pentecoſten int̓currūt. ⁊ diſtinguūtur ꝑ ſeptē ſeptimanas ꝓpter ſeptiformē gr̄am que in aduētu ſpūſſancti credentibꝰ eſt collata. Tēpus aūt circa pentecoſten ē tempus militie ⁊ ſtrenuitatis. tunc enī noui ttyrones militie cingulo ſeu gladio accinguntur. Eſt etiā tempus mūdicie ⁊ ſicc itatis. ſole enī terre ſuꝑficiē tunc fortiꝰ calefaciente humoꝝ cōſumit ſuꝑfluitateꝫ⁊ lubricitatē. ⁊ ſic inducit mūdiciā ꝑ ſuꝑinductam ſiccītatē. Itē tempus leticie ⁊iocunditatis. tunc enī aues ⁊ animaliain maximo amore viuūt. Item tempusviroris ⁊ amenitatis. tunc eī p̄cipue herbe virent ⁊ ſilue tūc frondēt. Itē tempꝰodoris ⁊ ſuauitatis. nā flores hortoꝝ nemorum ⁊ pratoꝝ ſuā redolentiā vndiqꝫtūc diffundūt. Itē tempꝰ eſt dulcoris ecſuauitatis ⁊ ſaporoſitatis. nā calor celeſtis tūc tꝑis humiditatē in floribꝰ digerit ⁊ in dulcedinē alterat ⁊ cōuertit. ⁊ iōtempus eſt mellificationi cōgruū propter qd̓ apes tūc p̄cipue frequētant herbas ⁊ arbores ꝓpter flores vt dicit Areſto. ⁊ etiaꝫ longe puriꝰ ⁊ dulcius eſt melqd̓ colligitur tēꝑe vernali qͣꝫ qd̓ acquirit̉tꝑe autunali. Itē tempꝰ maturitatis. incalidis enī regionibꝰ circa pentecoſten īſtat meſſis tempus. Et ideo vocatur inlibro numeroꝝ tempꝰ nouaꝝ frugū. qꝛ īfeſto pentecoſtes panes ex nouis frugibus dn̄o offerri p̄cipiebātur. Itē tēpuseſt paſcue ⁊ ſatietatis. Naꝫ tunc graminibus ⁊ herbis abundāt loca oīa paſcuoſa. Et ideo tam equi qͣꝫ alia aīantia propter nouarū herbarū abundantiā impinguātur. Itē tempus eſt audacie et aīoſitatis. nam ex feruēti imp̄ſſione calorisſolaris colera tūc incendit̉. ex cuiꝰ accenſione circa cor ira et audacia in animalibus concitatur. vnde illud tempus regibus eſt magis conſuetu vt tunc iubeantmoueri p̄lia contra hoſtes.