epulandum ⁊ cōuiuandum in kalendistubis ⁊ buccinis ſpēaliter inuitabat̉.Capitulū. XXVII¶ De ſeptuageſimaEptuageſima eſt ſpaciū. lxx. dietum qui extenduntur a dn̄ica q̄dicitur ſeptuageſima vſqꝫ ad ſabbatumpaſce. ⁊ dicit̉ ſabbatum in albis. In hisaūt. lxx. diebꝰ ſignātur. lxx. anni quibꝰ filij iſrael captiui fuerunt in babilone. perquos cōtinue fuerunt in miſeria ⁊ dolore. ſed accepta licentia a ciro rege reuertebantur finitis. lxx. annis cū gaudio ⁊bonore. In his auteꝫ. lxx. annis captiuitatis babilonyce p̄figurabatur totū tēpus vite noſtre qͣꝫdiu culpe ſubdimur atqꝫ pene. Et ideo culpa primi hominis cūpena ſibi inflicta legitur in eccleſia ī prima dn̄ica quādo ſeptuageſima inchoat̉.Unde in ſignū p̄ſentis miſerie canticaleticie ſubticentur. nuptie ⁊ coniuga donec tranſeat paſca ſuſpendūtur. In paſca aūt alleluia cū alijs iocūditatis canticis reſumit̉. qꝛ per paſſionē chriſti ſeruitus humani generis relaxatur. Penatamē adhuc remanet. ⁊ ideo in ſeptimana paſcali cātatur graduale cū alleluia.remanēte adhuc pena. qꝛ adhuc cū ſpūali leticia quā habet eccleſia pro remiſſione culpe. remanet quedā triſticia. ſicutpopulus iſraeliticꝰ de ſua reuerſione libera in hierl̓m multū exultabat. ſed nihilominus ꝓ difficultate ītineris plurimuꝫlaborabat. Iic nos tendētes ad patriagaudemꝰ per gratiā noſtre redemptiōisſed adhuc lugemꝰ pro peccatis. Cum autem vite preſentis ſeptuageſima fueritadimpleta. tunc fulgebimus in albis inagni pn̄tia. Et ideo ſabbato in albis cātatur duplex alleluia. qꝛ finito labore vite pn̄tis cū ꝑuenerimꝰ ad eterne quietiſſabbatū gaudebimꝰ ſtola duplici nobistunc tꝑis reſtituta. In ſiguū miſerie vite p̄ſentis cantat̉ in introitu miſſe. Circūdederunt me ⁊c̄. Pro ſpe autem reuerſionis inuitamur in epiſtola ad currendum in ſtadio ⁊ ad laboranduꝫ in vineadomini ſabaoth docemur in euangelio.Hec omnia ex ſumma ⁊ ſententia Io-hānis beleth ſunt extracta. Cuiꝰ autoritas in eccleſia ſolēnis eſt maxime in officijs eccleſiaſticis ordinandis.Capitū. XXVIII.De quinquageſimaUinquageſima quaſi quinquiesdecem eſt vocata. ⁊ ſignificat tēpus remiſſionis ẜm expoſitionē ipſiusIohānis beleth. Nam annꝰ quinquageſimus dicebat̉ annus iubileus. qͥ apudhebreos fuit ſumme celebris ⁊ feſtiuus.Annus enī fuit reuerſionis ꝓſcriptorū.remiſſionis debitoꝝ. reſtitutiouis perditorum. Incipit aūt quinquageſima indominica tertia a ſeptuageſima et finit̉in dominica reſurrectionis. Significatenī ſtatum gratie ad quam reſtauramurmediante beneficio pnīe. Unde et ieiunium eccleſie incipit in medio quinquageſimalis ſeptimane. ⁊ tunc frequētiusquinquageſimū pſalmū qui eſt penitentialis recitamus in diurno officio. in ſingulis fere horis pſalmus ille penitentialis qui Miſerere mei deus intitulaturrepetitur. Obſeruatio anni quinquageſimi qui dicebatur in lege iubileus incepit ẜm bebreos ante legem. ſcꝫ a tempore abrahe qui liberauit loth nepotē ſuum qui tunc temporis fuit annoꝝ quinquaginta. Et ideo ab illo tempore interfilios abrae ſeruabatur. quod ꝓcedentetempore ſub lege ꝓpter myſteriū approbabat̉. vt patet in numeris.Capitulū. XXIX.¶ De quadrageſimaUadrageſima eſt tempus quadraginta dierum. vt dicit Ioh̓.incipiēs a prima dominica quadrageſimali. et ſe protendit vſqꝫ ad domini cenam in qua dominus noſter noui teſtamenti ſacrificium inchoans pane angelico nos refecit in quo nobis ſignatur ꝙ qui quadrageſimam penitentie preſentis vite ſpiritualiter peregerit. diuine contemplationis ſocietate finaliter perfruetur. Eſt autem quadrageſima tꝑs militie xp̄iane ī quo acriꝰ ꝯvicia dimicamꝰ. Huc eī dieꝝ numeꝝ ad