Liber Nonusniſi eternitas erit vt dic̄ Aug. Tꝑe nihil eſt cōmuniꝰ. Omnibꝰ enī eqͣliter eſtcōmune. tꝑe nihil labiliꝰ. qꝛ nūqͣꝫ quieſcit. imo qn̄ incipit deficere incipit decreſcere. ⁊ ecōuerſo. qꝛ pn̄s finis eſt p̄teritiet mox principiū eſt futuri. Omne enītempꝰ tribꝰ viciſſitudinibꝰ variat̉ .ſ. in p̄teritū pn̄s et futurū. Scd̓m rōem tꝑis⁊ eius variā ſucceſſionē. ſemꝑ eſt dies ⁊nox. vt dic̄ beda. ſed alibi dies alibi noxꝑe nihil incertius. nihil imꝑceptibilius. qꝛ vt dicit Iſid̓. Tempꝰ ꝑ ſe nō dinoſcit. ſed ſolū ꝑ humanos actus Itemtꝑe nihil eſt alterabiliꝰ. ⁊ ideo corꝑi nihil ꝑiculoſiꝰ. qꝛ vt dicit Ipo. mutatiōestempoꝝ maxime generat morbos. Subita enī mutatio frigiditatis in caliditatēcorꝑa alterat ⁊ īmutat. Et ideo qꝛ natura nō patitur repētinas mutatiōes. vtdicit idē Ipo. Ideo ſubita mutatio tꝑisfrequēter eſt cā infirmitatis. Itē moderato tꝑe ⁊ in ſuis qualitatibꝰ tꝑato. corpori nihil eſt ſalubriꝰ. vn̄ dicitur in ampho. Tꝑibꝰ moderatis ſi tꝑa temporaliter ſe habuerint. boni erūt ſtatꝰ. ⁊ maxīebone determīationis fiunt egritudinesItem qͣꝫuis tempus ita ſit mutabile tamen tꝑe nihil eſt magis cōtinuū. parteſenī tꝑis ſunt cōtigue. Unde dicit mar.Tempus qd̓ in hyeme ſeneſcitꝭ ſtatim īvere reuiuiſcit ⁊ ecōuerſo.Capitulum. II.¶ De anno ſolari ⁊ equinactialiAnus vt dicit Iſidorus eſt ſolis reuolutio vel anfractus cumꝑactis. ccclxv. diebus ⁊ quadrāte redit ad locum ſuum. Eſt aūt annusdictus eo ꝙ menſibꝰ in ſe remeantibusvoluitur. vnde annus ab an qd̓ eſt circūdicitur. qꝛ quaſi circulus in ſe redit ⁊ renouatur. Vnde apud egyptios ante literas inuentas per pictum draconem caudam ſuā incidentē ⁊ in ſe reuertentē ſignificabatur. vt dicit Iſidorus. Sūt annorum diuerſa genera. Nam eſt annuslunaris mīor anno ſolari ī vndecim diebus. et eſt annus ſolaris qui duodecimhabet menſes. Singuli autem planetehabent annos ſuos in quibus ꝑficiuntcurſum ſuū. vt mars qui in duobus. iupiter in duodecim. ſaturnus in trigintaEt eſt annus magnꝰ qui dicit̉ mūdanusquādo omnes ſtelle ẜm Areſto. redibūtad propriū ⁊ primū creationis ſue punctum. et hic annus ẜm Areſto. in. xxxvi.milibus annoꝝ ꝑficietur. ſicut patet ī libro de ꝓprietatibus elementorū. Scd̓mplatonicos autē infra. xv. milia ꝑficiturannus iſte. ſicut dicit Macro. in li. Ciceronis. Sunt aūt anni vſualis .ſ. ſolaris qͣtuor tꝑa. que ſunt tꝑs vernale. eſtiuale. atūnale. ⁊ hyemale. Et dicunt̉ tꝑaeo ꝙ in ſuis qualitatibꝰ mutuo ſe tꝑantvt dicit Iſi. dicunt̉ ⁊ curricula. eo ꝙ alterna aſſiduitate currunt ⁊ nunqͣꝫ in eodem ſtatu ꝑſeuerāt. vt dicit Iſi. In hisquatuor anni tꝑibus accidūt duo ſolſticia in hyeme ⁊ eſtate duo equinoctia invere ⁊ autūno. Solſticiū autē eſt maxīainequalitas diei ⁊ noctis que accidit iningreſſu ſolis in cancrū ⁊ capricornū. incancrū quātuꝫ ad ſolſticiū eſtiuale. in capricornum quātuꝫ ad hyemale. Et dicitur ſolſticiū quaſi ſolis ſtatio duplici decauſa. vel quia ſol in eſtate vel in hyemepropter longitudinē dierū aut noctiumvidetur ſtare in noſtro emiſperio vel ininferiori. vel quia in vtroqꝫ ſolſticio quaſi ſtat in eſtiuali nō potens plus accedere ad nos. in hyemali non potens plus anoſtro habitabili elongari. Equinoctium eſt maxima equalitas drei artificialis ⁊ noctis que accidit in ingreſſu ſolisin arietē ſiue librā. Sunt aūt duo eqͥnoctia. primū eſt vernale ſecundū hyemale. In his quatuor temporibꝰ fiunt quatuor ieiunia que dicunt̉ triduana. pͥmūfit in prima ſeptimana qͣdrageſime iſtd̓eſt veris. ſecundū eſt eſtatis in ſeptimana pētecoſtes. tertiū eſt autūni in quarta feria ſeptēbris. quartū eſt hyemis qd̓fit in ſeptimana integra ante natiuitatem domini. Annus itaqꝫ ſolaris eſt annus cōmunis ⁊ incipit a ianuario ⁊ terminatur in decembri. ⁊ eſt ſpacium quoſol voluitur tricenſies ſexageſies ⁊ quinquies in zodiaco et quadrāte. i. vi. horisque ſunt quarta ꝑs diei naturalis. Iſteaūt ſex bore nō ꝯputant̉ in anno cōi. ſed