luctum. fortuna ⁊ heres. ⁊ ſignificat animam ⁊ ſpiritum. ⁊ eſt color eius albus ⁊rubeus ⁊ eſt veridicus ⁊ complet curſumſuum diebꝰ. ccc. et. lxiiij. et. vi. horis. Unde inter omnes planetas maxime diſponit animalia ad animationē ⁊ viuificationem. Item cū ſit maxime quātitatis⁊ velociſſimi motus ſue velocitatis ⁊ magnitudinis eſt occultatiuus. Cum eī ſitocties maior tota terra. vt dicit macro.Propter altitudinem ſui ſitus vix bipedalis videtur. Ꝙ autē incōꝑabiliter ſitmaior qͣꝫ apparet patet ex hoc ꝙ maiorvidetur in ortu ſuo ⁊ occaſu quādo a nobis maxime elongatur qͣꝫ in pūcto meridiei quādo nobis appropinquat vn̄ patet ꝙ in ipſius aſpectu decipitur viſus nr̄Et hoc aꝑte declaratur in ipſius motu.quia cōtinue mouetur velocius qͣꝫ ſagitta. ⁊ tamen moueri in aliquo non videt̉prenimia claritatis intenſione ⁊ exceſſu. ſic ⁊ eiꝰ quantitas ſic ⁊ motꝰ velocitasſubterfugit viſum noſtrū. Et iſta de ꝓprietatibꝰ ſolis dicta nūc ſufficiant.Capitulū. XXIX.¶ De lunaUna dicitur quaſi luminuꝫ vnaid eſt principalis et maxima. qꝛcorpori ſolari in magnitudine et pulcritudine eſt ſimilima. vt dicit Iſido. Luna eſt vt dicit Ambro. in exameron. decor noctis totius mater roris. humorisminiſtra. dominatrix maris tempoꝝ mēſura. emulatrix ſolis. mutatrix aeris lumen a ſe non habens. ſed a plenitudineſolis mutuans ⁊ acquirens. que ẜm appropinquationem vel elongationem aſole formam ſuſcipit ⁊ figuram. Carensitaqꝫ luna proprio lumine. eſt a fontaliplenitudine ſolis luminis receptiua.Unde dicitur in libro element. areſto.ꝙ luna ſemꝑ in medietate ſui a ſole illuminatur ⁊ lumen receptum reflectit interram. Naturam enim ſimilem habetſpeculo. quia proprio calore carens. lumen recipit ab alio et quanto ſoli plusappropinquat tanto plus de ſuo lumineperdit ex parte terre. ſed claritatem quāperdit ex parte inferiori nullo modo ꝑ-dit ex parte celi. īmo tanto plus ex parte ſuꝑiori illuminat̉. vnde quādo ſoli cōiungitur nihil luminis ad terrā dirigit.ſed ex parte celi in plena illuminatōnepermanet ⁊ perſiſtit. Et econuerſo quando ſoli opponitur tota ad terrā et non adcelum illuminat̉. vt di. Beda ⁊ Macro.Item luna eſt figure ⁊ forme ſue mutatiua. diuerſas enī facies ſui luminis on̄dit ad terram. quia nūc arcualem nunccircularem aſpectibꝰ hominū ſe oſtenditnunc monoydos. nunc dictotomos nūcamphitridos. nūc panſilenos. Monoydos autem eſt. quādo eſt prima ⁊ apparetcornicularis. Dictotomos dicitur quaſi per mediū ſecta quādo eſt octaua. Amphitridos eſt. quādo de ſua plena rotunditate eſt dubia .ſ. quando eſt. xi. vel. xij.Panſilenos eſt. quando ex toto eſt plena .ſ. quando eſt. xiiij. Item luna triplicis ſtatus eſt oſtenſiua. quia aut eſt cumſole .i. in cōiunctione quando accendit̉aut a latere quando ſcꝫ a ſole recedit velquando ad ſolem reuertitur. aut in plena oppoſitione quando ſcꝫ totaliter ſoliopponitur. Quando aūt a ſole primo recedit apparet corniculata ad modum arcus. cornibꝰ ſemper ꝟſis ꝟſus ortū. Qn̄vero iterum appropinquat ad cōiunctōꝫrecipit eandem forma. ſed ꝟſis ſempercornibꝰ ad occaſum In parte autē auerſa a ſole ſemper apparet vacua. ſed in parte ante ad ſolē verſa lumine repleta. Itēluna eſt omnium humorum augmentatiua. quia per occulta nature ſpiramina.fluxus ⁊ refluxus augmentatur. Vndein eius detrimento in oſſibus medulle.cerebella in capitibus et humores ī corporibus diminuūtur et eius incremento multiplicant̉. Vnde eius defectuionnia compatiuntur ⁊ eius decrementuminferiorum eſt detrimentū. vt di. mar.Item aquarum maris eſt attractiua ſicut enī adamas trahit ferrum poſt ſe. ſicſuna mouet ⁊ trahit poſt ſe occeanū. Unde in ſuo ortu intumeſcit mare ⁊ creſcitex parte orientali. ⁊ decreſcit ex ꝑte occidentali. Et econuerſo quādo eſt in occaſu. creſcit mare ex ꝑte occidentis ⁊ decreſcit ex ꝑte oriētis. Scd̓m qd̓ luna plꝰ vel