Areſtoteles. libro. xv. Menſtruum eſtſanguis nō purus. ſed indiget digeſtione operatiua. hic ſanguīs mectꝰ cū ſpermate/ cibus eſt in animali. Unde muliex poſt conceptionē frequenter patiensfluxum mēſtrualem; ſolet facere obortiuum. aut enī debilitat̉ fetus aut morit̉et hoc propter nutrimēti ſubtractioneꝫUnde retentio ſanguinis menſtrualisſignū eſt imp̄gnatiōis ex iam dicta cauſa. quod aūt ſuperffuit de ſanguine menſtruali detrahitur ad māmillas. vt indelac generet̉. Materia enī lactis eſt ſanguis decoctus in mamillis vt dicit Areſtoteles libro. xvi. ⁊. xviij. Lac inquit ēſanguis digeſtus nō corruptus. Itemoportet vt fluxus ſanguīs menſtrualisactualiter ſit ī corꝑe anteqͣꝫ mulier impregnetur. ſicut dicit Areſto. libro. xv.et conſtatinus. ſicut oꝑtꝫ arborē primoflorere qͣꝫ fructus facere. Item quandovenit talis fluxus naturaliter ſemꝑ accidit in etate lune/ etati etiam mulierꝭconuenienti. Item aues et anīalia nopatiuntur talē fluxum. quia totalis ſuꝑfluitas tranſit in plumas ⁊ in pilos vtdicit areſtoteles. Item dic̄ ruffus. mulieres nimis ſe exercentes ⁊ ſepius mouentes/ nō multū menſtruant. ſed quequieſcūt ⁊ multū cōmedūt; ſuauiterqꝫviuūt. tales multa purgatione indigetItem quando ſanguis talis vel frigiditate vel craſſicie/ ora venarū conſtrīgente debito modo non exit. ad exeundumalias vias querit vt venas narium etemorroydarū quas ſi clauſas īnuineritad alia membra ſe diffundit. ⁊ giuemnature infert paſſionē. Nam tale vtdicit in viatico Conſtan. defectū appetitus patiūtur. nam cibaria bon a abhorrent. puluerē vero carbonū et lateꝝ appetunt et ſimiliū. nam ſanguīs retētusin malicioſum fumū terreſtrem et ponticum conuertitur quo rapto ad orificium ſtomachi appetitus rationalis ſubuertitur et irrationalis generat̉. Vn̄de omnia talia corpora ſunt maximismorbis apparata.(mate.Capit. IX. de fleuEEuma ẜm Iohannē eſt humorſemicoctus actione caloris imperfecti ex frigida ⁊ hūida nat̉ageneratꝰ. Et areſtoteles dicit libro. xv.Fleuma eſt cibi ſuperfluitas que nō digeritur. Eadem enī eſt materiā ſanguinis ⁊ fleumatis. ſed differūt ẜm decoctōnem maiorē vel minorem. vnde de fleumate fit ſanguīs ꝑ ampliorem calorisagentis intenſiōem. nō tamen econuerſo. ſanguīs enī in fleuma nunqͣꝫ trauſmutat̉; ſicut colera mutat̉ in melancoliam. ſed non ecōuerſo vt dicit auicennaEſt autem fleuma humor naturaliterfrigidus. humidus et inſipidus; quemnatura mandat per mēbra vt digeraturet ex ip̄o digeſto corpꝰ nutriat̉. Notandum ꝙ fleumā aliud eſt naturale aliudinnaturale. Naturale aūt frigidum ethumidū/ in colore album/ in ſubſtantiafluidū/ in ſapore parum dulce vel totaliter inſipidū. in epate tamen generat̉vbi ſedes eſt caloris. Eſt tamen habilevt in ſanguinē tranſmutetur. et factacompleta tranſmutatione corpus indeſuſtentetur. Fleuma enim qͣꝫuis de ſeſit groſſum et inſipidū per intenſionemtamen caloris ip̄m immutantis formeet ſaporis ſanguinis qui eſt dulcis/ eſtſuſceptiuū. vt patet in fleumate/ quoddicitur eſſe dulce. Vnde ꝓpter vicinitatem et ſimilitudinē quam habet cumſanguine indigent eo omnia mēbra corporis. et ideo natura pronida fecit illd̓cum ſanguine per venas totius corꝑistranſire propter neceſſitatem/ ⁊ etiampropter vtilitatē. Nam vt dicit Conſtantinus. deficiente ſanguīe digerit calor fleuma. quia inde intēdit membrareficere et nutrire. Unde in hoc nobiliꝰeſt fleuma colera et melacolia. quia rectificari non poſſunt vt ex eis fiat ſanguīs cuiꝰ beneficio vigent ⁊ nutriūturmembra corꝑis vniuerſa. Eſt etiam eiꝰpreſentia cum ſanguīe neceſſaria vt eifrigore ſanguinis feruor temperet̉. ⁊ liquiditate fleumatis ſpiſſitudo ſanguinis in temperie ꝯſeruetur. ⁊ ſic faciliuset expeditius ad ſingula membra nutrimentum ſanguīs deportetur. Vtile etia