Liber Tertiuslicet natura et angelica quātum ad hocſpectat opuſculum breuberꝭ introduximus. nunc cum eiuſdē interueniēte. auxilio ad creaturam corpoream ſtilum/conuertamus. a digniſſima creaturarūſcilicet homine qui naturam et proprietatē ſapit tā corꝑū qͣꝫ ſpūuꝫ iuchoates.Capitulum primūDe hominis deſcriptione.Um igitur homo ẜm Iſidorumſit animal deiforme manſuetumnatura ẜm legem rationis diſcipline ſuſceptibile; diuinam habensymaginem in potentia cognoſcendi etſimilitudinem in potentia diligendi.Ad hͦ vt rudibꝰ ⁊ ꝑuulis hominis proprietates manifeſtius innoteſcant a partibus eius ex quibus eſt compoſitus eſtbreuiter inchoandum. Et primo a natura digniori. ſcilicet ab anima ſecunduꝫquam cum ſubſtantiā angelica conuenit ac concordat. quia ẜm illam ſupranaturam corporis homo ad celeſtia eleuatur. Nam ſicut dicit Iſidorus. homoabuſiue ab humo eſt dictus cum ex ſocietate; non tantum corporis/ ſed animeſit concretus. Et ideo grece antroposideſt ſurſum erectus appellatur. eo ꝙab ymo ad contemplationem ſui artificis ſpiritus regimine ſubleuatur. vn̄poeta. Pronaqꝫ cum ſpectant animaliacetera terram. Os homini ſublime dedit celumqꝫ videre. Iuſſit et erectosad ſidera tollere vultus. Homo itaqꝫ cecum querat et non tanqͣꝫ pecus ventri obediens mentem in terra figat. Cumetiā ẜm Iſidoꝝ duplex ſit homo ſcilicetinterior et exterior. primo ab interioriſcililet anima eſt tractandum.Capitulū ſecūduꝫDe homine interiori ſcilicet animaRimo igitur videndum eſt quidſit anima rationalis ſecūdū remet ẜm diffinitionem. et quid dicatur ẜm ethimo. et nominis impoſitionem. Deinde quid ſecundum potentiam et virtutem. Tertio quod ẜm effectum et operationem. Quarto quidẜm ſui perfectibilis comperatinem ſcilicet que. ſit eius ꝓprietas quando cumcorpore coniungitur. et que quando abeo ſeparat̉. Aīaa ꝟo rōalis de qua hic intēdimꝰ a qͥdā ſcīs ⁊ ph̓is diffinitur vtſpiritus. a quibuſdam vt anima. a quibuſdam vt anima et ſpiritus. In quantum autemⁱ anima habet naturam ſpiritus diffiniturab Auguſtino in librode motu cordis.Capitulum tertiūAdhuc de anima.Nima eſt ſubſtantia incorporea intellectualis illuminatiōis a primo vltima relatione perceptiua. Ex qua diffinitione primam et precipuam cognoſcimus rationalis anime proprietateꝫſpiritus enim humanus mediāte poſtangelos eſt diuine illumiuationis receptiuus. Item inquam̄tum eſt animadiffinitur dupliciter. Quia vnit̉ corpori ſcililet. vt motor mobili et nauta naui. et ẜm hoc diffinitur a remigio ſic.Anima eſt ſubſtantia incorporea regescorpus. Et ab auguſtino de anima etſpiritu. Anima eſt ſubſtantia quedamrationis particeps corpori regendo accommodata. Ex qua diffinitione aliaſpiritus proprietas elicitur .ſ. ꝙ quadāneceſſitate amoris et gubernationis adregimen corꝑis ſibi vniti naturaliter inclinatur ex quo etiaꝫ patet ꝙ anima incorpore regendo non per dimenſionem⁊ loci ſpacium in corꝑe extēditur. ſed eiꝰvirtute corpus vndiqꝫ regitur ⁊ mouetur ſicut ponit Calcidius exemplum incomento ſuper thimeū de aranea que inmedio tele eius reſidens ſentit qualemcunqꝫ motum interiꝰ vel exerius factuꝫſic anima in centro cordis reſidens ſineſui diſtēſiōe totū corpus viuificat ⁊ omniū mēbroꝝ motꝰ dirigit ⁊ gubernat Prout autē cōparatur corꝑi ſibi vnito vt forma et pefectio diffinitura ph̓o in li. deanima ſic. Anima eſt endelechia .i. actꝰprimꝰ ſiue ꝑfectiō corꝑis phiſici organici potētia vitā habētis. Ex qͣ diffinitiōeqͣꝫuis corꝑi ſit vnibilis. nō tamenpꝫ ꝙ