Quodlibel
eēt denudata: vel niſi eēt actus oīumcū nihil recipiat qd̓ iā hꝫ. Oporte̓t.ſi aīa ꝑ aliqd̓ organū ītelliget̉ ꝙ ſuūorganū careret oī forma ſenſibili: cūoēs formas ſēſibiles ſit nata ītellige̓ſicut pupilla caret oī colore ad hoc ꝙviſus poſſit oēs colores cogͦſce̓. Impoſſibile ē aūt eſſe aliqd̓ organū corꝑale carens oī forma ſenſibili. relinctur gͦ ſub̓am aīe intellectiue eē īcorruptibilē. Un̄ ⁊ ph̓s dicit ī pͥmo de aīa.Qd̓ intellectus videt̉ eē ſub̓a q̄dam⁊ nō corrūpi. hūc aūt incorruptibilē ītellectū qͥdā ponūt extra hoīes eē ponētes aīaꝫ que ē pars hoīs: corruptibꝰlem fore: cui ponūt intellectū ſeꝑatuꝫꝯtinuari duplr̄. Uno mō ꝑ illuſtratōnē. ⁊ ẜm eos qui ponunt ītellectū agēteꝫ ſeꝑatū ⁊ īcorruptibilē. Intellectūꝟo poſſibilē cōiunctū corruptibilem.Alio modo per ꝯtinuationē intellectus ad fantaſmata ẜm eos qͥ ponuntetiā ītellectum poſſibilem eſſe ſeparatum ⁊ incorruptibilē. ſed pͥmū horumeē nō poteſt: qꝛ ſi in nobiſ nō ē aliquavirtus niſi materialis: lumē ītellectꝰagētis nō poterit in nobis recipi niſi māliter. cū receptū ſit in recipienteper modū recipiētis. ⁊ ita nō recipiet̉modo intelligibili. ⁊ ſic nos nō poterimus eſſe ītelligentes. ſimiliter ẜꝫ eēnō poteſt. nā fantaſmata ſūt ī nobisꝑ noſtram oꝑationē que ſeqͥt̉ eē ſub̓ale qꝛ ſic hō nō haberet eē ſpecificū exhoc ꝙ ē rationalis. cū nō ſit rōnalisniſi ex hoc ꝙ intellectui ꝯiūgit̉. Reſtat gͦ ꝙ ipſa aīa hūana: que ē formacorporis ſit incorruptibilis. ¶ Ad primū ergo dd̓ ꝙ aīa indiget aliquo cō
porali ad ſuā oꝑationem duplr̄. Unomō ſicut organo ꝑ qd̓ oꝑat̉: ſicut indiget oculo ad videdū. ⁊ ſic ad intelligēdum nō īdiget aliquo organo. vt probatū eſt. Si aūt ſic īdigeret organoad intelligēdū eēt coruptibilis. vtpote nō ponēs ꝑ ſe oꝑari; Alio mō aīaad operandū īdiget aliquo corꝑali ſicut obiecto: ſicut ad videndū indigetcorꝑe colorato. ⁊ ſic aīa rōnalis indiget ad intelligēdū fantaſmata: quiafantaſmata ſūt vt ſenſibilia ītellectiue aīe vt dr̄ in .3. de aīa. Oꝑatio autēq̄ ſic indiget aliquo corꝑali a principio non poteſt ſine corporali illo. pōtaūt poſtea ſicut aīa ſenſitiua nullamoꝑationē hr̄e pōt: niſi pͥus moueatura ſenſibilibꝰ. que ſūt extra aīaꝫ. Sꝫ p̄ter ea remanet actus imaginationis:etiā ſenſibilibꝰ abeuntibꝰ. ſil̓r deſtructis fantaſmatibꝰ: oꝑatio ītellectiua īaīa remane̓ pōt. Ad ſcd̓ꝫ dd̓ ꝙ illarō ē ꝓbatio. phi. in. i. ce. ⁊ mūdi. qͥ on̄dit ꝙ oē generatuꝫ eſt corruptibile ⁊hꝫ locū in iilis que fiunt ⁊ corrūpuntur naͣlr̄ in qͥbus ex defectu ꝟtutis eſtꝙ nō pn̄t nec ſēꝑ fuiſſe: nec ſemꝑ fore. nō aūt hꝫ locum in his q̄ ꝑ creatōnem fiunt: q̄ accipiunt a deo ꝟtutē: vtſint ſemꝑꝑ quā eē nō pn̄t an̄qͣꝫ eā accipiant. Ad tertiū dd̓ ꝙ aīa eē ſuuꝫcōmunicat corpori: qd̓ qͥdē ita acquiritur aīe ī corꝑe vt ẜm ipſū ſubſiſterepoſſit. qd̓ nō eſt de alijs formis. ⁊ ſicipſū eē aīe fit eē cōpoſiti. ⁊ tn̄ manetꝯpoſito deſtructo. Ad qͣrtū dd̓ ꝙ aīaẜm ſuā eēntiā ē forma corporis. nec deſtructo corpore deſtruitur aīa id ẜꝫ ꝙforma. ſꝫ ſolutū d̓ſinit eē forma ī actu