Quodlibet
℟º dicendum ꝙ in omni motuoꝫintelligere ſucceſſionē ⁊ tp̄s ꝑ aliquēmodū: eo ꝙ termini cuiuſſꝫ motuſ ſūtſibi oppoſiti inuicē ⁊ īcontingētes: vtpꝫ ī pͦ phi. Unde oꝫ ꝙ omne mobile ītelligat̉ eē pͥmū in vno termino motꝰ⁊ poſteriꝰ in altero. ⁊ ſic ſeqͥtur ſucceſſio. Sꝫ trāſire de vno termino ad alterum in motibꝰ corꝑalibꝰ ꝯtingit dupl̓r. Uno mō ſicut de inſtāti in īſtanſhoc auteꝫ eſſe non poteſt niſi quandoſunt tales termini motus: inter quoseſt accipere aliquo modo medium ſicut inter duo inſtantia eſt tempus medium. vt patet in loci mutatione ⁊ alteratione augmento a diminutōne. ⁊hi motus dicuntur continui: propter ꝯtinuitatē eius ſuꝑ qd̓ trāſit motuſ cuiē plus ⁊ minꝰ accipere. Alio mō trāſit̉ de vno termino motꝰ in alium ſicut̉ de tꝑe in iſtās. ⁊ hoc accidit in motibus quorum termini ſunt priuatio ⁊forma: inter que conſtat medium nōeſſe. vn̄ non poteſt ſic tranſiri de vnoextremo in alterum. vt quandoqꝫ ī neutro extremoꝝ ſit. ſicut tranſitur de inſtanti in inſtans: ita ꝙ in neutro eſt īſtantiū: ſed in medio tꝑe ⁊ huiuſmōimotus ſunt generatio ⁊ corruptio ⁊ illuminatio ⁊ hiꝰ: in quibus oꝫ dicereꝙ vnus terminus erat ī toto tꝑe precedente ⁊ alius in inſtanti ad qd̓ tempterminat̉ hiꝰ aūt mutationes ſūt termini motꝰ cuiuſdā. ſicut illumīatio diei eſt terminꝰ motus localis ſoli. vnd̓ī toto tꝑe p̄cedēte quo ſol mouetur adpunctū directe oppoſitionis erāt tenebre. in xp̄o vero inſtanti quo peruenitad pūctum p̄dictum ē lumē. ⁊ ſil̓r ē degeneratione ⁊ corruptione que fiunt
termini alterationis. ⁊ qꝛ inter tp̄uſ ⁊inſtans non cadit aliquod mediumnec eſt aliquod inſtās accipere immediate p̄cedēs vltimū tꝑis. Inde ē ꝙ īhiꝰ mutationibꝰ abſqꝫ oī medio tranſit̉ de vno extremo in aliud nec eſt accipere vltimum tꝑs in quo fuerit ī termino a quo: ſꝫ vltimū tꝑs qd̓ termīatur ad inſtans in quo eſt in terminoad quem ⁊ iō hiꝰ mutatōes inſtantanee dicuntur. hoc autem dici non pōtin motu angeli eo ꝙ nullum ordineꝫhꝫ ad aliquē motū ꝯtinuum vt poſſitdici terminus eius. vn̄ oꝫponere ꝙ ītelligat̉ tranſire de termino motus interminum motꝰ. ſicut tranſit̉ de inſtāti ī inſtās. ⁊ non ſicut trāſit de tempore ī inſtans eo ꝙ tempus non pōt ītelligi ſine motu. vn̄ cū eſſe angeli ī termino a quo a nullo motu dependeat:nō pōt dici ꝙ ſit ibi in temꝑe: ſꝫ ī qͦdānūc. ⁊ ſil̓r in termino ad queꝫ cū alionunc. Sꝫ hiꝰ nūcnō ſūt termini huiꝰmodi tꝑis qd̓ eſt numerꝰ motus celi:eo ꝙ motꝰ angeli nullo mō depēdet amotu celi: vt eius numero mēſuretur:nec oꝫ ea continuari per medium tp̄sꝯtinuitas enim tꝑis ſeqͥtur ꝯtinuitateꝫ motꝰ: ⁊ ꝯtinuitas motꝰ ſeqͥt̉ ꝯtinuitatē magnitudinis ſuper quam tranſit motꝰ. vt hr̄ in. 6. phi. Sꝫ ī ipſis operatōibꝰ angeli rōne qͣꝝ dr̄ moueri ꝑdiuerſa loca: nō eſt inuenire aliquamꝯtinuitatē. ſed ꝯn̄ter ſe habent. vnde⁊ tunc que menſurant motum angeli ſunt ꝯn̄ter ſe habētia: ⁊ nō eſt interea aliquid ꝯtinuans: ⁊ ipſa pluralitaſnec ſe conſequentium eſt quoddā tēpus in quo dicimuſ angelum mduerꝭ