Nonum

differunt ſpecie ẜm ꝙ in ſub̓a vniusē plus vel minus de potētia qͣꝫ ī ſub̓aalteriꝰ. Dictū aūt Auicēne ītelligit̉de ꝯpoſitis ſubſtātijs. Ad qͣrtū cōcedimꝰ. nō .n. ab ipſo eē ſūmit̉ drīa: ſꝫmagis ex habitudine ipſiꝰ ſub̓e ad eē.Ad qͥntū dd̓ ꝙ in ſūmo vno nulladiuerſitas eē pōt: cū in eo ſit idē eē ⁊⁊ qd̓ eſt. Unde hoc ſufficit a eiꝰ pluralitatē remouēdā. ſꝫ ꝯpoſitio que in angelo inuenitur ſufficit ad eius pl̓alitatem vt ex dictis pꝫArticulus. 77.D ẜm ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ andgelus non poſſit cognoſcereſil̓ res in ꝟbo ⁊ ī ꝓpria naͣ.Eadē .n. potētia nō pōt ſiml̓ geminūactū hēre: vt ꝙ intellectus ſil̓ plura ītelligat. Sꝫ aliꝰ actꝰ eſt quo ītellectangeli videt res ī ꝟbo: ⁊ aliꝰ qͦ videtres in ꝟbo: ⁊ aliꝰ qͦ videt res in ꝓpͥanaͣ. gͦ impoſſibile ē vt ſiml̓ videat resin ꝟbo ⁊ in ꝓpria naͣ. ¶ Sꝫ diceresꝙ hoc mō vident̉ ab ītellectu angeliſimul res in ꝟbo ⁊ in ꝓpria naͣ: ſicutintellectꝰ nr̄ ſimul videt eclipſiꝫ ⁊ cāꝫeiꝰ ¶ Cōtra. Cū intellectꝰ noſter ſil̓videt eclipſim ⁊ cām eiꝰ. accipit cāmvt rōnem ītelligēdi eclipſim gͦ accipiteclipſim ⁊ cām eiꝰ vt vnū intelligibile. ⁊ ſic erit vnus tm̄ actꝰ. ¶ Pretereavniꝰ nō pōt eſſe niſi vnꝰ terminus vl̓timus. ſicut vna linea nō terminat̉ exvna ꝑte niſi ad vnū punctū. Sꝫ vltimus terminus potētie ē oꝑatio. gͦ nōpōt vna potētia ſil̓ hēre plures actus.Et ſic idē qd̓ pͥus. ¶ Preterea ſicut ſehꝫ potētia ad actū; ita actus ad obiectū. Sꝫ vnus actꝰ nō pōt terminariˡ ad

duo obiecta. gͦ nec vna potētia pōt ſil̓hēre plures actus. Et ſic idem quod pͥus. ¶ Sꝫ ontra. Uiſio qua angeli vidēt res in ꝟbo ē viſio beata: q̄ qͥdē nōeſt interciſa ſꝫ ꝯtinua. Si gͦ non poſſunt ſimul videre res in propria natura: ⁊ in ꝟbo: nunqͣꝫ vidē res in ꝓprianaͣ ⁊ precipue hoc videt̉ ī aīa xp̄i: q̄ abinitio ſue creatōis videt ꝟbum ⁊ in ꝟbo. ℟º dd̓ ꝙ angelus vel aīa ſiml̓poteſt videre res in ꝟbo ⁊ in ꝓpria natura. ⁊ hoc expreſſe pōt haberi ab augu. li. 4. ſuper. gn̄: ad litterā. vbi vultꝙ dies illi ⁊ veſpere ⁊ mane in eis n̄ſunt ordinati ẜm ſucceſſionē: ſꝫ ſolumordine nature. vnde ſimul eſt primusdies cū ſecundo ⁊ mane cum veſpere⁊ ita ſimul viſio rerum ī ꝟbo ⁊ in ꝓpria natura. Quod qual̓r ſit poſſibile ſic videndū ē. Oꝑari ſiquidē nonꝓprie attribuit̉ potentie: ſꝫ rei ſubſiſtēti. Que per potentiam operatur. Uiipſa potentia intellectus non ſit operans in intelligendo. Sed magisoperationis principium. Sicut auteꝫpotentia intellectiua eſt principiumintelligendi ipſi ſubſtantie. Ita ſpecies intelligibilis eſt principium intelligendi ipſi potentie. Unde ſicutvna ſubſtantia poteſt ſimul diuerſosactus habere ſecundum diuerſas potentias. Ut anima ſimul vult ⁊ intelligit. Ita ex vna potentia intellectiua poſſunt ſimul prodire diuerſi actus. Si ſimul diuerſis ſpeciebus intelligibilibus vniatur. Hanc enimcauſam Algazel aſſignat: quare nōeſt poſſibile ſimul multa inteligere:qꝛ .ſ. nō eſt poſſibile intellectum ſiml̓

q 4