Quodlibet
Actus enim terminatur. ad obiectū⁊ ita quelꝫ potētia pͥus fert̉ ī obiectūqͣꝫ in actū ſuū. ſicut viſus prius videtcolorē qͣꝫ videat ſe videre colorē. ⁊ itaēt volūtas pͥus vult aliqd̓ bonū qͣꝫ velit ſe velle. ⁊ ſic actus volūtatis nonpōt eē pͥmo volitum: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec vltimus finis. ſꝫ qͦtiēſcūqꝫ aliqd̓ bonū exteriꝰ ē deſideratū qͣſi finis: ille actusnoſter ē nobis quaſi finis interior: qͦpͦ perfecte attingimuſ ad ipſū. Sicutdicimus ꝙ comeſtio finis eſt ⁊ beatitudo eiꝰ qui ponit cibū finē ſuū. ⁊ poſſeſſio eius qui finem ſuū ponit pecūiam. Finis autem nr̄i deſiderij deus ēUn̄ actus quo ei primo cōiungimureſt originaliter ⁊ ſub̓al̓r noſtra beatitudo. pͥmo auteꝫ deo coniūgimur peractum intellectus ⁊ ideo ipſa dei viſio que eſt actꝰ intellectus eſt ſb̓aliter⁊ originaliter noſtra beatitudo. Sedquia hec operatio perfectiſſima eſt ⁊ꝯuenientiſſimū obiectum: iō ꝯſeqͥturmaxima delectatio: que quidem d̓corat operationem ipſam ⁊ perficit eaꝫ:ſicut pulchritudo iuuentutem. vt dicit̉in. io. ethi. vnde ip̄a d̓lectatio que voluntatis eſt: eſt formaliter ꝯplens beatitudinem ⁊ ita beatitudiniſ vltimeorigo eſt in viſione. complementumautem in fruitione. Tres gͦ pͥme rōnes cōcedēde ſūt. qꝛ on̄dūt ꝙ beatitudo ſub̓aliter ꝯſiſtat in actu intellectꝰ¶ Ad illud aūt qd̓ ꝯͣ obijcitur dd̓ qͣmeritū ꝯſiſtit in agēdo: premium aūtin recipiendo. Actio aūt pͥmo pertīetad voluntatem. qꝛ ipſa mouet omnesalias vires. ſꝫ receptio pͥmo pertinetad intellectum qͣꝫ ad voluntatē. vnde
p̄miū ꝑ prius attribuitur intellectui.meritū aūt volūtati.Articulus. 20ꝰ.Dẜm ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ beajti ī gloria pͥus ferātur ad conItēplādā xp̄i diuinitatē qͣꝫ eiꝰhumanitatē. Altiſſimo .n. ſtatui altiſſimꝰ actꝰ pͥmo ⁊ pͥncipaliter competitSꝫ beati ſūt ī ſtatu altiſſimo. Cuꝫ gͦactꝰ intelligētie q̄ ē potētia altiſſima:cuius ē ferri in deū: ſit actꝰ altiſſimꝰ⁊ nobilſſimus: videt̉ ꝙ hic actꝰ pͦ beatis ꝯpetat ut deū ꝯtemplent̉. Preterea hoc ad imꝑfectionē vie pertinetꝙ oportet nos ab inferioribus ad ſuperiora ꝯtemplāda ꝯſcendere. Sed ībeatis erit ꝑfectio contraria imperfectioni vie. ergo ipſi econuerſo per prius ſuperiora contemplabūtur. ⁊ ſic pͦchriſti diuinitatem qͣꝫ eius humanitatem. Sed contra ad extremum nonperuenitur niſi ꝑ medium Sed medium inter deum ⁊ homines eſt xp̄i humanitas .i. ad Thi. 2. Mediatordei ⁊ hoīum homo xp̄us Ieſus. ergoſancti non perueniunt ad ꝯtemplationem diuinitatis xp̄i niſi pͥus contemplando eius humanitatem. ℟º dd̓ꝙ vnuſquiſqꝫ pͥus ꝯſiderat illud qd̓eſt ratio alicuius qͣꝫ id cuius ratio eſtſicut artifex pͥus conſiderat regulamoperis qͣꝫ ẜm regulam oꝑet̉. Beati ātadeo ſunt deo coniuncti. vt ipſe ſit eisratio cuiuſlibet cognitionis ⁊ operis.Aliter eniꝫ actꝰ beatitudinis ꝑ aliaſcognitiones ⁊ operationes ſanctoruꝫimpediret̉. Et iō illud ad qd̓ ſancti pͦattēdūt ē ip̄e deꝰ ⁊ eū hn̄t mediū cuiuſlibet cogͦnis ⁊ regl̓aꝫ cuiuſlꝫ oꝑatōis