Octauū.
alimēto generat̉: qͦ fluit ⁊ refluit. Sꝫhāc opinionē cōmenta. Auerrōis reprobat ī tractatū quē fecit ſuper libruꝫde generatione. Cū enī illd̓ qd̓ ex alimēto generat̉ nutriat. īquantū ē potētia caro ⁊ augeat inquātū eſt potētiaqͣꝫta caro. vt dr̄ in. 2. de aīa. Illud qd̓generat̉ ex alimēto poſtqͣꝫ receꝑit ſpēꝫcarnis: efficit̉ vnū cū illo qd̓ pͥus inerat: qꝛ ī fine ꝯuerſum iam ē ſimile. vn̄non videt̉ eſſe aliqua ratio quare calor naturalis aliquid poſſit conſumeīde illa humiditate carnis: que ex alimento generatur: ⁊ non de humiditate que a parentibus trahit̉: nec poſſetaliquo neceſſario modo illud ꝓbari. ⁊ideo tam illud quod eſt a parentibusacceptum: qͣꝫ illud quod ē ex alimentogeneratū: equaliter ſe hꝫ ad hͦ ꝙ maneat vel cōſumatur ꝑ calorē natura lē.⁊ ad hoc ꝙ reſtauretur ꝑ nutrimētumqd̓ eſt fluere ⁊ refluere. ⁊ ſic equaliterpertinet ad veritatem humane nature qd̓ generatur ex alimēto: ⁊ quod aparentibus trahitur. Et ẜm hoc ē tertia opinio ꝙ alimentū conuertitur inid qd̓ eſt principal̓r de ꝟitate humanenature ⁊ quantū ad ſpēꝫ ⁊ quantū adindiuiduū. Ponit enim hec opinio ꝙvtrūqꝫ .ſ. ⁊ quod ex alimento generat̉:⁊ qd̓ a parentibus trahitur īdifferēter⁊ equal̓r forma humana perficitur: ⁊vtrūqꝫ indifferenter manet vel conſumitur. manet quidē ẜm ſpēꝫ. conſumetur autē ⁊ reſtauratur ẜm materiā ſic̄in aliqua republica diuerſi hominesnumero ⁊ cōmunitatē pertinent qͥbuſdā morientibꝰ: ⁊ alijs ī locum eoꝝ ſuccedentibus. ⁊ ſic non manet vna reſ
publica ẜm maͣm qꝛ ſunt alij ⁊ alij homines: manet tamē vna numero quātum ad ſpēm ſiue formā ꝓpter ordiniſvnitatē in officijs diſtinctis. ita etiā īcorpore humano manet caro ⁊ os:⁊vnaqueqꝫ partiū eadē numero qͣꝫtumad ſpēm ⁊ formā q̄ ꝯſiderat̉ īdeterminato ſitu ⁊ ꝟtute ⁊ figura. nō autē manet quātū ad materiā. qꝛ illa materiacarnis ī qua talis forma erat pͥus cōſumpta eſt: ⁊ alia ī locū ei ſucceſſit: ſicpꝫ de igne qͥ ꝯtinuat̉ ſecūdū eādē formā ⁊ modum: ꝑ hoc ꝙ ꝯſumptis qͥbdam lignis alia ſupponunt̉ que igneꝫſuſtinent. Et ſecundum hāc opinionede vtroqꝫ predictoruꝫ indifferenter .ſ.generato ex alimēto ⁊ a parentibꝰ tracto tantū reſurget. quantū eſt neceſſarium ad ſpēm ⁊ quātitatē debitam humani corporis. Et hec opinio mihividetur ceteris probabilior. Secūdūgͦ hanc opinionē ad primū dicendō q̄diſtinctio philoſophi quā diſtinguitcarnem ẜm ſpēm ⁊ ẜm materiam: nōē ſic accipienda: ꝙ alia ſit caro que dicit̉ ẜm ſpēm .ſ. a parentibus tracta. ⁊alia que ſit ẜm materiam ex alimētogenerata: ſꝫ vna ⁊ eadē caro ſignatapoteſt conſiderari ⁊ ẜm ſpēm: quā habet: ⁊ ſecundum materiam. Et ꝙ hicſit intellectus philoſophi patet ex hocꝙ ipſe dicit ibidem. ꝙ hoc modo diſtinguitur caro ſecundum ſpeciem ⁊ſecundum materiam. ſicut vnūquodqꝫ habentiuꝫ ſpeciem in materia: Inalijs autē habentibus ſpēm ī ma. ſicut eſt lapis ⁊ ferrum ⁊ huius non habet locum prima diſtinctio: ſed ſecunda vt per ſe patet. Et ideo dicendum