Quodlibet

¶ Ad primum ergo dicenduꝫ ꝙ gl̓.illa ſumit̉ ab aug. ī li. de oꝑibꝰ monachoꝝ: qͥ libꝝ illū ſcripſit ꝯͣ qͦſdā mōachos qͥ dicebāt ꝙ nō licebat ẜuis deimanibꝰ laborare. ⁊ hoc qd̓ dicit apl̓sqͥ nō vult oꝑari nō māducet: exponebāt de opere ſpūali. quā expoſitōnemaug. in li. illo multipl̓r īprobat. Und̓dicēdū ē ꝙ illud apoſtoli. Qui nō vl̓toꝑari nō māducet ⁊cͣ. de opere manuali intellr̄. nō tn̄ ſequit̉ ꝙ ad hiꝰ īpletōeꝫ precepti omneſ teneant̉. Ipſe .n.nō tenebat̉. vn̄ p̄miſit. Non quaſi n̄habuerimus ptātē .ſ. ſumptꝰ accipiendi ⁊ viuēdi ſine labore manuum. vn̄pꝫ ꝙ glo. illa nō eſt ad ꝓpoſitum.¶A ẜm dd̓ ꝙ in omnibus operibusque tangit obiectio diſtinguēdum eſtqꝛ vel p̄n̄t eſſe quaſi publica opera vl̓priuata. Loquitur autem Augu. deillis operibus ſpūalibꝰ ẜm ꝙ ſūt oꝑapͥuata. Intelligit .n. de oronibuſ ⁊ cāticis priuatis: non de his que in eccleſia ſolēniter celebrantur qd̓ pꝫ ex hocꝙ dicit ꝙ poſſūt ſimul qui manibusoperant̉ diuina cantica cantare. quodnō eſſet conueniēs ſi de horis canonicis ītelligeret̉. Sil̓r qd̓ dicit de lectionibus loquit̉ de illis qͥ vacāt lectioniad ꝯſolatōeꝫ ꝓpriā tm̄. ſicut in monaſterijs monachi faciūt. non autem d̓illis quoꝝ vita ſtudio ſcripturaꝝ deputatur ad ſuam ⁊ aliorum inſtructionem. Nō ē .n. dubiū ꝙ ꝑ laborē manuuꝫ ſtudiū impediret̉. Sil̓r qd̓ dicitde p̄dicatōe. intelligendū eſt de illisqui nō publice predicāt: ſꝫ aliqua ꝟbaedificatoria hoībus ad ſe venientibꝰloquūt̉: ſicut ſancti patres in heremo

facere conſueuerūt. ⁊ hoc patet ex ipſis verbis ſupra inductis. vnde etiamdicit. Si ſermo erogandus ē ⁊cͣ. qꝛ vtdicit glo. i. ad cor̄. 2. ſuꝑ illd̓. Sermomeꝰ ⁊ p̄dicatio mea. Sermo ē qͥ priuatī fiebat: ſꝫ p̄dicatio q̄ fiebat in cōiAd tertiū dd̓ ꝙ decretū loquit̉ deillis clericis qͥbus nō ſufficiūt oblationes ⁊ elemoſine qͥ eis a fidelibus fiunt: vel eccleſie facultates. Eadē enīrō ē de illis qͥ viuūt de facultatibꝰ eccleſie: ⁊ de illis qͥ viuūt particulariterde elemoſinis. qꝛ facultates eccleſieelemoſine ſunt ⁊ ad ſuſtentatōeꝫ pauperum dant̉. Un̄ dicit glo. ſuꝑ illudIſa. 3. Et rapina pauꝑis ī domo vr̄a.In domibꝰ pͥncipū rapina pauperuꝫeſt: dū eccleſie opes ſibi theſaurizant⁊ in delitijs abutūtur: que ad ſuſtētatōem paupeꝝ dant̉. Et de hoc habet̉12. q. i. ꝓpter qd̓ ēt dr̄. 3. q. 2. Sacerdos. Qd̓ ſacerdos cui diſpēſatōis cura ꝯmiſſa eſt cum laude pietatis accipit a populo diſpenſanda ⁊ fidelit̓ diſpenſat accepta. quia omnia ſua aut reliquit parentibus: aut diſtribuit pauperibus: aut eccleſie rebus adiunxit: ⁊ſe in numero pauperum paupertatisamore conſtituit. vt vnde paueribusſubminiſtrat inde ⁊ ipſe tanqͣꝫ pauꝑvolūtarius viuat. Et ſicpꝫ ꝙ clericiqͥ de eccleſie rebꝰ viuūt eādem rōneꝫvtendi eis hn̄t: ſicut illi qui facultatibus carentes de elemoſinis ſibi datiſviuunt. Ad qͣrtum dd̓ ꝙ gloſa illanō īponit neceſſitatem his qui ſua relinquunt vt manibus oꝑētur. ſed oſtēdit quoddam bonum quod facere pn̄tqui ſua relinquunt. vt .ſ. ex manuum