Septimū
poſſunt ī eodem inſtante eidem ineſſe. Sed forma panis ⁊ corpus xp̄i ſūthiꝰ gͦ nō pn̄t ſimul eidem īeſſe ⁊ ī eodē īſtāti. ℟º dd̓ ꝙ nullo mō ī eodēīſtāti eſt ibi corpꝰ xp̄i ⁊ ſb̓a panis. necē aſſignare vltimū īſtās: in quo ē ibipanis: ſꝫ vltimū tp̄s qd̓ ꝯtinuat̉ ad inſtās: illud in quo pͥmo ē ibi corpꝰ xp̄i.Ad cuiꝰ euidētiam ſciēdū ē ꝙ in rebꝰ naͣlibus mutatōes īſtātanee ſūt termini motꝰ ſemꝑ. Cuiꝰ nō eſt. qꝛ hiºmutatōes hn̄t ꝓ terminis formā ⁊ pͥuatōem: ſicut gn̓atio ignis ignē ⁊ nōignem. Inter formā aūt ⁊ pͥuatōnemnō pōt eē aliqd̓ medium niſi ꝑ accn̄sinquantū .ſ. illud qd̓ pͥuat̉ forma magis ⁊ minꝰ appropinquat ad formaꝫrōne alicuiꝰ diſpōnis ad formā: que ītēditur vel remittitur ꝑ motū ꝯtinuuꝫCt iō oꝫ p̄exiſte motū alterationis: qͥterminetur ad gn̄ationem: ⁊ ſic alteratio hꝫ duos terminos. vnum ſui generis .ſ. vltimam diſpōnem: q̄ ē neceſſitas ad formā. qꝛ alteratio ē motus īqͣlitate: ⁊ aliū alterius gn̄is .ſ. formāſb̓alē. Et eodē mō illuminatō ē terminus motus localis ſolis: qͥ ē mutatioiſtātanea exn̄s īter formā luminis ⁊pͥuatōem eiꝰ .ſ. tenebras. Cuiuſſꝫ aūtmotꝰ qͥ emēſurat̉ alqͦ tꝑe: oꝫ ꝙ vltimꝰterminus ſit ī vltimo inſtāti tꝑiſ. Un̄cū forma ſb̓alis ſit qͥdā terminus alteratōis: oꝫ ꝙ ī vltimo īſtāti illiꝰ tꝑisintroducat̉ forma ſb̓alis. corruptō aūt⁊ generatio ſil̓ currūt. qꝛ gnͣatio vniꝰē corruptio alterius. oꝫ gͦ ꝙ ī vltimo īſtāti illius tꝑis ſit terminus corruptionis vnius vt aeris ⁊ terminus gn̄atiōis alterius vt ignis. Terminuſ āt
coruptionis eſt non eſſe. Oportetergo ꝙ in vltimo inſtanti illius temporis ſit primo nō aer ⁊ primo nō ignisſꝫ ante vltimum inſtans alicuiuſ temporis non poteſt accipi penultimum:quia inter quelibet duo inſtantia eſttempus medium ẜm philoſophum. ⁊ſic non eſt accipere vltimum inſtansī quo ſit aer. ſed in toto tempore menſurante motum alterationis erat aerEt in vltimo inſtanti eius eſt primonon aer: ⁊ prīo ignis. ⁊ ſimiliter tn̄ ſb̓ſtantiatio eſt terminus cuiuſdā motꝰqui ꝯſiſtit in ꝓlatione ꝟborum. vndeī vltimo inſtāti tꝑis menſurantis illāꝓlatōem ē pͥmo nō panis: ⁊ primo corpus xp̄i. ⁊ ſic non eſt vltimum inſtanſin quo eſt panis: ſed vltimum tempInter tempus autem ⁊ inſtans nō oꝫꝙ aliquid cadat medium. ſicut nec inter lineam ⁊ pūctum. ⁊ ſic nō oꝫ ꝙ aliquādo neqꝫ ſit panis: neqꝫ corpus xp̄iEt ita pꝫ ſolutio ad pͥmum. Ad ẜꝫdd̓ ꝙ pūctū additū vl̓ ſubtractū lineenō facit maius vel minus. ⁊ ſil̓r eſt d̓inſtanti appoſito tꝑi vel ſb̓tractoⁱ abeo. Un̄ qͣꝫuis in vltimo inſtanti tꝑismēſurātis eſſe panis non ſit paniſ. tamen non ſequitur ꝙ tp̄s illud ſit maius qͣꝫ duratio eſſe panis ⁊ ſic ꝙ menſura non equeturmēſurato. Ad tertium dicendum ꝙ inſtanſ dicitur mēſurare mutationem aliquam inſtantaneaꝫ: inquātū mēſurat terminū eiuſad quem: quia terminus eius a quo ꝯͣiungitur cum toto motu precedenti. ⁊ita mēſuratur tēpore menſurante motū p̄cedētē. ſꝫ tp̄s mēſurat motuꝫ rōnevtriuſqꝫ termini. ⁊ ideo nō eſt ſimile.