Quodlibet
intellectus agentꝭ. qd̓ ſe habet ad ītellectū poſſibilē noſtrū: ſicut lumē ſolisad oculū. ¶ Aliud mediū ē quo videt̉⁊ hoc ē ſpes ītelligibilis q̄ intellectuꝫpoſſibilē determinat: ⁊ hꝫ ſe ad ītellectū poſſibilē ſicut ſpēs lapidis ad oculum. Tertiū mediū eſt ī quo aliqͥd videt̉: ⁊ hoc eſt res aliqua ꝑ quā in cognitionē alterius deuenimꝰ: ſicut ī effectu videmꝰ cām. Et ī vno ſimiliumvel ꝯtrarioꝝ videt̉ aliud. ⁊ hoc mediūſe hꝫ ad intellectū: ſicut ſpeculū ad viſum corporalē: ī quo oculus aliquā reꝫvidet. ¶ Primū gͦ mediū ⁊ ẜm nō faciūt mediata viſionē. īmediate enī dr̄aliqͥs videre lapidē: quāuis eū ꝑ ſpēmeius in oculo receptā ⁊ ꝑ lumē videat.quia viſus nō fertur in hec media: ſi īviſibilia. ſed per hec media fertur invnum viſibile: qd̓ eſt exͣ oculū. ¶ Sedcertiū mediū facit viſionē mediatā. viſus enī fert̉ primo in ſpeculū ſicut ī viſibile: quo mediante accipit ſpēm reiviſe in ſpecie vel ſpeculo. ſimiliter ītellectus cognoſcēs cām in cauſato fert̉in ipſum cauſatū ſicut in quoddam ītelligibile: ex quo trāſit ī cognitioneꝫcauſe. Et qꝛ eēntia diuina in ſtatu viein effectibus ſuis cognoſcitur non videmus eam īmediate. Unde ī patriavbi īmediate videbitur: tale mediumpenitꝰ ſubtrahetur. Sil̓r ēt non eſt ibimediū ẜm .ſ. aliqua ſpēs eēntie diuineintellectū informās: qꝛ quando aliqͥdvidet̉ īmediate perſpēm ſuam: oportetꝙ ſpēs illa repn̄tetrem illam ẜm cōpletum eſſe ſue ſpeciei. al̓s nō diceret̉res illa īmediate videri: ſed quedamvmbra eius: ſicut ſi ſimilitudo lucis ī
oculo fieret per modū coloris: qui eſtlux obūbrata. Cū autē oē qd̓ recipit̉ īaliquo: recipiat̉ ī eo per modū recipiēt̓impoſſibile eſt in ītellectu creato ſimilitudinē diuine eēntie recipi: que eamꝑfecte ẜm totā ſuam rōnē rep̄ſentet.Unde ſi ꝑ aliquā ſimilitudinē talemeēntia diuina a nobiſ videret̉: īmediate nō videremꝰ eēntiam diuinā: ſꝫ quādam vmbrā eius. Reſtat gͦ ꝙ ſolumpͥmū mediū erit ī illa viſione .ſ. lumēglorie: quo ītellectus ꝑficiet̉ ad videndū eēntiā diuinā de qͣ in p̄s. In lumine tuo videbimꝰ lumē. Hoc aūt lumēnō eſt neceſſariū ad hoc ꝙ faciat ītelligibile ī potētia eſſe ītelligibile ī actuad qd̓ eſt nobis neceſſarium lumen ītellectus agentis: quia ipſa diuina eſſentia cum ſit a materia ſeparata eſtper ſe actu intelligibilis. Sed erit neceſſarium tantum ad perficiendum ītellectum. ad quod etiā nunc lumē intellectus agētis valet: predictū autemlumen glorie ſufficienter perficiet intellectū ad videndū diuinaꝫ eſſentiaꝫeo ꝙ ip̄a eſſentia diuina totaliter luintelligibilis eſt. Unde lumen glorieab ea in intellectum deſcendens facithoc reſpectu diuine eſſentie in intellectu: quod facit reſpectu aliorum intelligibilium: que non ſunt lux tantumſpēs rei intellecte ſimul ⁊ lumen: ſicutſi lux ſenſibilis per ſe exiſteret ad eiusviſionem ſufficeret lumen oculum ꝑficiens ſine aliqua ſimilitudine. Adpͥmū ergo dd̓ ꝙ aliqͥd dr̄ determinatum dupl̓r. Primo rōne limitationisAlio mō rōne diſtinctiōis. Eſſentiaaūt diuina non eſt qͥd determinatam