Quodlibet
qui deſperantes ſeipſos tradunt impudicitie. vt dr̄ ad eph̓. 4. Ad pͥmū gͦdd̓ ꝙ quāuis in motibus operabilibꝰreceſſus a termīo pͥor ſit ī executōe acceſſus tn̄ ad terminū pͥorē ī intētōe inqͣ principal̓r ꝯſiſtit peccatum.Articulus. 17ꝰ.Dtertiū ſic ꝓceditur. Ur̄ ꝙmaiꝰ pcm̄ ſit cū aliqͥs mētit̉facto: qͣꝫ cū aliqͥs mētit̉ ꝟbo.Maiꝰ .n. peccatū eē vr̄ cū aliqͥs mētiēdo abutit̉ eo cui magis credit̉. Sꝫſicut anẜ. dicit ī li. de ꝟitate. Magiſcredit̉ factiſ qͣꝫ ꝟbis. gͦ grauiꝰ peccat q̄mētit̉ fcīs qͣꝫ ꝟbis. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ augu.dicit ī li. de doctrīa xp̄iana. Inter oīaſigna p̄cipuū locū tenēt ꝟba. his aūtabutit̉ ille qͥ ꝟbo mētit̉. gͦ vr̄ ꝙ grauiuſ peccat ille qͥ mētit̉ ꝟbo qͣꝫ ille qͥ mētit̉ fcō. ℟º dd̓ ꝙ ſicut Amb. dicit īqͦdā ẜmōe. Nō ſolū ī falſis ꝟbis: ſꝫ ētī ſimulatꝭ oꝑbꝰ mēdaciū ē. Peccatuꝫaūt mēdacij pͥncipal̓r qͥdē ꝯſiſtit ī ītētiōe fallēdi. vn̄ ille qͥ dicit falſū qd̓ putat cē veꝝ nō mētit̉. Magis āt ē remēdacij ille qͥ dicit veꝝ qd̓ putat eſſefalſū: vt pꝫ ꝑ augu. in li. de mēdacio.Un̄ cū eadē ītētio fallēdi ſit ī eo qͥ mētit̉ ꝟbo: ⁊ ī eo qͥ mētit̉ facto: vterqꝫ eq̄liter peccat. v̓bū .n. ⁊ ſcm̄ aſſumūt̉ vt īſtrumēta fallēdi. vn̄ n̄ refert qͣꝫtuꝫ adpcm̄ mēdacij vtꝝ aliqͥs ꝟbo vl̓ ſcriptovl̓ nutū: vl̓ qͦcūqꝫ facto mētiat̉. ſicut nrefert qͣꝫtū ad pcm̄ homicidij. vtꝝ qͥsgladio vl̓ ſecuri īterficiat hoīeꝫ ⁊ ꝑ hͦrn̄ſio ad obiectaAxticulus. 16Einde q̄ſitū ē circa corporad hoīs. vtꝝ .ſ. aliqͥſ poſſit eē na
liter vel miraculoſe ſil̓ ꝟgo ⁊ pr̄. ⁊ videt̉ ꝙ hͦ poſſit eē miracl̓oſe. qꝛ pr̄ ⁊ mr̄ſil̓ ſūt gnͣatōis pͥncipia. Sꝫ aliqͣ mulier miraculoſe fuit ſil̓ ꝟgo ⁊ mr̄. gͦ pari rōne aliqͥs vir miraculoſe pōt ſil̓ eēꝟgo ⁊ pr̄ ¶ Ur̄ ꝙ hͦ poſſit eē abſqꝫ miraculo. qꝛ demon incubus poteſt furari ſemē viri. virginis in ſomnis polluti ⁊ trāſfundere ī matricē mulieris: exquo quidē ſemine pōt ꝯcipi ꝓles: cuiꝰpr nō ē demon incubus: ſꝫ ille ex cuiuſſemine gn̓at̉: qd̓ agit ī ꝟtute eiꝰ a quoē reſolutū. gͦ videt̉ ꝙ etiā abſqꝫ miracul o poſſit aliqͥs ſimul eē ꝟgo ⁊ pater¶ Sꝫ ꝯͣ. Mulier abſqꝫ miraculo nōꝑ ot ſiml̓ eē ꝟgo ⁊ mr̄. gͦ pari rōne necvir abſqꝫ miraculo pōt ſimul eſſe virgo ⁊ pr̄. Itē videtur ꝙ nec per miraculū. qꝛ ſi filius dei qui eſt natus miraculoſe de ꝟgine ex aliqͣ parte corꝑiſꝟginalis carnē aſſumpſiſſet qͣꝫ ex illavn̄ mulier naͣl̓r ꝯcipit. puta de manuaut pede: nō diceret̉ filiꝰ ꝟginis: ſicutnec Eua dicta ē filia Ade. quāuis ſitformata de coſta ipſiꝰ. ſꝫ nō poſſet contingere ſalua ꝟgītate viri: ꝙ ex eadeꝫꝑte corporis. ⁊ in eodē loco ꝓlē generaret. ſicut naͣliter gn̓at̉. gͦ nec etiā miraculoſe fieri poſſet ꝙ aliquis ſimuleēt ꝟgo ⁊ pr̄. ¶ ℟º dd̓ ꝙ ad hꝰ euidētiam videre bꝫ qͥd ad ꝟginitatē requirat̉. Requirunt̉ āt tria ad eiꝰ ꝑfectionē qͦꝝ pͥmum ē pͥncipale ⁊ formale .ſ.electio ſiue itētio voluntatis. ſicut ⁊ īomnibus moralibuſ. vn̄ iſtud ex neceſſitate ad virginitatem requiritur ꝙaſſit alicui aſſidua voluntas nunquaexperiendi delectationem veneream.Secundumʳ autem eſt materiale