Quartum
quia enim preceptum importat rationem debiti. illud abſolute cadit ſubp̄cepto: qd̓ ē debitū ꝓter aliqd̓ p̄exiſtēſſi cut p̄ceptū de honoratōe parētū: velde amando deum. Sed qn̄qꝫ ꝯtīgitꝙ id qd̓ facit aliquid eē debitū: nondū preceſſit: ſꝫ pōt occurrere. Un̄ hoccadit ſub precepto nō abſolute ſꝫ ẜm īparationē animi ita .ſ. vt homo bēataīum paratū ad faciēdū illud. qd̓ debitū reddit̉ ex aliqua cā occurrente. ⁊ hͦmodo exponit aug. illa dn̄i precepta q̄ponuntur Mat. 5. Si quis percuſſerit te in vnam maxillā: prebe ei ⁊ aliāquia .ſ. ſi opus eēt: ⁊ hoc exigeret ſalaliorum: homo debet eſſe paratus adhoc faciendum: ⁊ per hunc modū ſuſtinere martyrium ꝑꝑ xp̄m cadit ſubprecepto. qꝛ .ſ. homo dꝫ habere aīumparatum vt prius permitteret ſe occidi: qͣꝫ xp̄m negaret vel mortaliter: peccaret: ⁊ ſic etiā relīquere bona propriacadit ſub precepto: quia debet eē paratus animus xp̄iani magis ſuſtinere rapinam bonoꝝ ſuoꝝ qͣꝫ xp̄ꝫ negare vel mortaliter peccare: per hͦ pꝫ reſponſio ad obiecta.Einde q̄ſitū ē de actibꝰ mad lis .ſ. de primi motibus. Circa quos queſita ſunt duo pͥmo vtrum primi motus ſemper ſintpeccata. 2ᵉ vtrū ſit in infdelibusſint peccata mortalia.Articulus 21ꝰ.Opͥmum ſic ꝓcedebat̉. Uidēt̉ ꝙ pͥmus motꝰ ſemꝑ ſitpeccatuꝫ dicit magr̄. 21. di.ſecūdi libri ſentētiaꝝ. qd̓ tēptatio acarne non pōt eē ſine peccato. Sꝫ qn̄
cunqꝫ eſt primus motus eſt temptatio a carne:. gͦ pͥmus motꝰ nō pōt eſſeſine peccato. ¶ Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ ad ro.6. ſuper illud. Non ergo regnet peccatum ī vr̄o mortali corpore. dicit gloſa. Nō ꝓbet ꝯcupīam que vitari nōpoteſt. Sꝫ illud qd̓ nō pōt vitari noneſt peccatuꝫ. gͦ ꝯcupīa q̄ ē primus motus non eſt peccatū. ℟º dd̓ ꝙ motus importat inclinatōem quādā adterminum: que quidem īclinatio pertinet ad appetitum in humanis actibus. Eſt autem ī hoīe triplex appetitꝰvnus qͥdem naturalis. ẜm ꝙ vis appetitiua pertinet ad animam vegetabilem: ſicut ⁊ vis digeſtiua ⁊ expulſiua ⁊ retentiua. Secūdus appetitus ēſenſualitatis: qui mouet̉ ſecūduꝫ ap̄henſionem ſenſus. Tertius appetitus eſt volūtatis: qͥ mouetur ẜm iudiciū rōnis. Peccatū qd̓ hꝫ rōnē culpede quo nūc loquimur: nō pōt eſſe niſiin actu voluntario: qui .ſ. eſt aliqualiter in ptāte peccantis. actus aūt appetitus naͣlis nō ſubiacet īperio rōnis:ſicut nec actꝰ aliaꝝ potētiaꝝ vegetabilis aīe. ⁊ iō ī actu talis appetitꝰ nōpōt ꝯſiſtere culpa: ſicut ꝙ hō eſuriatvel ſciat abſqꝫ culpa eſt. ⁊ idē dicēdūeſt in alijs hiꝰ. Sꝫ actꝰ appetitꝰ ſenſitiui ſubiacet imperio rōnis: qꝛ rō p̄ueniēs ip̄m pōt eū imperare vel etiam īpedire. ⁊ ideo talis motus poteſt iamhēre rōnē culpe: ⁊ ſi ſequat̉ iudiciū rōnis poterit etiam eē peccatum mortale: ſicut ⁊ motus exteriorum membrorum imperati a rōne. Si aūt preueniat iudiciū rōnis ē qͥdē peccatū: ſi tēdat in aliquid illicitum: qꝛ ī poteſtate
h 4