Tertium
teneat̉. Dicit enī apl̓us ad Ro. xi. Siradix ſancta ⁊ rami. gͦ ecōuerſo ſi radixīfecta ⁊ rami. Sꝫ radix hꝰ lucri ē īfecta ⁊ vẜaria. gͦ totū ē īfectū ⁊ vẜariūNō gͦ pōt licite hꝰ lucꝝ retīere. Sꝫꝯͣ. qͥlibꝫ pōt licite tene̓ id qd̓ legittimeacqſiuit. ſꝫ id qd̓ acqͥrit̉ de pecūia vẜaria interdū legitīe acqͥrit̉. gͦ licite pōtretīeri. ℟º dd̓ ꝙ hꝰ qōnis ꝟitas poterit apꝑere: ſi ꝯſideret̉ rō qͣre vſuraꝫacciꝑe ſit pccm̄. nō enī ē pccm̄ ſolū qͥaē ꝓhibitū: ſꝫ qͥa ē ꝯͣ rōnē naͣlē: vt etiaꝫph̓s dic̄ ī pͦpolitꝭ. Ad cuiꝰ euidētiā cōſiderādū ꝙ rerū in vſū hoīs veniētiūq̄dā ſūt qͣrū vſus nō ē ipſiꝰ rei ꝯſūptō⁊ ſi ꝯtīgat rē deteriorari vl̓ ꝯſumi pervſū: hoc ē ꝑ accn̄s: ſic̄ domꝰ: veſtis: liber equꝰ ⁊ hiꝰ. nō enī vti libro ē delereip̄m: neqꝫ vti domo ē deſtrue ip̄aꝫ: ⁊ ītalibꝰ aliud ē dare vſū rei: ⁊ aliud eſtdare ſb̓aꝫ rei. ⁊ ꝑꝑ hͦ qn̄ ꝑ accōmodationē vſus talis rei alteri ꝯcedit̉: nonꝓpter hͦ dn̄iū rei trāſfert̉. ⁊ ꝑꝑ hͦ et̓ poteſt vēdi viꝰ rei dn̄io rei remanēte apd̓dn̄ꝫ: ſic̄ pꝫ ī ꝯductiōe ⁊ locatōe qͥ ſūt ꝯͣctꝰ liciti. Quedā ꝟo res ſūt qͣrū vſusnihil ē aliud qͣꝫ ꝯſūptio ip̄arū rerū ſic̄pecūia q̄ vtimur expēdēdo vinū qͦ vt imurbibēdo. ⁊ ſic de alijs hiꝰ: ī qͥbꝰ vtire nihil aliud ē qͣꝫ ꝯſume ip̄aꝫ. ⁊ iō intalibus qn̄ cōcedit̉ vſus rei ꝑ mutuūtrāſfert̉ etꝭ rei dn̄ium. qꝛ ergo vſus reinō ē ſeꝑabilis ab ipſa re qͥcūqꝫᶻ vēditvſū taliū rerū retinēdo ſibi obligationem ad ſortem reddendam: māifeſtūē ꝙ idē vēdit bis: quod ē cōtra naͣlemiuſtitiā. ⁊ id̓o exigere vſurā ē ẜꝫ ſe īiuſtū. Tenet̉ gͦ aliqͥs id qd̓ accipit vltra ſortē reſtitue̓. qͥa iniuſte accepit. ⁊
ꝑ ꝯn̄s dāna ⁊ intereē: ſed cū ip̄iꝰ pecunie vẜario nō ſit alius vſꝰ qͣꝫ ip̄a eiusſb̓a rōe iā dicta: pꝫ ꝯn̄ter ꝙ exqͦ pecuniā vẜariā reddit de vſu pecūie nihilredde̓ tenet̉. teneret̉ aūt reddere aliqͥsid qd̓ lucratus eēt de domo aliēa vl̓ d̓equo vl̓ aliquo hiꝰ: etiaꝫ poſtquā reshiꝰ reddidiſſet: qꝛ in talibꝰ app̄ciaturres ⁊ vſus rei. Ad illud gͦ qd̓ in ꝯͣrium obijcit̉ dd̓ ꝙ pecunia vẜaria nōſe hꝫ ꝑ modū radicis ad lucrū: qd̓ deea fit: ſꝫ ſolum ꝑ modum materie. radix enī aliqualiter hēt ꝟtutē cāe actīeinqͣꝫtum mīſtrat alimētū toti plante. vnde in humaniſ actibus volūtas⁊ intentio comparātur radici: que ſiꝑuerſa fuerit opus erit peruerſū. nonaūt hoc eſt neceſſariū in eo qd̓ ē maͣle. Pōt enī aliqͥs īterdū malo bn̄ vti.Einde qͥſituꝫ eſt d̓ his: q̄ ꝑtidnēt cōiter ad omnes hoīes.⁊ pͥmo quātū ad aīam. Secūdo qͣꝫtū ad corpus. ¶ Tertio qͣꝫtumad actū hoīs. ¶ Circa aīam q̄ſita ſūttria. ¶ Primo qͣꝫtū ad ſb̓am eius vtꝝſit cōpoſita ex ma ⁊ forma. Scd̓oad cognitionem eius. Tertio qͣꝫtuꝫad penam ipſius.Articulus. 20.D pͥmū ſic ꝓcedit̉. UideturIꝙ aīa compoſita ex maͣ ⁊ forma. Intellectus .n. hūanꝰ cōparat̉ ad ſb̓as ītellectuales ſuꝑiores ꝑreceſſū ſimplicitatꝭ: ſꝫ oē: qd̓ recedit aſimplici īcidit ī aliꝙͣ ꝯpōnē. pͥma aūtꝯpō ē ex maͣ ⁊ forma. gͦ aīa hūana ē ꝯpoſita ex maͣ ⁊ forma. ¶ Sed ꝯͣ ē: qd̓ph̓s dicit in. 3. de aia ꝙ ſpēs rerū materialium ꝓut ſūt in ipſis rebꝰ nō ſūt