Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertium

ꝑtinet: vt mare tēpeſtuoſum deuitet.Sic ex p̄miſſis ꝟbis nil aliud on̄dipōt: niſi ꝑiculoſior ē ſtatus habētiscurā aīarū qͣꝫ monachi: ī maiori ꝑiculo īnocētē ſe ſeruare: maioris ꝟtutꝭē argumētū. vn̄ maior ꝟtus reqͥrit̉ adhoc aliqͥs ꝯſeruet ſe a pctō īmunē īterpopulos qͣꝫ ī religiōe: ſꝫ maioristutis ē vitare ꝑicula religionē ītrādoqͣꝫ ꝑicula vitare. Quāto enī aliqͥſmagis amat ſuā ſalutē: tanto magiseuitat ſue ſalutꝭ ꝑicula. Et etiā pꝫrn̄ſio ad ẜm. enī dicit mallet in officio ſacerdotali: qͣꝫ in ſolitudine monachorum. ſed mallet placere in hoc qͣꝫ in illo. Quilibet enī ſapiens magis vellet hēre tantā ꝟtutem quam poſſet etiā inter pericula ſecūrus exiſte: qͣꝫ talem ꝟtutē quā poſſetextra ꝑicula ſaluari: ſed qꝛ p̄ſūptuoſūē vt aliqͥs talē ꝟtutē ſe hēre p̄ſumatquam poſſit etiam inter pericula eſſetutus: ꝟtuoſius ē ſe exͣ ꝑicula ponatUn̄ ipſe ſubdit. Qd̓ laudabā tantoſtudio bonum ꝓnunciabā .ſ. officiūadminiſtratiōis eccl̓iaſtice: vtiqꝫdefugerē: ſi idoneū ad eius gubernationē me viderem. Prudenter refugiebat. qꝛ tantā ꝟtutē quā idoneuseēt: ſibi ſuꝑbe aſcribebat. Et ſil̓rrn̄ſio pꝫ ad tertiū. Si qͥs enī ī ꝯuerſatōne multoꝝ poſitus pōt īperturbatūillum nitorē plene ſanctitatis continētie ſplendorē alia monachorumbona incorrupta incōcuſſa ſeruareoībus p̄ferendus ē. Maioris enī virtutis indiciū ē vt puritatē perfectamaliqͥs cōſeruet etiā inter ꝑicula puritatis: qͣꝫ ſi eam exͣ pericula ꝯſeruaret.

Sed tn̄ parū amare puritatē ſuā ꝯuīcitur: puritat̓ pericula euitat: inter que difficillimū ē rariſſimūmodā puritatē ſeruare: ſicut maxīa puritas fuit beate agnetis: etiā in lupanari poſita ꝟginalē puritatē ſeruauit: tn̄ qꝛ puritatis amatrix erat:qͣꝫ ī lupanari hāc ſuā ꝟtutē on̄dere elegiſſet: ſꝫ quāto magis purā mentē habebat: tāto magis lupanar ꝓpria volūtate elegiſſet: ſil̓e ē ī oībus talibꝰ. Ad qͣrtū dd̓ auctoritas illa nonꝑtinet ad ꝑfectionē vite. ſꝫ ad differentiā dignitatis. Sic enī pͥuatus diſtata rege ſicut hn̄s p̄lationē ab hn̄te.hoc aūt in qōne ꝟtit̉ an ſit maiordignitate plationis qͥcūqꝫ hn̄s curāaīarū religioſo curā aīarū non hn̄te. Ad qͥntū dd̓ alia eſt de ep̄is plebanis. ep̄i principalē popl̓icurā hn̄t: plebani autē archidyaconi ſunt ſubmīſtratores coadiutoreseorū. Unde dicitur. 16. q. i. Omnibꝰp̄ſbteris dyaconibꝰ reliqͥs clericis attēdēdū ē: vt nihil abſqꝫ ep̄i proprij licentia agant: non vtiqꝫ miſſasſine ſuo iuſſu quiſqͣꝫ p̄ſbyteroꝝ in ſuaꝑrochia agat. non baptizet: nec qͥcqͣꝫabqͣꝫ eius p̄miſſa faciet... ad Cor.12. dr̄ in glo. opitulationes ſuntmaioribꝰ fuerūt opus: vt Tytꝰ apl̓o:vel archiep̄m ep̄is. gubernatiōes ꝟoſunt minorū ꝑſonarū gubernatiōesvt ſūt p̄ſbyteri. vn̄ ſi quis recte cōſideret hoc modo in regimine eccl̓ie ꝯparant̉ archidyaconi plebani ad ep̄mſicut in regimine tēporali prepoſitibaliui ad regē. ideo ſicut rex coronatur iniungitur in regno. non autem

f 3