Tertium

finēs ſui ipſoꝝ amātes eſſe: ſꝫ amatoruꝫ. Quia gͦ totū ⁊ ꝑfectum eſt idemvt dr̄ in. 3. phi. ille ꝑfecte charitatemhꝫ qui totaliter in deū ꝑª amorē tranſformatur: ſeip̄m ⁊ ſua omnino poſtponēs ꝓpter deuꝫ. Un̄ augꝰ. dicit. 14. deci. dei. ꝙ ſicut ciuitate babilonis fac̄amor ſui vſqꝫ ad ꝯtēptū dei ita ciuitatē dei facit amor dei vſqꝫ ad ꝯtemptūſui. Et in li. 83. q. ꝙ ꝑfectio charitatꝭē nulla cupiditas. Greg. ēt ſuꝑ Ezec̄.dicit. ꝙ cū quis aliqͥd ſuū deo vouet ⁊aliqͥd non vouet ſacrificiū ē. Cuꝫ ꝟoomne quod hꝫ. omne quod viuit omne qd̓ ſapit oīpotēti d̓o vouet holocauſtū ē: quod latina lingua dr̄ totū incēſum. Cuiuſcūqꝫ ergo mēs ſic ē effectainterius: vt ſeip̄m ⁊ omnia ſua ꝯtemnat ꝓpter deum ẜm illud apl̓i ad phil..3. Que mihi aliquādo fuerūt lucra:arbitratus ſū vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā. iſte ꝑfectus ē: ſiue ſit religioſusſiue ſecularis: ſiue clericus: ſiue laicꝰ:et mr̄imonio iūctus. Abraā enī mr̄imonio iunctꝰ erat ⁊ diues. cui dn̄s dicit Gn̄. 17. Ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectus ⁊ eccl. zi. dr̄. Beatus diues quiīuētus ē ſine macula: ⁊ poſt auꝝ nonabijt. Et poſt pauca ſubdit̉. Qui probatus ē in illo ⁊ ꝑfectus īuentus ē. ſedaduertendū ꝙ aliud ē eſſe ꝑfectum ⁊aliud eē in ſtatu ꝑfectionis. Sūt eniꝫaliqui in ſtatu ꝑfectionis qui nōdum.ſunt ꝑfecti: ſꝫ īterdū ēt peccatores. ſūtetiam aliqui ꝑfecti qui in ſtatu ꝑfectionis non ſunt. Et quāuis ſtatꝰ multa ſignificet: ⁊ rectitudinē ⁊ firmitatē⁊ ſi qua ſunt alia hiꝰ. tn̄ cū dicimꝰ aliquos eē in ſtatu ꝑfectionis accipit̉ ſta

tus pro conditione ẜm ꝙ libertas vl̓ẜuitus dr̄ ſtatus ꝓut conſueuit dici qͥerror ꝑſone aut conditōis vl̓ ſtatus īpedit matrimoniū. nō āt error fortūeaut qualitatis. ⁊ hoc modo accipiturſtatus. 2. q. 6. Si quādo in cā capitali vl̓ cauſa ſtatus interpellatuꝫ fueritnō ꝑ exploratores .i. procuratores: ſꝫ ꝑſeipſos ē agendū. Sic gͦ accipiēdo ſtatum: illi proprie in ſtatu ꝑfectionis eſſe dicuntur. qui ſe ẜuituti ſubijciūt adoꝑa ꝑfectionis implēda. Manifeſtūē aūt ꝙ ſeruitus libertati opponitur.Libertas aūt faciendi quodlibꝫ ꝑ votum totalit̓. qꝛ voluntas ē voue neceſſitatis ē redde̓ vt ſupra dictum ē. Unde qui ſe ad aliquid voto obligat: inquantuꝫ neceſſitati ſe ſubijcit: quodāmō conſtituit ſe ẜuum libertate ſe priuans. Si quidē gͦ aliquis ſe voto obliget ad aliquod particulare opus implēdum: conſtituit ſe quodāmodo ſeruum non ſimpl̓r ſꝫ ẜm quid. reſpectu.ſ. illius ad quod ſe obligauit. Si ꝟoſimpl̓r ꝑ votum totā vitam ſuam dedicet deo ad implēda ea qͥ ſunt operaꝑfectionis: propt̓ deum ſimpl̓r ſeipſuꝫẜuuꝫ conſtituit: ⁊ ꝑ hoc ponitur in ſtatu ꝑfectionis vnd̓ ⁊ totum ſe deo vouēdo: holocauſtum offerre dicitur. vtGreg. dicit. Hoc aūt mō obligāt totam vitam ſuam ad ea que ſūt ꝑfectionis ep̄i in ſua ꝯſecratione profeſſionē quandam faciētes: quā obligāturad curaꝫ gregis ſuſcepti. ẜm illd̓ i. adThi. vltimo. Bonuꝫ certamen fideiapp̄hēdere vitam eternam: in qua vocatus es ⁊ confeſſus bonā cōfeſſionēcoram multis teſtibus vel in ordina-

f 2