Quodlibet

ꝙ illis pro quibus non fiunt plus valent ſuffragia: ſi ſint maioris charitatis. ¶ Adprimū gͦ dd̓ ꝙ pctō veniali cum non hēat auerſioneꝫ a deo ꝑ ſeloquēdo: nō debetur pena carentie viſionis diuine nec ſimpl̓r: nec ad tp̄usSed ꝙ ad tp̄s retardētur a viſiōe diuina: hoc ꝯtingit ꝑ accidēs qꝛ .ſ. qͣꝫdiudigni ſūt aliqua pena: nō pn̄t ꝑticipare ſūmā felicitatē: q̄ in dei viſione cōſiſtit: iuſticia aūt reſpicit penā ꝑ ſe debi: ā peccato. nō aūt eā que per acccidens conſequitur: ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad2. Tertiū concedimus ⁊ quartū ſil̓it̓Illi tamen qui in fine mūdi viui reꝑientur paꝝ habebūt de cremabilibꝰp̄cedentibusⁱ tribulationibus p̄purgati. poterit etiam fieri vt acerbitaspene modici temporis recōpenſet diuturnitatem pene in alijs.Einde queſitū fuit de remiſſione pctōꝝ. Et circa hoc qͣſidta ſunt duo. Primo vtrumpeccatum in ſpūm ſanctū ſit irremiſſibile. 2ª vtrum cruce ſignatus qͥ moritur anteqͣꝫ iter arripiat trāſmarinūplenū habeat pctōrum remiſſionem.Articulus. 15.Oprimū ſic procedebat̉. Ui4detur ꝙ peccatū in ſpūm ſanctum non ſit irremiſſibile.Una ē enim dignitas ⁊ maieſtas patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. Sed pctm̄ infiliū nō ē irremiſſibile. Dicitur enimMat. 12. Quicūqꝫ ꝟ̓bum contra filium hoīs dixerit remittet̉ ei. gͦ pctm̄ī ſpūm ſanctū nō ē irremiſſibile. Sꝫꝯͣ eſt ꝙ ibidem dr̄ qui dixerit ꝯ ſpūmſanctam ꝟbum non remittetur ei me

qꝫ in hoc ſeculo neqꝫ infuturo. ℟dd̓ ꝙ de pctō in ſpūm ſanctū triplicit̓aliqui ſunt locuti. Doctores enī anteaug. intellexerūt pctm̄ in ſpūꝫ ſanctūeē blaſphemiā dictā ꝯͣ ſpūm ſanctuꝫaut opera eius. vel ēt ꝯͣ diuinitateꝫ deipatris. aut filij. qꝛ ēt pater ⁊ filiꝰ cōiterſumendo ſpūs ſanctus ē. qꝛ deusᵉ pūſē. vt dicitur Io. 4. Peccatū aūt in filiū hoīs intelligūt blaphemiā ī xp̄oẜm humanā naͣm. ⁊ vtroqꝫ mō peccabāt iudei ī xp̄ꝫ. Prīo .n. mō ꝯͣ eū peccabāt miracula que per ſpūm ſanctū ⁊ꝟtute ſue diuinitatis faciebat pͥncipidemoniorū attribuēdo. 2º aūt mōꝯͣ eum peccabant dicendo? Ecce hōvorax potator vini: ⁊ publicanorumamicus. vt dr̄ Mat xi. Hāc ergo ſecundam blaſphemiā dicit remiſſibilēqꝛ habebāt aliquam excuſationem ꝓpter infirmitatem carnis: quā in xp̄ovidebant. aliam vero blaſphemia dicit irremiſſibilem: qꝛ nullam excuſationem habebant videntes manifeſtainditia ſpūs ſancti ⁊ diuinitatis. propter hoc ẜm Chriſo. perſeuerantibusnon fuit remiſſa hec blaſphemia neqͣꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro: qꝛ inhoc ſeculo puniti ſunt pro ea per romanos ⁊ in futuro cruciabuntur in inferno. Scd̓m Aug. vero ſpiritui ſanctoqui eſt charitas patris ⁊ filij attribuitur remiſſio peccatorum. Ille ergo cōtra ſpiritum ſanctum peccat vel blaſphemat: vel verbū dicit corde ore autopere: qui hoc agit per impenitentiam vſque ad finem vite ſue. vtnō fiat ei remiſſio pctōꝝ. ⁊ tūc planūē ꝙ hoc peccatum in ſpūm ſactū non