Quodlibet

qn̄ p̄ciū acceptū ab hn̄te equat̉ rei vēdite. ī iuſta aūt ſi nō equet̉: ſꝫ plus accipiat. Si gͦ vitiū rei vēdite faciat rēminus valere qͣꝫ p̄ciū īpoſitū a venditore: īiuſta erit venditio. vn̄ peccat occultans vitiū. Si aūt nō faciat remminus vale̓ qͣꝫ p̄ciū impoſitū: qꝛ fortevēditor minus p̄ciū impōit ꝓpter vitium: tūc non peccat tacens vitiū: qͥavenditio non eſt iniuſta. ⁊ forte eſſetſibi damnoſum ſi vitium diceret: qͥaemptor vellet habere rem etiā pro minori precio qͣꝫ valeret. Liberaliter tn̄faceret ſi damnoſum propriū cōtēnetvt ſatiſfaceret voluntati alterius: licꝫad hoc non teneatur. Ad pͥmū ergodd̓ ꝙ per illud dictū legis nō habet̉ꝙ licitum ſit ſimpl̓r vēditori decipereemptorē: ⁊ ecōuerſo: ſed dr̄ aliquid eēlicitū ẜm legē ꝙ ꝑ legem non punit̉:ſicut ẜm legem veterem licebat libellus repudij. ¶ Ad ẜm dd̓ ꝙ preceptalegis ſūt ductiua ad perfectā ꝟtutem:tn̄ actus ꝑfecte virtutis nō cadūt ſubp̄cepto legis hūane: ſed ꝓhibet q̄daꝫgrauiora: vt gradatim homīes retracti a malis per ſeipſos ad ꝟtuteꝫ exerceātur. permittit autem quedā mīorapeccata eis penam non infligens: qͥaſine his nō facile inuenitur hominūmultitudo: ⁊ de talibus eſt deceptio: q̄eſt inter vendentes ⁊ ementes: quiaplurimi ſunt qui volunt vili emere:⁊ care vendere: vt Aug. dicit in li. detrinitate. Ad illud. vero quod pͥmoin contrariū obijcitur dd̓ ꝙ illd̓ ītelligendū eſt quando morbus pecoris facit pecus minus valere qͣꝫ vendatur.Ad ẜm dd̓ ꝙ ea ratiōe Tulliꝰ dic̄

ꝙ vir bonus nō tacet vitiū rei vēditeqꝛ ad virū bonū n̄ ꝑtīet deciꝑe aliquēdeceptio aūt nō ē ſi id qd̓ tacet̉ d̓ re vēdita non facit rē minus valere qͣꝫ precium quod pro ea accipitur.Einde queſitum eſt de peccad tis. Et circa hoc querita ſūtduo ¶ Primo vtrū pccm̄ ſitapº etere prelationē. Scd̓o vtrū: peccatū ſit p̄dicatori hr̄e ocl̓ꝫ ad rē tꝑalē¶ Articulus. xi.D pͥmū ſic ꝓceditur. Uidet̉:Iꝙ pccm̄ ſit appetere p̄lationēNon enim videtur ꝙ poſſitappeti ſine pcc̄o id quod non fuit inſtatu nature integre: ſed ſolū in ſtatunature corrupte. Sed prelatio nō fuitin ſtatu nature integre: ſed incepit eēpoſt peccarū: quādo dictū eſt mulieri.Sub viri poteſtate eris. gͦ peccatū eſtprelationē appetere. Preterea appetitus videtur eē de his que pertinēt adſtatum future glorie. Sed in futuroceſſabit omnis prelatio. vt dicit q̄daꝫglo. i. ad cor. 15. gͦ peccatum ē appeterplationem. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄. i. ad Thi.5º. Qui bene preſunt preſbyteri: duplici honore digni habeantur. Sednon eſt peccatum appetere illud: cuidebetur honor: qui non debetur niſiꝟtuti. ergo non eſt peccatum appetereprelationem. ℟º dd̓: ꝙ hāc q̄ſtionēoluit Aug. 19. d̓ ciui. dei vbi dicit ꝙlocus ſuꝑior ſine quo populꝰ regi nonpoteſt: ⁊ ſi adminiſtret̉ vt decet: tamēindecēter appetitur. Cuius ratio ē: qꝛqͥ appetit prelationem: aut eſt ſuꝑbusaut iniuſtus. Iniuſticia enīē ꝙ aliqͥsvelit ſibi plus de honore accipere aut