Tertium
piuus pn̄tibꝰ obedire. ¶Sed ꝯͣ. Qōminꝰ obediēdum ē pr̄ibus ſpūalibꝰ qͣꝫcarnalibꝰ: ſed magis: vt hr̄ ꝑ apl̓ꝫ adheb. 12. Sed pribus ſpūalibꝰ nō tenentur ſubditi obedire ī indiffęrētibꝰReligioſi enī qͥ obediētiā ꝓfitentur:nō tenētur obedir̄ ſuis p̄lat̉: niſi ī hisq̄ ſunt ẜm regulā: vt Ber. dicit ī lib.de diſpēſatōe ⁊ p̄cepto. gͦ nec parētibꝰcarnalibꝰ filij tenētur in indifferentibus obedire. ℟ dd̓ ꝙ cum obediētia p̄lato debeatur: ad illa ſe extenditdebitum obediētie: ad que ſe extenditius prelationis. Habet autem patercarnalis ius prelationis in filium.Primo quidē quātum ad domeſticaꝫcōuerſationē. Sic enim eſt pater familias ī domo: ſicut rex in regno. vnd̓ſicuti ſubditi regis tenent̉ obedire regi ī his q̄ ꝑtinēt ad gubernationē regni. ita etiam filij ⁊ alij domeſtici tenentur obedire patrifamilias in hisque ꝑtinēt ad diſpenſationem domꝰ.Secūdo qͣꝫtū ad moꝝ diſciplinamvn̄ apl̓us dic̄ ad heb. 12. Patres qͥdēcarnis noſtre habuimꝰ eruditores: ⁊obtēperabamus eis. debet enī pr̄ filionon ſolū educationē: ſed etiā diſciplinam: vt ph̓s dicit. In his gͦ filius tenetur obedire patri carnali ⁊ nō alijsAd pͥmū gͦ dd̓ ꝙ loqͥtar ibi moyſes de imperio paterno: quod ꝑtinetad diſciplinā morū. vn̄ ibidem dicit̉.Monita noſtra audire contēnit comeſatiōibus vacat̉ ⁊ luxurie atqꝫ cōuiuijs. Ad ẜm dd̓ ꝙ apl̓us dic̄ obediēdum eſſe parentibus per omnia:ad que ſe ius prelationis extendit.Ad tertiū dd̓ ꝙ non exhibet irreue-
rentiam precipienti: ſi nō obedit ei inhis in qͥbus obedire nō tenetur.Articulus. io.D ẜm ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙavenditor nō teneatur dicerevitium rei vendite emptoriqꝛ ẜm leges ciuiles vēditor ⁊ emptorſeinuicem decipere poſſūt. nulla autēpoſſet eē deceptio ſi vēditor rei vēditevitiū emptori dice teneret̉. gͦ nō tenetur. Sed dicebat ꝙ leges nō loquuntur ẜm foꝝ ꝯſcīe: ſꝫ ꝙ nūc loqͥmur eſtẜm foꝝ ꝯtētioſū. Sꝫ ꝯͣ. Scd̓ꝫ ph̓min 2ª ethico. Intētio legiſlatoris ē ciues face̓ bonos. qd̓ gͦ licet ẜm leges n̄ē cōtrariuꝫ ꝟtuti. ⁊ ita etiam non eſtcōtrariū cōſcīe. Sꝫ cōtra ēⁱ ẜꝫ legesciuiles. Si aliqͥs vendat aīal morbidū tenet̉ de vitio. gͦ tenebatur dicerevitium emptori. ¶ Preterea Tulliusdicit in lib. de officijs. Qd̓ ad officiūboni viri pertinet: vt dicat emptori illud pro quo res minus venderet̉. hiꝰaūt eſt vitiū rei vendite. ergo vēditortenet̉ dicere emptori vitium rei vendite. ¶℟º dd̓ ꝙ aliquid pertinet adbonū virum: qd̓ tamē homīes nō tenentur. ſicut ad bonū virū pertinet ꝙliberaliter amico ſua bona largīaturqͣꝫuis ad hoc nō teneatur. Sꝫ aliqͥdpertinet ad bonū virum. ad qd̓ tenet̉.ſ. ꝙ reddat alicui quod iuſtū eſt. naꝫactus iuſticie ē vt reddatur alicui: qd̓ei debetur. Et ideo vnūſquiſqꝫ venditor ad hoc tenet̉ vt iuſtam vēditioneꝫfaciat. nō autē vt faciat venditionemliberalē dimittens aliquid de precioiuſto: Iuſtitia autē equalitas qͦdaꝫ ēvt dr̄ in. 5icth̓. Eſt ergo iuſta vēditio
d 3