Secundum

cadit diffinitiōe ſignāte eēntia rei: ſꝫtn̄ ē deſignatiuū: vel determinatiuuꝫalicuiꝰ eēntialiū pͥncipioꝝ. ſicut rōnale accidit aīali. vtpote p̄ter diffinitionē eiꝰ exn̄s. ⁊ tn̄ ē determīatiuū eſſentie aīalis. vn̄ ē eēntiale hoī: ⁊ de rōneeiꝰ exn̄s. ¶ Alio mō accidit aliqd̓ alicui qꝛ nece ī eius diffinitiōe: nec ē determinatiuū alicuiꝰ eēntialiū pͥncipiorū. ſicut albedo accidit hoī. His gͦ q̄ſūt ꝯpoſita ex maͣ ⁊ forma accidit aliqd̓ p̄ter rōnē ſpēi exiſtēs vtroqꝫ mō.Cū enī de rōne ſpēi humane ſit ꝙ cōponatur ex anima ⁊ corpore determinatio corporis ⁊ anime eſt p̄ter rōnēſpēi. ⁊ accidit hoī inqͣꝫtum eſt homorꝙ ſit ex hac aīa: ⁊ ex hͦ corpore. Sedhoc cōuēit ꝑ ſe huic homini: de cuiusrōe eēt ſi diffiniretur ꝙ eēt ex hac aīa⁊ ex hoc corpore: ſicut deratione hoīscōmunis eſt: ꝙ ſit ex aīa ⁊ corpore.Accidūt etiā compoſitis ex ma ⁊ forma p̄ter rōnē ſpēi multa alia: que nōſunt determinatiua eēntialiū pͥncipiorum. Subſtātiis ꝟo ī maͣlibus creatꝭaccidunt qͥdē aliqua p̄ter rōnē ſpēi: q̄nō ſunt determinatiua eēntialiuꝫ pͥncipiorū: vt dīctū ē. n̄ tamē accidūt eisaliqua q̄ ſunt determinatiua eſſentieſpēi: qꝛ ip̄a naͣ ſpēi n̄ īdiuiduat̉ ꝑ maꝫſꝫ ꝑ ſeip̄am ex hoc ꝙ talis forma nō ēnata recipi in aliqͣ ma. vnde ꝑſeip̄aꝫnō ē multiplicabilis neqꝫ p̄dicabilisdepl̓ibus. ſꝫ qꝛ nō eſt ſuum eē: acciditei aliquid p̄ter rōnē ſpēi .ſ. ipſum eē: ⁊alia q̄dā q̄ atttribuūtur ſuppoſito ⁊ n̄nature: ꝓprer qd̓ ſuppoſituꝫ in eis nōē omnino idē cū natura. Adẜꝫ dd̓ꝙ nō cē qd̓ accidit alicui p̄ter rōneꝫ

ſpēi ē determinatiuū eēntie ipſius vtoporteat illud poni in rōne eius: ſicutdictū ē. ⁊ iō lꝫ ip̄m eē nō ſit de ratiōeſuppoſiti. qꝛ tn̄ ꝑtinet ad ſuppoſitum⁊ nō ē de rōne naͣe: māifeſtū ē ꝙ ſuppoſitū ⁊ naͣ nō ſunt oīo idē ī qͥbuſcūqꝫres nō ē ſuū eē. Ad illd̓ ꝟo qd̓ in ꝯrium obiicit̉ dd̓ ꝙ naͣ dicit̉ cōſtituereſuppoſitū etiam in cōpoſitis ex maͣ ⁊forma: nō qꝛ natura ſit vna res ⁊ ſuꝑpoſitū alia res. Hoc .n. ẜm opinioneꝫdicētiū ꝙ natura ſpēi ſit forma tm̄: q̄cōſtituit ſuppoſitū ſicut totum: ſꝫ quiaẜm modū ſignandi natura ſignificat̉vt pars rōne ſupradicta. ſuppoſitū ꝟovt totum. natura ſignificatur vt cōſtituens ⁊ ſuppoſitum vt cōſtitutū.Articulus. 5.Einde qͣſitum ē de tēpore ꝑquod deus mouet creaturamd̓ſpūalē ẜm aug. vtrū ſit ideꝫcū tēpore quod mēſurat motꝰ corꝑaliūrerū. Et videt̉ ꝙ ſic. quia neqꝫ augudiuerſitatē hanc tēpoꝝ aſſignat: neqꝫaliqͥs ph̓us. Uanū ergo videt̉ hāc diuerſitatē tēporum aſſignare. Preterea omne quod ē inquātū ē: vnum ēSi gͦ nō ſit vnū tēpus ſꝫ diuerſa: nōerit ens: quod ē incōueniēs. ¶ Opꝫ gͦpone vnū tēpus tm̄. Sed cōtra. Tēpus quo mēſurātur corꝑales motus ēnūerus motꝰ p̄mi celi ẜmph̓m in 4º.phy. Sed tp̄s: ꝑ quod mouētur āgelinō hēt aliquē ordinē ad motū. gͦ iſld̓tēpus ē aliud a tēpore corꝑaliū rerumOrteterea ꝑpetuo ⁊ corruptibili nihilē cōe niſi ẜm nomē: vt dr̄ ī. io. meth̓. ſꝫāgeli ſūt ꝑpetui. corꝑa autē ſunt corruptibilia. nō gͦ idem tp̄s eſt vtrorūqꝫ.