Primum
cōpletoriū nēo loquat̉. Hiª aūt ſtatuta q̄ in regula ꝯtinent̉ nō hēnt vim p̄cepti. ſicut nec p̄latus ſtatuēs aliqͥd ītēdit ſemꝑ ad pccm̄ mortale obligareꝑ p̄ceptū. Eſt āt p̄latꝰ qͣſi q̄dā regulaaīata. vn̄ ſtl̓tū eēt putar̄ ꝙ mōachꝰ frāgens ſilētiū pꝰ ꝯpletoriū peccaret mortaliter niſi forte face̓t hoc ꝯͣ preceptuꝫp̄lati: vel ex cōtēptu regule. Abſtine̓aūt a carnibus nō pōit̉ in regula btīBenedicti vt preceptū: ſꝫ vt ſtatutumquoddā. vnde mōachus comedēs carnes non ex hoc ipſo peccat mortaliterniſi in caſu propter inobediētiā vl̓ cōtemptū. Ad pͥmū gͦ dicēdū ꝙ penailla infligit̉ monacho cōtumaciter ⁊inobediēter carnes comedēti. Adſecūdū dicēdū ꝙ comedere carnes nōeſt contra votū monachi: niſi qn̄ comederet ex inobediētia vel ex cōtēptuQuod vero in cōtrariū obijcit̉ efficaciam nō habet. procedit enī de his: q̄ſunt ẜm ſe mala ſicut homicidiū: adulteriū ⁊ hiꝰ que ſunt oībus illicita tamſanis qͣꝫ infirmis. Non auteꝫ ꝓceditdehis que ſunt mala: qꝛ prohibita. aliquid enim poteſt prohiberi ſano: qd̓non prohibetur infirmo.Einde circa bonū gl̓ie qͦred bātur duo de corꝑibꝰ gl̓ioſisPrimo vtruꝫ corpus gl̓ioſuꝫnaͣliter poſſit eē cū alio corꝑe nō gl̓ioſo in eodem loco. Secūdo vtrū hocfieri poſſit miraculo.Articulus. 21.Opͥmuꝫ ſic ꝓcedit̉. Uidetura ꝙ corpꝰ glorioſū naͣliter poſſit eē cū alio corꝑe ī eod̓ locoSi enim ꝓbibet̉ eē cū alio corpore in
eod̓ loco aut ē ꝑꝑ groſſiciē ſiue corpulentiā aūt ꝑꝑ dimēſiōes. ſꝫ nō ꝑꝑ groſſiciē ſeu corpulētiā: qꝛ corpꝰ glorioſumerit ſpūale ẜꝫ apl̓m .i. ad corin. 15. Similiter nec ꝑꝑ dimēſiōes: qꝛ cū tāgētia ſint quoꝝ vltīa ſunt ſimul: neceſſeē ꝙ pūctū vniꝰ corꝑis naͣlis ſit ſimulcū pūcto alteriꝰ: ⁊ linea cū linea ⁊ ſuꝑficies cū ſuꝑficie. Pari gͦ rōe ⁊ corpcū corꝑe. Nō gͦ ꝓhibet̉ corpꝰ gl̓ioſuꝫqͥn naͣliter poſſit eē ſimul cū alio corpore in eodē loco. ¶ Preterea cōmen.dicit in. 8. phi. Qd̓ partes aeris ⁊ aq̄ꝑtim ſubintrāt ſeinuiceꝫ ꝓpter hoc ꝙꝑtim ſunt naͣe ſpūalis. ſed corꝑa glorioſa oīo erūt ſpūalia: vt iā dictuꝫ eſt.gͦ totaliter poterūt ſubītrare alia corpora ⁊ ſimul eſſe cum eis. Sed ꝯtra.Glorificatio nō tollit uaͣm: ſed corphūanuꝫ nō poteſt naͣliter eſſe ſil̓ cumalio corꝑe in eodē loco in ſtatu iſto. gͦneqꝫ poſtquā erit glorificatū. ℟ᵉ dicendū ꝙ māifeſtum eſt ꝙ corpus humanum in ſtatu iſto nō poteſt eē cumalio corꝑe in eodem loco. Si ergo corpus glorioſū naturaliter poſſit eſſe cūalio corꝑe in eodem loco ꝑꝑ aliquamꝓpͥetateꝫ inditam: illa ꝓpͥetas auferthoc ꝑꝑ qd̓ corpus hūanū in ſtatu iſtoꝓhibet̉ eē cum alio corꝑe in eodeꝫ loco. Eſt gͦ conſiderādum qͥd ſit hiꝰ ꝓhibens. Dicūt aūt qͥdā hoc eē groſſicieꝫvel corpulētiam quādam: que tollet̉ꝑ dotem glorie: quā noīant ſb̓tilitatēſꝫ hoc nō ē intelligibile. nō enī inuēit̉qͥd ſit hiꝰ corpulētia vel groſſicies. nōenim eſt aliqua qualitas: quia nullaqualitas dari poteſt: qua qͥdē remotacorpus poſſit eſſe cum alio corpore in
6 3