iuliano auguſto tribunus ſcutariaruꝫ iuſſusab imperatore ſacrilego. aut miolare dijsaut militia excrde̓. fideliter ſciens grauioraeſſe iudicia dei. et meliora ꝓmiſſa ſponte diſceſſit. ita ꝑua interiecta mora interfecto iulianoac mox ioiuniano mortuo qui ꝓ xp̄i nomineamiſerat tribunatum retribuēte xp̄o in locoperſecutoris ſui accepit imꝑium ⁊ imperauit..xxxviij. ab auguſto. De geſtis aūt iuliani apud antiochia nō legi alibi qͣꝫ hic. De valente valentimam fratre qͥ poſt fratreꝫ xxxix. inperauit ab auguſto ſcribit orolius ꝙ viuentefratre in ſocietatem imꝑij aſſumptus ē ab eudoxio ep̄o arriam dogͣtiſ aſſertore baptiſatus⁊ ꝑſuaſus in ſeuiſſima hereſim declinauit. ſedmalignā mlectatione diu texit ne voluntatipoteſtatem admiſceret quo adhuc viuentisfratris aūctaterp̄ſſus eſt. Sed eo mortuo cūetiam impie age̓ potuiſſe nō erubeſce̓t ilicō effrenata libera audacia legeꝫ dedit ut moͣchihoc eſt xp̄iami qui ad vnū fidei opus dimiſſaſeculari rerū multimoda actione ſe redigūtad militia coge̓ntur. vaſtas illas egiptituncſolitudines arenaſqꝫ diffuſas aput qͥs propter ſitim ac ſterelitatem ꝑiculoſiſſimamqꝫſerpentium abundantiā du̓ſatio humana nōeſſꝫ. magna habitatiū mochoꝝ multitudo cōpleue̓at. tribum ac milites miſſi ſūt qͥ ſanctoſac veros dei milites alio nomine perſecutioniſabſtraherēt. Interfecta ſūt ibi multa agmīaſanctoꝝ. ¶ Tāgit autem aug̓. duas ꝑticulae̓s eccleſie ꝑſecutiones q̄ ſuo tempore ꝯtigerūt. vna in gothia. alia in perſida de quibꝫ alibi nuſquā legi.N ca. liiij. ſit mētio de oraculo quodā a dijs ꝑmagicas arces obtento ⁊ expͥmebatur ꝟlibuſgrecis quos non ponit. qꝛ ſolebant tales dijmetrice reſpode̓. ut pluriium pꝫ in reſponſisapollinis. Continebatur aūt in hoc oraculo ꝙfides xp̄i quam petrus per maleficium induxerat durae̓t tātu. ceclxv. annis ſcd̓m numeruꝫdierum in anno ſolari ¶ Nō infra mortuus ēxp̄s duobꝫ geminis id eſt gemellis fratribusꝯſulibꝫ qͦꝝ hic nō ponit nomina. nec michi occurrūt. Fuit autem hic annus. xviij. tiberij q̄erat ẜmꝯputationem orolij. ſeptigenteſimuſoctuageſimuſnonus. ab vrbeddita ¶ Itē noͣinfra nu̓atis ꝓinde ꝯſulibus ⁊cͣ. In ꝯmunibꝫeromicis nō vidi poſt tempora imꝑatorū annotationē ꝯſulum. ſꝫ tantu annotatur ami inipatoꝝ ẜm quos computando terminati ſunttrecentiſexagnitaquinqꝫ anni ſecūdo annoimꝑij archadij ⁊ honorij qͥ fres exn̄tes ſil̓ mmperauer̄t. Miſſus ē quippe ſpūs ſanctus. xviij.āno tiberij ceſaris. a q̄ termino declarat augͥ.computationē. ceclxv. anoꝝ cōputāda. fuitaūt anus. xviij. tiberij ceſariſ. ſeptigete ſimusoctuageſimuſqutus ab vrbe cōdita quibꝫ additis. ccclxv. aniſ fiūt. M. c. l. Archadiuſ aūtet honorius ceꝑunt imꝑare ẜm oroſium annoab vrbe cōdita. M. c. xlix. Et ita pꝫ ſecundoano archadij ⁊ honorij compleri. M. c. l. ānoset perꝯn̄s anni. ccclxv. a miſſione ſpūs ſanctitūcōpleti ſunt conſulibꝫ exn̄tibꝫ qui hic noīati ſunt. tercio vero anno archadij ⁊ honorij factum eſt apud cartagineꝫ qd̓ hic per cōmitesgandēntiū ⁊ iouiū ſub ꝯſulibus manlio ⁊ theodoſio dicitur eſſe factū. Regnauert autem archadius ⁊ honorius ſimul annis. xij. a quibusſubtractis tribus remanent noue qͥbꝫ additis .xxj. de regno theodoſij qͥ reguit. xliij. fiut.xxx. ani ab ano. iij. archadij ⁊ honorij de qͥbꝫdicit ſic. exquo vſqꝫ ad hoc tempus per. xxxferme annos.Ecimonono libro de ciuitatedei expletis hijs que ad ortūet ꝓgreſſum ciuitatum duarū pertinēt incipit aug̓. age̓de earum finibus in libris qͣtuor ſeqn̄tibꝫ. In quorum pͥmō reprobatis fallis opmionibꝫ de iſtis finibus. docet fine ciuitatis dei eſſe vitā eternamfinē vero ciuitatis dyaboli eſſe mortē eternaꝫ.N ca. pͥmo dic̄. alij in ammoſcꝫ antiſteneſ. alijmn corpore ſicut ariſtippus alij in vtroqꝫ ſcꝫ ep̄icureus finē pone̓nt bonoꝝ ⁊ maloꝝ ut ſupͣ libro. xviij. ca. xlj. patet.Quomodo iſte tres ſecte multiplicate ſuntvel multiplicari potuerūt inducentaſoctuagnnitaocto. on̄dit per marcum varronem etpatet ⁊cͣ.N ca. ij. nota ꝙ dic̄ a platōne inſtitutoſvſqꝫ ad palemonē. platom autē immediate ſucceſſit ſpeuſippus achademā tenensquo mortuo ſucceſſit zenocrates. zenocrati aūtſucceſſit palemō. vn̄ dicit hic. qui ab illo ſcilꝫplatōne quartus ſcola tenuit eius. palemoniautem archelilas. qui noue achademie dicit̉auctor fuiſſe.¶ N ca. iij. proſequēs opinionē marci varronis dicit in fine ꝙ aſſerit varro veteres achademicos hͦ ſenſiſſe allegās ad hͦ q̄dā nomine antiochum qͥ luus erat magiſter ⁊ ciceronis quem tn̄ cicero magis videtur velle ſtoycum qͣꝫ vetere̓ achademicū. vn̄ in li. qͥ apudme de achademijs erat pͥmus. inducit lucillūhec verba dicente. Cū eraclitū ſtudioſe audire ꝯtra anthiochum diſſerētem ⁊ anthiochuꝫꝯtra achademicos. dedi anthiocho operā diligentius ut cauſam ex eo totaꝯgnoſcerē. Etlibro pͥmo de natura deorū inducit coctam deanthiocho ſic dicentem. Anthiocho ſtoyci apipateticis deꝯtine̓ vidētur verbis diſcrepareN ca. iiij. dicit. lametatuse cicero inꝯſolatiōe de morte filij. de quavtrum librum ſcripſei̓t. vel in aliqua oratiōehoc fecerit ſcripſit enim librum. duodecim orationū michi nō eſt certum quia nichil de hocvidi. ¶ Item infra ſit mētio de catoneqͥ ſeipcim interfecit apud vticaꝫ. jelabat enim ꝑtes.