Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

ornamēta. ſꝫ neptunus in templo mineruecubuit ea. vnde irata mineruā capillos eiꝰmutauit in anguēs. Iingūt aūt tres ſororesfuiſſe gorgones dicte quarū noīa fuerūt. ſceuola. curiale medula. De meduſa fingūtur. dicta ſūt. Erat aūt iſte tres hn̄tes vnū oculum. qꝛ fingebatur erat vnius forme pulchritudinis quarū tanta erat pulchritudo utſpectatores ſuos redderet immobiles. et ideofingūtur eos ꝯuertiſſe in lapides. vn̄ ad hocdicit hic aug̓. de gorgone ⁊cͣ. Septima fabula eſt de bellerofonte de qūo dicit pap̄. bellero fon equus pēnatus fingitur pegalusdicitur hic pꝫ falſū. hic dicatur pegaſusfuiſſe equus bellerofontis. fingitur autē bellero ſon domuiſſe chimera que fingitur beſtia triplex. leo in ꝑte anteriori capra in medio draco in fine. cuiis fictōnem exponens yſidorusethimologiarū libro. xj. ca. pnl̓. dicit. Dicuntqͥdā phiſiologi chimera aīal. ſꝫ mōte ſicilieeſſe quē auit quibuſdaꝫ locis leones caprasnutriente. quibuſdā ardēte quibuſdā locisplenuꝫ ſerpentibꝫ. Hūc monte bellero fon habitabilē fecit. cuius equus alatus ꝓpter velocitatē fingitur pegaſus de quo dicit ouidiuslibro. iiij. de trāſformatis. ꝑſeus aputaſſꝫcaput dormētis gorgonis ex ſanguine diſtilꝫlante in terra natus eſt iſte equus qui diciturpegaſus. vn̄ dic̄ de bellero fonte ⁊c. Ocfaua fabula eſt de amphione de quo fingiturmuros thebanos ꝯſtruxit attrahendo ad muros eius lap des luauitate cithare eius. vndedicit de amphione ⁊cͣ. Nona fabula eſt dededalo quā ponit ouidius libro. viij. de tranſformatis dicēs dedalus ꝑteſus exilij ſui increta cu non pateret ſibi viā nec terra necmare redeūdi ad patriam ſua fecit ſibi ac filioſuo alias ꝯuigendo radices pennaruꝫ in ceradicēs filio ſuo ut ſeque̓tur minis alte volādo. nec minis penes infima. ſꝫ mediocre viā tenendo. qui pr̄is dicto ꝯtentus delectatusvolatu in altu cōſcendēs appropinquauit ſoli. cuius calore liquefacta cera pennas ꝑdidit.ſicqꝫ cadens in mare nomē ei dedit ut ycareūdice̓tu. vn̄ hic dic̄ de fabro dedalo ⁊cͣ. Decima fabl̓a ē de edippo. Sbi nota ſpinx velſpinga ut hic d̓r fingitur fuiſſe monſtrū hn̄sfacie hūanā et habitans in ꝯcauitate rupisiniminētis mari et quibuſdā nauigantibꝫ permare ꝓponeb at eiginia. utpote on̄dens nuncſe bipedē. nūc quadrupedem queſiuit qualeaīal eſſꝫ. quicūqꝫ aūt noſoluebāt queſtōnemꝑmiebatur. nauigas aūt quodā tꝑe edippꝰſoluit eiginā ſibi ꝓpoſitū et interfecit monſtrū ꝓiecitqꝫ in mare. vn̄ hic dicit de edippoqd̓ monſtrū ⁊cͣ. Sndecima fabula eſt de ancheo qui genitus mr̄e ſua quotiēs ſuꝑ terramcadebat fortior reſurgebat quē necauit hercules. ut ſupͣ ca. viij. pꝫ. vn̄ dicit hic de ancheo ⁊cͣ. Item nota infra de raptu ganimedis factoẜm veritatē a rege tantalo tribuit fabulasouiūt pꝫ. x. libro de tranſformatis. et ſupͣ libro.iiij. ca. xxv. Item de dane cognita a ioueſub ſpecie ymbris aurei de quo ſupra libro. iiij.ca. xxv. pꝫ. de quo oīdius libro. iiij. de tranſformatis loqn̄s de perſeo dicit. quē plumo dane ꝯceꝑat auro. Iteꝫ de latōna genueratgemellos apolline dyanā. ut pꝫ ouidiū. vj.de tranſformatis iſtū apollinē captū amorefilie regis admeti ei ſeruiſſe fingit in ſpecie paſtoris. vn̄ ad hūc apolline que deū eſſe ponūtdirigēs ouidius. ij. de tranſformatis ſermonedicit. Tempus illud erat quo te paſtoria pellis. Texit. onuſqꝫ fuit baculus ſilueſtris oliue Itē nota iſte liberpater de quo hic ſittio vid̓r alius fuiſſe ab illo liberopr̄e que ſupreca. xij. vocauit dyoniſiū. qꝛ ille ẜm aliquos fuit tꝑe moyſi. iſte aūt fuit tēpore aioth iudicisiſrl̓. cuius ſacra ab aliquibꝫ reciꝑenturgrauiter vindicatū in eos fingit ouidius ꝟſuſfine tercijlibri. et in pnͥcipio libri. iiij. de tranſformatis ubi pͥmo ponit exempluꝫ de pantheoqui ꝯuerſus in aprudilaceratus eſt ab achisinferente ei pͥmū violentiā matre ſua. Itēinfra de perleo filio ioius ex dane. nota andromēda alligatā ſaxo in mari liberauit interfecto monſtro marino qd̓ voluit ea muadere.et duxit ea poſtea vxorē qui poſt mortē ſtellificati ſūt. vn̄ de ꝑſeo dicit ſeneca in pͥmo carmine trāgedie de hercule furente ꝑſeuſqꝫ ſtellashabeat aureas ⁊cͣ.NN. xiiij. ſit mentio de tribꝫ poetis theologicisorpheo. muleo. et lmo. quoꝝ orpheus fingiturteſcendiſſe ad infernū repetenda vxorē ſuaꝓſerpma quā rapuerat ditis rex inferni quēnitantū placauit ſuauitate cithare ſue vxorem ſuā ei ꝯceſſit. ea ꝯdicōne reſpicereteam quoaduſqꝫ exiret infernū. ſꝫ ſeruauitꝯdiconem. ꝓpter qd̓ ꝑdidit vxorē ſua. et forteꝓpter hāc cām p̄ficitur ſacris que exhibēturdijs inferm. De rege athamate vxorē eiꝰvnoe fingit ouidius libro. iiij. de tranſformatiſ ob cultū bachi irata cōtra eos iuno euocauit vnā de furijs inferm. regē vxoreꝫ eiusvertit in furiā. ita rex athamas filiū ſuū learchui occidit. uxor vero alio filio melicrito fugiēs de rupe quādā p̄cipitauit ſe in marequā deificauit neptunus interpellatus a venere. et yna facta dea vocata ē leucōtean ſcꝫ grece latine vero ut hic d̓r matuna id eſt auroravel matutina. Caſtor pollux fratres erat helene naui inſeqn̄tes ea. ut reducerēt ſubmerſi ſunt in deos tranſlati ſunt ut patet per daretem frigiū.N ca. xv. nota annocatur in cronicisacriſio vltio rege argiuoꝝ interfecto a ꝑſeotranſlatū eſſe regnū ad miſcenas iudicantibꝰtūc iſrahel debbora barath. ubi pͥmo regͣuitſeus anis. vij. ſcd̓o erutheus ānis. xliij. tercioreg nauer̄t atreus thieſtes anis. lxv. quarto