altera vero ꝑte erat furor qͥ fecit vnū illoꝝ capitu nō ſanū. videlꝫ tellurē id ē magnā mnremin cuius cultu manifeſte apparet inſame ut ſuperius capitulis. xxiiij. et. xxv. et. xxvj. e on̄ſūAinqꝫ omīa q̄ ab eis ⁊cͣ.In hͦ ca. xxix. on̄dit btūs aug̓. quō omīaq̄ varro dijs ſelectis ẜm racōem ph̓icam id ēnaturale attribuit. quos deos ponit ꝑtes mudi vmi deo creatori mūdi abſqꝫ omī opinionēſacrilega poſſint attribui. et hͦ on̄dit ꝑ omēseffectus qͥ dijs ſelectis attribuūtur. Et noͣ ꝙaug̓. hic ꝑcurrens omēs effectus qͥdijs ſelectis appropriatur numerado. xx. effectus. xx.dijs ſelectis attributos. ſic̄ ſūt. xx. dij ſelecti.eundē ordine tenet innumerādo effectus ſeuilla attributa. q̄ varro tenet in nu̓ando deos ſelectos. qͥ ordo pꝫ ſupra ca. ij. huius libri. ita ꝙqꝛ ianus ē pͥmus deoꝝ cui attribuitur rerū iniciū ideo aug̓ pͥmo dic̄. ꝙ nos illū deū colimꝰqͥ nature iniciā ꝯſtituit. et qꝛuipiter ē ſcd̓s inordine attribuūtur ei cauſe pͥmarie. ideo hicſcd̓o de deo dicit aug̓. ſic. qͥ rerū cauſas hꝫ ⁊cͣ.Et eodē mō ꝓcedit in alijs et ſic pꝫ diligēterꝯſiderati in hoc capl̓o intencō augͥ.on̄dit btus aug. ꝙ leꝫ vm vero deo taqͣꝫEc aūt facit atqꝫ agit⁊cͣ In hoc ca. xxx.cauſe ⁊ pͥmo pnͥcipio effectiuo ꝯpetant omīa q̄in p̄cedēti capl̓o dicta ſūt. tn̄ n̓lominus multaagit ꝑ cauſas medias licꝫ nō om̄ia ſꝫ quēdaꝫimimēdiate ꝑ ſeip̄m et eſt hic intencō aug̓. ſatis clara.Abemus em̄ ab illo ⁊cͣ. In hoc ca. xxxj.on̄dit btus aug̓. qualia deus et quanta circahoīem ſpecial̓r oꝑatus ē ut ip̄m ad vita eternam ꝑduceret et patꝫ ſic totū capl̓m.Ac miſteriū vite eterne ⁊c. In hͦ capl̓oxxxij. btus aug̓. on̄dit quo miſteriumvite eterne pͥuſqͣꝫ ꝑ xp̄m exhibe̓tur ab miciohūam gn̓is uſqꝫ ad xp̄m fuit p̄nūciatū et etiāfiguratū multis modis. et pꝫ ſatis totū qd̓ inhͦ capl̓o ab auguſtino dicit̉.Er hanc ergo religione ⁊cͣ. In hͦ capl̓o.xxxiij. btus aug̓. on̄dit quo ꝑ fidē xp̄iſubuertitur ydoloꝝ cultura. et facit in hoc ca.duo. qꝛ pͥmo on̄dit quomō fide xp̄i ab hmōierrore liberamur et patet lr̄a. Scd̓o ibi. quoꝝſacra ⁊cͣ. on̄dit quid culpā eoꝝ qͥ ydola coluerūt multū aggrauat. hoc aūt multū aggͣuateoꝝ culpā ꝙ ſacra eoꝝ nō potuerūt reduci adaliquas naturales cauſas. qͣꝫuis varro circatalē reductōne multū laboraret ⁊ fruſtra. nā inquibuſdā fabulis in theatro recitatis ⁊ in quibuſdā delubroꝝ id ē tēploꝝ miſterijs hoc cōnatus ē face̓ut ea q̄ fiunt turpiter in theatropoſſent abſolui a clpaid ē excuſari. qꝛ fiebātin tēplo ſil̓ia q̄ ſuas cauſas naturales ẜm ip̄mhabebāt. et tn̄ ꝓpter hoc nō excuſabatur theatrū. ȳmo potius damnabatur tēplū. qꝛ qualiafiebat turpiter in theatro talia etiā fiebat in tēplo et etiā turpiorā. ut ſupͣ libro. vj. ca. vij. di-ctum fuit. Si aūt fuiſſent ſacroꝝ cauſe ille naturales quas varro aſſignauit. vel etiā quecūqꝫ alie naturales etiā ſi ad deū verū ꝑtinuiſſent. tūc culpa eoꝝ aliqualiter mitigaſſent.qua culpā nō intellecta in ſacris aliqͣꝫ racōnenaturali. turpitudo ⁊ abſurditas fecerat.IEa ꝯtra iuenimus ⁊cͣ. In hocca. xxxiiij. ꝓbat aug̓. illud qd̓ dixeratin capl̓o p̄cedēti ſcꝫ ꝙ ſacroꝝ gentiliū nō ſuntalique cauſe naturales. hͦ aūt ꝓbat ꝑ qͦddaꝫqd̓ varro in libro de cultu deoꝝ narrat ⁊ etiamip̄e aug̓. ſe hͦ narraturū ſupͣ libro. iij. ca. ix. ꝓmiſerat. et facit in hoc ca. duo. nā pͥmo de libriſquos numa ſcd̓us rex romanoꝝ ſcriptos a ſeoccultauerat. et de facto ſenatus ponit mentionē. Scd̓o ibi. ip̄m numā pompiliuꝫ ⁊c. eoꝝ q̄narrata ſunt reddit racōnem. Et patet ſatisintencō aug̓. ¶ Sciendū ꝙ illud qd̓ narrat h̓varro. narrat etiā titus liuius de bello macedonico libro. viij. valerius vero libro pͥmo ſicnarrat. Siquidē in agro lucij petilij ſcribe ſubmōte ianiculo cultoribꝫ altius terra ꝟſantibꝰduabꝫ archis lapideis reꝑtis in quarū alteraſcriptura indicauit libros recōditos eſſe latinos. vij. de iure pontificuꝫ. totideqꝫ grecos dediſciplina ſapīe. latinos magna diligētia aſſeruauerūt. grecos vero qꝛ ex aliqua ꝑte adſoluendā religione exiſtimabatur ex aūcteſenatus petilius ptor vrbanus ꝑ victimarioigne facto in ꝯſpectu ppl̓i cremauit. noluerūtenī priſciviri quicqͣꝫ ſeruari in hac ciuitate qͦanimi hoīm a deoꝝ cultu auocaret̉. h̓ valeriꝰ.Am ⁊ ip̄e numa ⁊cͣ. In hoccapl̓o. xxxv. on̄dit btus aug̓. quō numaad eoꝝ noticiā ꝑuenerit q̄ in libris ſcpͥſit ſupͣdictis. Et fac̄ in hͦ ca. tria. nā pͥmo on̄dit quōad eoꝝ noticiā ꝑuenerit. ſcd̓o qͣlia in eis ſcripſerit ibi. aut ergo demonū illuc ⁊ cͣ. tercō qͥdcirca hec ⁊ ſimilia diuina ꝓuidētia fecerit ibi.ſꝫ occulta dei ⁊ veri ⁊cͣ. Primo vero docet quonuma rex ꝑ ydromantia id ē diuinacōnem qin aquis fit a demonibꝫ ea accepit. habuit aūtvnū demonē ſibi familiarē que ſepe ſecretiusſibi ꝯſulebat de quo fictū ē ꝙ ꝯiugem habuitnimpham quandā id ē dea cuiuſdā aque quaegeriā vocauerūt eo ꝙ aqua egeſſerit id eſtexportauerit in qua ymaginem demonis ſibiapparētis videret hac egeria coluerūt romamut pꝫ ꝑ ouidiū libro. iij. de faſtis dicēte. qn̄dāaqua eſſe q̄ egeria appellatur vbi numā minpham illius aque ſolebat de rebus ad diuinaꝑtinētibꝫ cōſulere. Titus vero liuius de vrbisoriginē libro pͥmo dic̄ numā inſtructū diſciplina tetrica id ē triſti veterū ſabinoꝝ. ſiulauitaut ſe cū dea egeria nocturnos ꝯcurſus hr̄e utq̄ de ſacriſ dixit a ppl̓o acceptarent̉. Hac veroarte tetrica vocat hic augͥ. ydromantiā vel incromantiā q̄ tn̄ artes fuerunt ſub grampenaꝓhibite etiā ante aduentū xp̄i. vn̄ apuleiuslibro de magīa defendit ſe ꝯtra quēdā qͥ eum