tn̄ libro. ix. ethimoloyarū capl̓o. iij. dic̄. ꝙ dictatores quiquenij teporis imperio vtebant̉.qd̓ cū hiſtoriographis noꝯcordat. vix emī inuenitur de aliquo qui ſex menſibꝫ illud imperiū ꝯtinuauerit. ¶ Eſt etiā hic ſciendū ꝙ aliafuit dr̄a inter ꝯſules et dictatores. qꝛ cōſulesregulariter lingulis annis eligebatur. ita ꝙimperiū ꝯſulare fuit ꝯtinuein urbe. dictator vero non creabatur niſi in magnanccitate ⁊ hocraro. excepto ꝙ auguſto cauſa honoraconisfuit cōceſſa ꝑpetua dictaturā. Et infra. ¶ Cūfabriciū didicerit ⁊cͣ. de eo qd̓ hic narratur veltangitur. narrat eutropius libro. ij. ꝙ cū pirrus rex epirotarū veniſſet mitaliā ꝯtra romanos ꝓ tarentinis in pͥmo plio romanos vicitet ex illis. M. octingētos cepit. et humaniſſime tractauit. legati vero romam ad pirrū ꝓredimēdis captiuis ab eo honorifice ſūt ſuſcēvti. captiuos ſme p̄cio roma miſit. vnuꝫ veroex legatis romanoꝝ fabriciū admiratus cūeū pauꝑem cognouiſſꝫ ꝑtr qͣrta regni ꝓmiſſa ſollicitauit eū ut ad ſe tnͣſiret. ꝯtemptuſqꝫeſt a fabrico. ꝓpter que cū romanoꝝ ingentiad miracōe pirrus tene̓tur. legatu romā miſitqͥ pacem equis ꝯdiconibꝫ peteret. Ide etiā pirrus alias de eodē fabrico ſic̄ dixiſſe fert̉. Iſteeſt fabricius qͥ difficilius ab honeſtate quamſol a curſu ſuo auerti p̄t. ¶ Eſt aūt aduertedū ꝙ duo fuerūt pirri. quoꝝ vnus fuit filiusachillis ⁊ fuitī bello troyano. de quo ſupͣ libro.iij. capl̓o. xiij. facta eſt mencō. Alius fuit degn̓e achillis. ſꝫ ꝑ longa ſpacia tēpoꝝ poſt bellū troyanū qꝛ etiā bene poſt reges exactos rōmanoꝝ de qūo ſit hic mentio. Et infra. ¶ Stqͥdā eoꝝ iābis ꝯſul ⁊cͣ. Iſte fuit cornelius rufinus qͥ ſic̄ narrat valerius libro. ij. ca. iiij. bisꝯſulatu ⁊ ſemel dictaturā ſpecioſiſſime geſſerat. qui tn̄ a fabrico. cū fabricius cenſor id eſtuidex moꝝ eſſꝫ de ordine ſenatorio expulluseſt. qꝛ emerat vala argentea decē pondo id ēdecē ponderū. quaſi in hoc malu exempluꝫ luxurie p̄buiſſꝫ. Et infra. ¶ Sic̄ illis oīa ꝯm̄a ⁊cͣ.narrat iuſtinus libro. xliij. ꝙ ſaturnus dū regnaret in italia tante fuit iuſticie. ut neqꝫ ẜiuret quiſqꝫ ſub illo neqꝫ quicqͣꝫ pͥuate rei habuerit. ſꝫ omīa ⁊ indiuiſa omnibꝫ fuernnt velutvnū cūctis pr̄imoniuꝫ eſſꝫ. Et infra. ¶ Vndeetiā iudei qui xp̄m ⁊cͣ. vult dice̓ ꝙ iudei qͥ exlege ſua qua xp̄us poſtmodū expoſuit eis innouo teſtamēto debebant deū ꝓ bonis eterniscoluiſſe. et tn̄ nō fecerūt ſꝫ datore glorie occiderūt ideo merito donati ſut glorie romanoꝝ ideſt ut romani de hijs triupharet. et ſic gloriade ip̄oꝝ victoria reportaret.¶ Ntereſt ſane inter cupiditatē ⁊cͣ. In hoccapl̓o. xix. btūs augͥ. ꝯꝑat ad muice duas cupiditates ſcꝫ hūane laudis ⁊ tꝑalis dominaconiſ. Et ponit in hͦ capitulo qͣtuor. quiapͥmo on̄dit quō ab muice differat. Scd̓o ibi etideo ꝟtutes ⁊cͣ. on̄dit ꝙ in ꝟtuoſis cōteptusglorie ſit valde laudabilis. Tercō ibi. qui aūtglorie cōtemptor ⁊c. on̄dit quā ꝑiculoſus ſitꝯtemptus eius in malis qͥ dn̄acōis ſūt auidi.Quarto ibi. cū illud ꝯſtet ⁊cͣ. cōꝑat admuiceVtutes que ordinatur ad hūanam gloriā. etvirtutes q̄ ordinatur ad verā gloria. de quibꝫait ſaluſtius ſcꝫ in catelmario. et poſita ſūt verba ſaluſtij magis integre ſupͣ capl̓o. xij. in hͦlibro. de quibꝫ ſolū ponūtur hic ꝟba iſta. Sedille vera via ntit̉. nā oīa alia hic ſūt verba auguſtini. Et infra. ¶ Quicqͥd em feceit. vultHic btūs aug̓. ꝓbare ꝙ ꝯtēptus hūane gl̓ieſoli deo notus eſſe p̄t. qꝛ ponamus ꝙ aliquisappareat cōteptor hūane glorie. et tn̄ ad hocage̓ credatur ab alijs. ut ꝑ cōteptum laudiset glorie maiorē laudeꝫ abhoībꝫ accipiat. iſtaſuſpicō hoīm de tali nō p̄t colli ꝑ aliqͥd qd̓ ipſepoſſit on̄dere. nec ip̄e p̄t aliqͥd exterius face̓ꝑ qd̓ on̄dat eos male ſuſpicari. qꝛ nō poſſꝫ aliter hͦ on̄dere niſi ꝑ opus exterius quo laudesꝯtemne̓t. ſꝫ hoc nō ſufficit ad excludēdā dictāſuſpicōem. cū ip̄a ſuſpicō ſit. ꝙ ideo laus ꝯtemnitur ut maior acquirat̉. ergo quatucūqꝫ hōvere ꝯtēnat laudes. tn̄ ip̄m ꝯtemptū nō p̄t ip̄eon̄dere hijs qui de ip̄o oppoſitū ſuſpicātur. etideo ſoli deo p̄t hoc on̄dere. Et ideo tali nō reſtat quātū ad hoc miſi ꝯtemne̓ temeritatē male iudicantiū. qͣtenus ip̄m tangit. licꝫ qtenuseſt pcc̄m ip̄oꝝ q̄male iudicant debeat curare.Et infra. ¶ Qui aūt glorie ⁊cͣ. hic on̄dit quapericuloſus ſit ꝯtemptus glorie ſi aſſit appetitus dn̄andi. Et facit hic tria. qꝛ pͥmo on̄ditquāta mala facit appetitus dn̄aconis vbi eſtꝯtēptus laudis ⁊ glorie. Scd̓o ibi. etiā talibꝫ.on̄dit ꝙ etiā talibꝫ deus ꝯcedit qn̄qꝫ illud qd̓cupiūt ſcꝫ magnā dn̄acōne ⁊ cauſaꝫ aſſignat.Tercō ibi. quamobrem. ꝯcludit vnā cauſampͥus nō tacta. q̄re deus auxit romanū imꝑlū.Quātū ad pͥmū dic̄ ꝙ qui ſūt cupidi dn̄acōnis ⁊ de laude ſeu gloria hūana nō curat ſuperat id ē excedūt beſtias vicijs p̄cipue duobꝫcrudelitate et luxuria. Et tales erat rōmmulti qͥ licꝫ curā exiſtimacōis eꝫ bone de ip̄is amiſernit nō curates quid de eis alij eſtimarēt. tn̄ꝓpter cupiditatē dn̄acōis multa mala fecer̄tinter quos p̄cipuus fuit nero. qui fuit quitusimꝑator poſt auguſtū. de cuius luxuria ſcribitoroſius. libro. vij. ꝙ libidinibꝫ ita agitatus ēut nec a nr̄e nec a ſorore nec alia quacūqꝫ ꝑſona ꝓpter reuerētia ꝯſang̓nitatis abſtinuerit. virū in vxorē duxit ⁊ ip̄e a viro ut vxor acceptus ē. ¶ De crudelitate vero eius narratoroſius ibidē. ꝙ tata crudelitate effractus eſtut plurimā parte ſenatus interfice̓t equeſtrepene ordinē deſtrueret. mnrem ⁊ fratre ⁊ ſoremvxorē ceteroſqꝫ ꝯgtos ⁊ ꝓpinquos occidit etſic̄ narrat ſuetonius. cadauer mr̄is diligēterinſpexit mēbra ꝯtractauit quedā laudās q̄daꝫvituꝑanſ. Itē ẜ oroſiū ip̄e pͥmꝰ romē xp̄ianosſupplicijs et mortibꝫ expoſuit ⁊ ꝑ oēs ꝓiūcias