demōſtrauit michi in inimicis meiſ: neoccideris eos nequādo obliuiſcanturlege tuam: diſperge illos in ꝟtutē tuaSem on̄ſtrauit ergo deus eccleſie in eius inimicis iudeis gratiam miſeicordieſue: quoniā ſicut dicit apoſtolus.delictuꝫ illoꝝ ſalus ē getibus. Et ideonō eos occidit id ē non in eis ꝑdiditꝙ ſunt iudei. ꝙͣꝙͣ a romanis fuerint deuicti ⁊ oppreſſi ne obliti legem dei. adhoc de quo agmius teſtīoniuꝫ nichilvale̓nt. Ideo parum fuit vt diceret neoccideris eos nequando obluuiſcat̉lege tuam. niſi adde̓t etiam diſpergeillos: quoniam ſi cum iſto teſtimonioſcripturaꝝ in ſua tm̄mo terra nō vbiqꝫ eſſent: ꝓfecto ecc̄īā q̄ vbiqꝫ ē. eosꝓphetiaꝝ q̄ de criſto p̄miſſe ſūt teſteſin omnibꝰ gētibꝰ habere nō poſſet.Vauis alienigena id eno ex iſraPapropter quif ¶ Ca. xlvij.hel ꝓ genitus. nec ab illopopulo in canonē ſacraꝝ lraꝝ receptus legitur aliquid ꝓphetaſſe de criſto. ſi in noſtrānoticiam venit aut venei̓t. ad cumuluꝫa nob̓ commemorari poteſt. non quoneceſſarius ſit etiam ſi deſit: ſꝫ quia nōin congrue creditur fuiſſe ⁊ ī alijs gētibus homines quibꝰ hoc miſteriū reuelatu ē: et qui hoc etiam p̄dice̓ impulſi ſunt. ſiue ꝑticipes eiuſdē gratie fuerint ſiue expertes. ſꝫ ꝑ malos angeloſdocti ſunt: quos etiaꝫ p̄ſente criſtumque iudei nō agnoſcebant ſcimus fuiſſe confeſſoſ. Nec ipſos iudeos exiſtmo aude̓ ꝯtēde̓ nemine ꝑtinuiſſe addeum p̄ter iſrāhelitas ex quo propago ilrahel eſſe cepit. reprobato eiusfratre maiore: populus em̄ reuera quiꝓprie dei populus dice̓tur. nullus alius fuit. Homines autē quoſdā nonterrena. ſed celeſti ſocietate ad verosiſrahelitas ſuꝑne ciues patrie ꝑ̄tinentes etiā in alijs gentibꝰ fuiſſe negarenō poſſunt: quoniā ſi negat. facilimeliber. xviijꝯconuincūtur. de ſancto ⁊ mirabili viroiob. qui nec indigena nec ꝓſelitus idē aduena populi iſrahel fuit: ſꝫ ex gete ydumea genus ducens. ibi ortus.ibidē mortuus ē: qui diuino ſic laudatur eloquio vt qd̓ ad iuſticiam pietatem attinet nullus ei homo ſuoꝝ tepoꝝ coequętur. Que tempora eiuſ ꝙius nomueniamus in cronicis. colligimus tn̄ ex libro eius quē ſui merito iſrahelite in auctoritate canonicamreciperūt: tercia gnaconepoſterioreꝫfuiſſe ꝙͣ iſrl̓. Ouimitus autē ꝓ iuſū fuiſſe nō dubito. vt ex hoc non ſciremusetiam ꝑ alias gētes eſſe potuiſſe. qͥ ſecundū deum vixerunt. eſqꝫ placuerūt.ptinentes adſdū̓alem iheruſalē. Qd̓nemꝯceſſum fuiſſe credēdū ē. niſi cuid̓initus reuelatus ē vnuſ mediator deiet hoīm ho criſtus iheſus. q̄veturus incarne. ſi cantiqͥs ſcīſp̄nūciabatur quēadmoduꝫ nobis veniſſe nunciatus ē:ut vna eademqꝫ ꝑ ipſum fides omēſin dei ciuitatē. in domū dei. in dei tēpluꝫp̄deſtinatos ꝑducat ad deū. Sꝫ q̄cunqꝫ alioꝝ ꝓphetie de dei ꝑ xp̄m iheſumgratia ꝓferuntur. poſſunt putari a criſtianis eſſe conficte. Ideo nichil ē firmius adduncendos quoſlibet alienos ſi de hac reꝯtenderint. noſtroſqꝫ faciēdos ſi rcē ſapuerint. ꝙ vt diuina predcā de xp̄o ea ꝓferantur qͥ iniudeoꝝ ſcripta ſunt codicibꝰ: quibuſauulſis de ſedibꝰ proprijſ. et propterhoc teſtimonui toto orbe diſperſis: criſti vſqꝫquaqꝫ creuit eccleſiaEc domus dei maꝰ ¶ Ca xlviij.ioris ē gl̓ie: ꝙͣ fuerat illa pͥma ligniset lapidibꝰ ceteriſqꝫ p̄cioſis rebꝰ metalliſqꝫ ꝯſtructa. Nō itaqꝫ aggei prophetiā in templi illius inſtaurationecompleta ē. Ex quo emī ē inſtauratut.nunꝙͣ oſtenditur habuiſſe tātā gloriam quatā habuit tēpore ſalomoniſ:imo potius oſtēditur pͥmū ceſſacōne