Potentes enim quidam iudeoꝝ veniebant ad dominum fcā eius ⁊ ꝟbamirati. et eſuriētes pane doctrine māducabant abſconſe ꝓpter metū iudeoꝝ: ſic̄ eos ꝓdit euāgeliū. Et immiſiſti in mare equos tuos turbates aqͣsmultas: que nichil ſūt alid ꝙ populi multi. Nō emī alij timore ꝯu̓terenturalijfurore ꝑſeque̓ntur: niſi om̄s turbaretur. Obẜuaui ⁊ expauit venter meuſa voce oracōis labioꝝ meoꝝ ⁊ introiuit tremor in oſſa mea: et ſubtus meturbata eſt habitudo mea. Intēdit inea que dicebat. et ipſa ſua oracōne ēpterritus. quā ꝓphetice fundebat: etin qua futurā cernebat. Turbatiſ enīpopulis multis vidit imminentes eccleſie tribulacōnes: ꝯtinuoqꝫ ſe membrū eius agnouit atqꝫ ait. Requieſcāin die tribulacōins. tāꝙͣ ad eos ꝑtinēſqͥ ſūt ſpe gaudentes: in tribulacōnepatientes. vt aſcēdam inquit in populū ꝑegrinacōis mee. Recedēs vtiqꝫ a ppl̓o maligno carnalis cognacōnis ſue̓. nō ꝑegrināte ī hac terra necſuꝑnam patria requirēte: qm̄ ficus inquit nō afferet fructum. et non eruntnatiuitates in vineis: mentietur opusoliuē. et campi nō facient eſcam. Defecerūt ab eſca oues: et non ſuꝑſunt inp̄ſepibꝰ boues. Vidit eā gentē q̄ criſtū erat occiſura. vbertatē copiaꝝ ſpiritualiū ꝑdituram: qͣs ꝑ terrenā fecunditate more ꝓphetico figurauit. Et qꝛirā dei talē ꝓpterea paſſa eſt illa genqꝛ ignorans dei iuſticiā ſuā voluit cōſtitue̓: iſte ꝯtinuo. ego aūt inqͥt in domino exultabo. gaudebo ī deo ſalutarimeo. dominus deus meus ꝟtus meaſtatuit pedes meos in ꝯſumacōnem.ſuꝑ excelſa imponet me vt vincā in cantico eius illo: ſcilꝫ cātico. de quo ſimiliaquedā dicūtur in pſalmo. ſtatuit ſupͣpetrā pedes meos: et direxit greſſusmeos ⁊ immiſit in os meū canticū nolibe: xviniꝰuum: ymnū deo nr̄o. Ipſe ergo vincitin cāticō domini qui placet in eius laude nō ſua: ut qui gloriatur in dominoglorietur. Melius autē michi videntur qͥdā codices habere. gaudebo indeo iheſu meo. ꝙͣ hij qͥ volentes id latine pone̓ nomē ipſu nō poſuerūt: qd̓eſt nob̓ ainicius ⁊ dulcius nominare.Heremias ꝓpheta ¶ Ca. xxxiijde maioribꝰ ē ſicut ⁊yſayas nonde minoribꝰ ſicut ceteri de quoꝝ ſcriptis nōnulla iam poſui. Prophetauitaūt regnāte ioſya in ihrl̓m ⁊ apud rōmanos ancho marcio. iam propinqͣnte captiuitate uideoꝝ. Tetēdit autēꝓphetiam vſqꝫ ad qͣntū mēſem captiuitatis: ſicut in eius lr̄is inuenimus. Sophomas aūt vnus de minoribꝰ aduungitur ei. Nam ⁊ ip̄e in diebꝰ ioſie prophetaſſe ſe dicit: ſꝫ quouſqꝫ non dicit.Prophetauit ergo iheremias nō ſolum anchi marcij verum etiam tarquinij priſci tēporibꝰ: que romam habuerūt qͥntū rege. Ip̄e enī qn̄ illa captiuitas facta ē regnae̓ iā ceperat. Prophetās aūt iheremas de xp̄o. ſpūs inquit oris nr̄i xp̄us dn̄s captus em̄ peccatis nr̄is. ſi cbreuiter oſtendes et dominū noſtruꝫ xp̄m: et paſſum eſſe pronob̓. Item loco alio. hic deus meus inqͥt. et nō eſtīabit̉ alter ad eū. qͥ inueītonieꝫ viā prudētie: et dedit ea iacobpuero ſuo: et iſrl̓electo ſuo. Poſt hecin terris viſus ē: et cū hoībꝰ ꝯu̓ſatus ē.Hoc teſtimoniū quidā nō iheremieſꝫ ſcribe eius attribuūt. qͥ vocabaturbaruch: ſꝫ ihereme celebratius habetur. Rurſus idē ꝓpheta de ip̄o. ecce inquit dies veniunt ait dn̄s. et ſuſcitabodauid germē iuſtū. et regnabit rex etſapiens erit. et faciet iudiciū ⁊ iuſticiam in terra. in diebꝰ illis ſaluabit̉ uuida. et iſrahel habitabit ꝯfidēter: et hoceſt nomē: qd̓ vocabūt eū: dominus iuſtus noſter. De vocacōne etiam gētiū