iudex ſampſon. Qui cum mirabiliterfortis eſſꝫ: putatus eſt hercules. Sꝫ ēnea qm̄ qn̄ mortuus ē nō ꝯparuit deūſibi fecer̄t latini. Sabini etiam regeꝫſuū pͥmū ſancū. ſiue vt aliqͣ appellantſcm retuler̄t in deos. Per idē tēpuscodrus rex atheniēſiū peloponēſibꝰ eiuſdē hoſtibꝰ ciuitatis ſe interficiēdūignotus obiecit. Et factū ē. Hoc moeū p̄dicat patriam liberaſſe. Reſponſūemī acceperant peſoponenſes tu demuꝫſe ſuperaturos: ſi eoꝝ regem nō occidiſſent. Fefellit ergo eos habitu paupei̓s apparēdo: et in ſuānecem periūriū ꝓuocando. Vnde ait ꝟgilius. Etuuirgia cōdri. Et hūc atheniēſes tāꝙͣdeū ſacrificioꝝ hoorne coluer̄t. Quarto latinoꝝ rege ſiluuo eneē filio. nō decreuſa de qͣ fuit aſcamus qͥ tercius ibiregnauit. ſꝫ de lauinia latini filia quēpoſtumū eneas dicitur habuiſſe. aſſirioꝝ aut viceſimo ⁊ nono eneo ⁊ melāto atheniēſiū ſextodecimo. iudice autem hebreoꝝ hely ſacerdote. regnuꝫſicionoꝝ ꝯſuptu ē: qd̓. ꝑ annos nonentos quinquagnita et nouem traditur fuiſſe porrectū. Ca. xx.¶ ¶ Ox eiſdem ꝑ loca memorata regnatibꝰ. iſrāhelitaꝝ regnū. finito tepore iudicū a ſaule rege ſūpſit exordiu. Quo tēpore fuit ſamuel ꝓpheta.Ab illo igitur tempoe̓ hij reges latinoꝝ eē ceper̄t: quos ꝯgnomīabat ſilmios. Ab eo quippe qui filius eneē p̄mus dictus ē ſiluius. ceteris ſubſecutis ⁊ ꝓpria nomina imponebantur. ethoc nō defuit cognomētū ſicut longēpoſtea ceſares ꝯgnomīati ſūt qui ſucceſſer̄t ceſari auguſto. Reprobato aute ſaule ne quiſꝙͣ ex eius ſtirpe regret eoqꝫ defuncto dauid ſucceſſit ī regnū poſt anos ſaulis imperij quadragnnta. Tūc athemenſes hr̄e deindereges poſt cōdri inteltum deſtiter̄t: etingratus hreceperūt adminiſtraderei publice Poſt dauid etiā qui ipſequadragnita regnauit ānos. filiuseius ſalomon rex iſrahelitaꝝ fuit: quitēplū illd̓ nobiliſſimū dei ihero ſolimitanuodidit. Ciuus tꝑe apud latinoſcondita eſt alba: ex qͣ deinceps nō latioꝝ. ſꝫ albanoꝝ regeſ appellai in eodē tn̄ latio ceperūt. Salomoni ſucceſſit filius eius roboam: ſub quo induo regna ppl̓us ille diuiſus ē: et ſmgule partes ſuos ſingulos reges habereceperūt. Ca. xxi.Atiū poſt eneā que deū fecerātvndeci reges habuit: quoꝝ nullusdeus factus eſt. Auetinus aūt qͥ duodecimo loco eneā ſequitur. cū eſſet ꝓſtratus in bello. et ſepultus in eo monte qui etiā nūc eiuſ noīe nuncupatur:deoꝝ talui qͣles ſibi faciebāt numeroē additus. Alij ſane noluerūt eum inprelio ſcribere occiſū. ſꝫ nō ꝯparuiſſedixerūt. nec ex eius vocabulo appellatu mōte. ſꝫ ex aduētu auiū dictū eſſeauetinū. Poſt hunc nō ē deus factusin latio: niſi romulus ꝯditor romē. Inter iſtū aūt ⁊ illū reges reꝑuitur duoquoꝝ pͥmus ē. vt eum ꝟgiſ ano ꝟſueloqͣr: ꝓximus ille ꝓcas troiane gl̓iagetis. Huius tꝑe qꝛ iā qͦdamō romaꝑturiebat̉. illd̓ oīm regnoꝝ maximūaſſiriorum finem tante duuturnitatisaccepit. Ad medos qͥppetranſlatū ēpoſt ānos ferme mille trecētos qͥnqꝫ:vt etiā beli qui ninū genuit. et illic ꝑuo ꝯtentus imperio ꝓximus rex fuit.tēpora ꝯputentur. Procas aūt regnauit an amulii. Porro amulius fratriſſui numitoriſ filiā reā noīe q̄ etiā yliavocabatur romuli matre veſtalē ꝟgine fecerat quā volūt de marte geninos ꝯcepiſſe: iſto mō ſtuprum eius honorantes vel excuſantes: et adhibēteſargumentū qd̓ infantes expoſitos lupa nutriuei̓t. Hoc enī genus beſtiead martē exiſtimat ꝑtine̓. vt vi delicꝫ