IIſiſūt in deoꝝ num aliquot mortui cecaqvana ꝯſuetudīe. ac ſuꝑſticōe grecōrū. In qͥbꝰ criaſi regis ꝯiūx melāthomice et forbas filius eoꝝ qͥ poſt pr̄eꝫrex argiuoꝝ ſextus fuit. et ſeptimi regis triope filius iaſus. et rex nonusſtenelaſ ſiue ſteneleus ſiue ſtenelus:varie quippe in diu̓ſiſ auctoribꝰ inueiitur. Hijs tēporibꝰ etiā mercuriuſfuiſſe ꝑhibetur nepos atlātis ex mayafilia qd̓ vulgatiores etiā lr̄e ꝑſonatAultarū autē artiu ꝑitus claruit. qͣset hominibꝰ tradidit: quo merito eūpoſt morte deum eſſe voluer̄t. ſiue etiācredider̄t. Poſterior fuiſſe herculesdicitur. ad ea tamē tēpora p̄tines argiuoꝝ: ꝙ uuis nōnulli eū mercurio p̄ferat tēpore. quoſ falli exiſtimo. Sꝫquolibꝫ tēpore nati ſint̓: cōſtat interhiſtoricos graues qͥ hec antiqͣ literiſmadauer̄t abos homīes fuiſſe. et qd̓mortalibꝰ ad iſtā vitā coidolus ducendā beneficia multa ꝯtulert: honores ab eis meruiſſe diuinos. Minerua vero lōgē hijſ antiqͥor. Nā tē ꝑibꝰogigiad locū qͦ tritonis dicitur. virginali apparuiſſe fertur etate. Vn̄ ettritoma nuncupata eſt multoꝝ ſaneoperū inuetrix: et tanto ꝓ cliuuis deacredita: quāto minuſ origo eiuſ innōtuit. Qd̓ enī decapite ioius nata camtur. po etis et fabulis. nō hiſtorie rebuſqꝫ geſtis applicādum: ꝙ qua ogigus qn̄ fuerit cuius tēporibꝰ etiā diluuiū magnū factū ē. nō illud maximūin quo nulli hoīes euaſer̄t niſi qͥ in archa eſſe potuer̄t. quod gētiū nec greIus nōſe nūcuca nec latina nouit hiſtoria. ſꝫ tn̄ maius ꝙ poſtea temꝑe deucalionis fuitinter ſcriptores hiſtorie nō conuenit.Nā varro inde exorſus ē librum cuius mencōne ſuꝑius feci: et nichil ſibiex qͦ ꝑueīat ad res roͣnas ꝓpōīt antiqͥuſ ꝙ ogigi diluui: hoc ogigi ē factutꝑibꝰ. Nri aūt qͥ cronica ſcripſer̄t. prius euſebius. poſt ieronimus qͥ vtiqꝫ p̄cedentes aliquos hiſtoricos in hacopinionē ſecuti ſūt: poſt annos amplius ꝙ trecētos iam ſecūdo argiuoꝝphoroneo rege regnāte. ogigi diluuiūi fuiſſe ꝯmemorat. Sed quolibettempore fuerit: iā tamē minerua tāꝙͣdea colebatur regnāte athemenſibuſcecrope. Sub quo rege etiā iā ip̄amvel inſtauratā fert. vel ꝯditā ciuitate.Am ut athene voca ¬¶ Ca. ix.¶ recur qd̓ certe nomē a mineruaē que grece athena dicitur. hac cauſam varro indicat. Cū apparuiſſꝫ illicrepente oliue arbor. et alio loco aqueerupiſſent: rege ꝓdigia iſta moueriet miſit ad apollinē delphicū ſciſcitatum qͥd intelligēdum eſſet. quidue faciendum. Ille reſpondit. qd̓ olea mineruam ſignificaret. vnda neptunū:et qd̓ eſſꝫ in ciuiū ptāte. ex cuius potius nomine duoꝝ deoꝝ quoꝝ illa ſigna eſſent ciuitas vocaretur. Iſte cecrops oraculo accepto ciues omnesvtriuſqꝫ ſexus (mos enītuc in eiſdēlocis erat ut etiā femine publice cōſultacōibꝰ) intereent. ad ferēdū ſuffragiū ꝯuocauit. Cōſulta igit̉ multitudine mares ꝓ neptuo. femie ꝓ mineruatule̓ ſententias: et qꝛ vnā plus eſt inuenta feminaꝝ: mierua vicit. Tumneptunus iratus marmis fluctibꝰ exeſtuans terras athemenſiū ppl̓atus ē.quoniā ſparge̓ latius cū libet aquasdifficile demonibꝰ nō eſt: cuius ut iracundia placae̓tur: triplici ſupplicio dicit idem auctor ab athemenſibꝰ affectas eſſe mulie̓s. ut nulla vlterius feret ſuffragia. ut nullus naſcentiū maternū nomē acciperet: ut ne quis eaſatheneas vocaret. Ita illa ciuitas mater aūt nutrix liberalu doctrinarū. ettot tantorūqꝫ ph̓oꝝ quā nichil habuit greciā clarius atqꝫ nobilius ludificantibꝰ demonibꝰ de lite deoꝝ ſuoruꝫ