qui recte viuit. Recte aūt viuit. qͥ obtemꝑat p̄cipiente deo: et finis p̄ceptiid ē ad qd̓ refertur p̄ceptū. caritas eſtde corde puro. et ꝯſcientia bona. et fidenō ficta. Porro iſta caritas ſic̄ iohānes apl̓us teſtat̉ ex deo ē. Face̓ igit̉iudiciū et iuſticiā ex deo ē. Sꝫ quid ēin medio terre? Neqꝫ enī debēt facereiudiciū ⁊ iuſticiā qͥ habitāt ī extremiſterre quis hoc dixerit? Cur ergo additū ē in medio terre? Qd̓ ſi nō adderet̉. ⁊ tantūmō diceret̉. face̓ iudiciū eiiuſticiā: magis hoc p̄ceptū ad vtroſqꝫ boīes p̄tineret: et mediterraneoſ. etmaritimos. Sꝫ ne quiſꝙͣ putae̓t. poſtfinē vite qͥ in hoc agitur corꝑe ſuꝑeſſetēpuſiudiciū iuſticiāqꝫ faciēdi. quā cūeſſꝫ in carne nō fecit. et ſic diuinū euā dipoſſe iudiciū: in medio terre michi vtdetur dictū. cū quiſqꝫ viuit ī corꝑe. Inhac quippe vita ſuā terrā quiſqꝫ circūfert: quāmoriēte hoīe r̓cipit terraꝯmunis reſurgēti vtiqꝫ redditura. proindein medio terre id ē cū anima nr̄a iſt oterreno claudit̉ corꝑe. faciendū eſtiudiciū atqꝫ iuſticia: qd̓ nobis ꝓſit inpoſterū qn̄ recipit quiſqꝫ ſcd̓m ea q̄ ꝑcorpus geſſit: ſiue bonū ſiue malumPer corpus quippe ibi dixit apl̓us: ꝑtēpus quo vixit in corꝑe. Neqꝫ enī ſiquis malignamēte atqꝫ impīa cogitacōe plalphemet. nec id vllis mēbriſcorꝑis oꝑetur. ideo nō erit reuſ: qꝛ nōmotu corꝑis geſſit: cū hoc ꝑ illud tēpus geſſei̓t. quo geſſit ⁊ corpus. Iſtomō congruēter intelligi p̄t etiā illudqd̓ in pſalmo legit̉. Deus aūt rex nr̄.ante ſecula. oꝑatus ē ſalutē in medioterre: ut dn̄s iheſus accipiat̉ deus nr̄qui ē ante ſecula qꝛ ꝑ ip̄m facta ſuntſecula: operatus ē ſalutē nr̄am in medio terre. cū verbū caro factū ē: et terreno habitauit in corꝑe. Deinde poſtea ꝙͣ ꝓphetatū eſt in hijs ꝟbis āne.quō gloriari debeat qͥ gloriat̉ nō in ſelibe: xvnꝰvtiqꝫ. ſꝫ in dn̄o ꝓpter retribucōnē qͥ indie iudicij futurā ē: dn̄s aſcendit inqͥtin celos et tonuit: ip̄e iudicabit extrema terre qꝛ iuſtus eſt. Prorſus ordine tenuit ꝯfeſſionis fideliū. Aſcenditenī in celū dn̄s xp̄us ⁊ inde venturuseſt ad viuos. et mortuos iudicādos.Nā quis aſcendit ſic̄ dicit apl̓us: nſqui ⁊ deſcēdit ī inferiores paites terreui deſcēdit ip̄e ē et qͥ aſcēdit ſuꝑomēs celos: ut adimple̓t om̄ia. Dernubes ergo ſuas tonuit: quas ſanctoſpū cū aſcēdit impleuit. De quibꝰ ancille ihrl̓m. hoc ē ingrate vinee cōminatus ē apud yſaiā ꝓpheta: ne pluantſuꝑ ea̓ ymbrē. Sic autē dictū eſt. ip̄eiudicabit extrema terre: ac ſi diceret̉.etiā extrema terre. Nō enī aliaſꝑtesnō iudicabit: qͥ oēs hoīes ꝓ culdubioiudicabit. Sꝫ melius intelligūtur extrema hoīs: qm̄ non iudicabūtur q̄ inmelius vel in deterius medio tꝑe ꝯmutātur: ſꝫ in quibꝰ extremis inuētus fuerit qui iudicabit̉. Propter qd̓ dictū ēQui ꝑ̄ſeuerauerit ulqꝫ in finē: hic ſaluus erit. Qui ergo ꝑſeuerāter faciūtiudiciū ⁊ iuſticiā ī medio terre: nō dānabūtur cū iudicabunt̉ extremā terre. Et dat inqͥt ꝟtutē r̓gibꝰ nr̄iſ: ut nōeos iudicādo condēnet. Dat ꝟtute. qͣcarnē ſicut reges regāt: et in illo mnūdū qͥ ꝓpter eos fudit ſangne vincāt.Et exaltauit cornu xp̄i ſui. Quo xp̄usexaltauit cornu xp̄i ſui? De quo enimſupradictū ē. dn̄s aſcendit ī celos. etintellectus ē dn̄s xp̄us: ip̄e ſicut hicdicitur. exaltabit cornu xp̄i ſui. Quisergo ē xp̄us xp̄i ſui; An cornu̓ exaltabit vniuſcuiuſqꝫ fidelis ſui: ſic̄ iſtaip̄a ī pn̓cipio huius ymni ait exaltatu ē cornuineū ī deo meo? Omēs quippe vnctos eius criſmate. recte xp̄ospoſſumus dice̓: qd̓ tn̄ totū cū ſuo capite corpus. vnus eſt xp̄us. Hec annaꝓphetauit ſamuelis mater ſancti viri