anguſtijs preſſuraꝝ ſermo dei nō eſtalligatus: nec in p̄cōnibꝰ alligatis.Letata ſū inquit in ſalutari tuo: xp̄usiſte ē iheſus: quē ſymeo ſicut ī euāgēlio legitur. ſenex amplectens paruūagnoſces magnū: nūc dimittis inqͥtdn̄e ſeruū tuū in pace: qꝛ viderūt oculi mei ſalutae̓ tuū. Dicat itaqꝫ eccleſia.Letata ſū inquit ī ſalutari tuo: qm̄ nōeſt ſanctus ſic̄ dn̄s. et nō eſt iuſtus ſicut deus noſter. tanꝙͣ ſanctus et ſanctificans. iuſtus et iuſtificans: nō eſtſanctus preter te: quia nemo ſit niſiabs te. Semqꝫ ſequitur. Nolite gloriari. et nolite loqui excelſa: neqꝫ exeat magͥloquiū de ore veſtro: qm̄ deuſſciētiaꝝ dn̄s ip̄e vos ſcit. et vbi nemoſcit. Am qui putat ſeip̄m aliquid eſſecū nichil ſit: ſe ip̄m ſeducit. Hec dicūtur adu̓ſarijs ciuitatis dei ad babiloniā ꝑtinētibꝰ. de ſua ꝟtute p̄ſumētibꝰ.in ſe nō in dn̄o gloriātibꝰ: ex quibusſūt etiā carnales iſrahelite terrene iheruſalē ciues terrigine. qͥ ut dicit apl̓s.ignorātes dei iuſticia id ē quā dat homini deus q̄ ſolus e iuſtus. atqꝫ iuſtificas: et ſua volētes ꝯſtitue̓ id eſt veluta ſe ſibi paratā. nō ab illo imiꝑtita. iuſticie dei nō ſūt ſubiecti: vtiqꝫ qꝛ ſuꝑbi de ſuo putateſ. nō de dei poſſe pſacere ſe deo. qui eſt deus ſciētiaꝝ. atqꝫideo arbiter conſciētiaꝝ: ibi videnscogitacōes hoīm qm̄ vane ſūt: ſi hominū ſūt. et ab illo nō ſūt. Et p̄paransinquit adinuencōes ſuas. Quas adinuencones putamus: niſi ut ſuperbi cadant. et humiles ſurgant? Hasquippe adinuecōnes exequitur dicēſ.Arcus potētiū infirmatus ē: et infirmip̄cincti ſūt ꝟtute Infirmatus ē arcusid eſt intencō eoꝝ: q̄ tā potentes ſibividētur ut ſme dei dono atqꝫ adiutorio. hūana ſufficiētia d̓ina poſſint miplere mādata: et p̄cingūtur virtute:quoꝝ in terra vox eſt: miſerere meiliber xvijꝰdn̄e qm̄ infirmus ſū. Pleni panibꝰ inquit minora ſūt: et eſuriētes trāſierūtterra. Qui ſūt intelligēdi plem panibus: niſi idē ip̄i qͣi potētes id ē iſrahelite. quibꝰ credita ſūt eloquia dei? Sꝫin eo ppl̓o ancille filij minorati ſunt:quo ꝟbo minus quidē latino bene tn̄expreſſuꝫ eſt: ꝙ ex maioribꝰ minoresfacti ſūt: qꝛ ⁊ in ip̄is panibꝰ id ē diuinis eloquijs que iſrahelite ſoli tunc exom̄ibꝰ gētibꝰ acceperūt. terrena ſapiunt. Bentes aūt quibꝰ lex illa nō ea̓tdata. poſtea ꝙ ꝑ nouū teſtamentū adeloquia illa venerūt. multū eſuriēdoterra traſierūt: qꝛ in eis nō terrena. ſꝫceleſtia ſapuerūt. Et hoc veluti q̄reretur cauſa cur factū ſit quia ſterilis inquit peꝑit ſeptē: et multa in filijs infirmata eſt. Hic totū qd̓ ꝓphetabat̉eluxit agnoſcētibꝰ numerū ſeptenariū qūuo ē vniu̓ſe eccleſie ſignificata ꝑfecto. Propter qd̓ ⁊ iohānes apl̓usad ſeptē ſcribit ecc̄ias. eo mō ſe oſtēdes ad vmus plenitudinē ſcribe̓. Et īꝓu̓bijs ſalomonis hoc atea ꝑfigurāſſapiētia edificauit ſibi domū: ei ſuffulſit colūnas ſeptē. Sterilis enī erat inom̄ibꝰ gentibꝰ dei ciuitas: anteꝙͣ iſtefetus que cernimus oriret̉. Cermiuſetiā que multa in filijs erat nūc infirmatā ihrl̓m terrena: qm̄ quicūqꝫ filijlibere in ea erat: virtus eius erāt. Nūcvero ibi qm̄ litera ē. et ſpūs nō e: amiſſa ꝟtute infirmata eſt. On̄s mortificatet viuificat: mortificat illā q̄ multa ea̓tin filijs: et viuificat hāc ſterilē q̄ peꝑitſeptē. Quāuis ꝯmodius poſſit intelligi eoſdē viuificae̓ quos mortificauei̓t:id enī velut repetiuit addēdo: deducit ad inferos ⁊ reducit. Quibꝰ em̄ dicit apl̓us. ſi mortui eſtis cum xp̄o queſurſū ſunt qͣrite vbi xp̄us ē in dexteradei ſedēs: ſalubriter vtiqꝫ mortificatura dn̄o. Quibꝰ adiugit. Que ſurſū ſūtſapite nō q̄ ſuꝑ terrā: ut ip̄i ſint illi qui