Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

filijs: partī vero ad liberā ciuitatemdei id eſt vera ihrl̓m eternā in celis: cuius filij hoīes ſcd̓m deū viuētes ꝑegnātur in terris. Sꝫ ſūt in eis quedāad vtrāqꝫ ꝑtine̓ intelligūtur: ad acillam ꝓprie: ad liberā figurate. Triꝑtitaitaqꝫ hec intelligūt̉ eloqͥa ꝓphetaꝝ.Siquidē aliqͣ ſūt ad terrena ihrl̓mexſpectātia: aliqua ad celeſtē: nōnulla ad vtrāqꝫ. Exēplis video ꝓbandūqd̓ dico. Miſſus ē nathā ꝓpheta rege dauid argueret de peccato grauiet ea ꝯſecuta ſūt mala futurā p̄diceret. Hec atqꝫ huiuſmōi ſiue publiceid ē ſalutē ppl̓i. ſiue pͥuati. ſuisquiſqꝫ rebꝰ d̓ina ꝓmere̓tur eloquia.quibꝰ vſu tꝑalis vite futuri aliquidnoſceret̉: ad terrenā ciuitate p̄tinuiſſe quis ābigat? Vbi autē legit̉. eccedies veniūt dicit dn̄s. et ꝯſumabo doinui iſrahel domūi iuda teſtamentuꝫnouū non ſcd̓m teſtam̄tuꝫ qd̓ diſpoſuipatribꝰ eoꝝ in die qua app̄hendi ma eoꝝ ut educere eos de terra egipti qm̄ ꝑmāſerūt in teſtamēto meoet ego neglexi eos dicit dn̄s. qꝛ hoc ēteſtamentū qd̓ ꝯſtituā domūi iſrahel dicit dn̄ſ. poſt dies illos dabo legeſ meas ī mente eorū ſuꝑ corda eorū ſcri eas. et videbo eos. et ero illis ī deuet ip̄i erūt michi in plebe. iheruſalē ſine dubio ſuꝑna ꝓphetat̉: cuius deusin ſe p̄mū eſt. eūqꝫ habe̓. atqꝫ ip̄iuseſſe ſūmū illi ē atꝫ totū bonū. Ad vtraqꝫ ve̓o ꝑtinet hoc ip̄m qd̓ iheruſalē dicitur dei ciuitas: et ī ea ꝓph̓atur futuradomus dei: eaqꝫ ꝓphētia videt̉ impleri ſalomo rex edificat illud nobiliſſi tēplū. Hec emī in terrena ihrl̓mſcd̓m hiſtoriā ꝯtigerūt: et celeſtis iheruſalē figure fuerūt. Qd̓ genus ꝓphetie ex vtroqꝫ veluti cōpactu atqꝫmixtu. libris veteribꝰ canōicis quibꝰreru geſtaꝝ narracōes ꝯtinetur. valet plurimū multuqꝫ exercuit et exer-liber. xvicet ingenia ſcrutātiū literas ſacras:ut qd̓ hiſtorice p̄dictū ꝯpletūqꝫ legitur in ſemīe abrahe ſcd̓m carne. etiā inſemie abrahe ſcd̓m fidē. qͥd implen allegorie ſignificet in qͥrat̉: nitatuut quibuſdā viſū ſit nichil eſſe ī eiſdēlibris vel p̄nūciatū effectu vel effectuꝙͣuis p̄nūciatū: qd̓ inſinuet aliquid ad ſuꝑna ciuitatē dei. eiuſqꝫ filios in hac vita ꝑegrinos. figurata ſignificacōnē referendū. Sꝫ ſi hoc itaeſt. biꝑtita triꝑtita erūt eloqͥaꝓphetaꝝ: vel potius illaꝝ ſcripturarioīm veteris inſtrumēti appellacōnecenſent̉: nichil em̄ erit illic qd̓ ad ihruſalē terrena tm̄ ꝑtineat: ſi quicqͥdibi de illa vel ꝓpter illā dicit̉ atqꝫpletur. ſignificat aliud qd̓ ad ihrl̓mceleſtē allegorica p̄figuracōe referatur: ſꝫ erūt ſola duo gn̓a. vnū qd̓ adihrl̓m libera. alterū qd̓ ad vtrūqꝫ ꝑtineat. Michi aūt ſicut multū vidēturerrare nullas res geſtas in eo gn̓eliteraꝝ aliqͥd aliud p̄ter id eogeſte ſūt ſignificae̓ arbitrat̉: ita multu audere. ꝓrſus ibi om̄ia ſignificacōnibꝰ allegoricis inuoluta eſſetendūt. Ideo triꝑtita biꝑtita eſſedixi. Hoc emī exiſtimo. tn̄ culpāseos potuerūt illic de quacūqꝫ regeſta ſenſū intelligētie ſpiritalis exculpere: ſeruata dutaxat pͥmitus hiſtorie veritatē. Ceterū que ita dicūtur itrebus hūanitus ſeu d̓imitus geſtis ſiue geredis ꝯuenie̓ poſſunt. qͣs fi.deſis dubitet eſſe maniter dicta;Quis ad intelligētiā ſpiritalē reuocet ſi poſſit: aut ab eo qui poteſt reuocāda eſſe fateatur? Ca. quartū.Rocurſus igit̉ ciuitatis dei. vbiꝑuenit ad reguꝫ tēpora. qn̄ dauid ſaule reprobato ita regnū pͥmuſobtinuit. ut eius deinde poſteri ī terrena ihrl̓m duturna ſucceſſiōe regret. dedit figurā res geſta: ſignificans