generacōnū quas ꝯmemorare oportebat. ideo conſequēs videri debet ſolos fuiſſe tūc generatos ex adā. Cūenim ſilentio cooptis oīm nominibuſceterorū legatur eū genuiſſe filios etfilias. quota fuerit iſta ꝓles eius qͥsp̄ſumat aſſerere: ſi culpa temeritatiseuitat? Potuit quippe adam diuinitus admonitus dicere poſtea ꝙͣ ſethnatus eſt. ſuſcitauit michi deus ſemenaliud ꝓ abel. qn̄ talis erat futurus quiimpleret illius ſanctitatē. nō ꝙ ipſeprior poſt eū temꝑis ordine naſceretur. Seinde qd̓ ſcriptū eſt. vixit autēſeth quiqꝫ et. cc. ānos. vel ſcd̓m hebreos quīqꝫ ⁊centū ānos et genuit enoſquis poſſit niſi inconſideratus aſſeuerare. hunc eius p̄mogenitū fuiſſe. utadmirates merito requiramus. quomodo per tot annos imimunis fuei̓t aconnubio ſme ullo ꝓpoſito cōntinētie.vel nō genuerit cōuigatus qn̄quidēetiā de ip̄o legitur et genuit filios etfilias. et fuerūt omēs dies ſeth. xij. etdcccc. anni ⁊ mortuus eſt? Atqꝫ ita deinceps quoꝝ anni ꝯmemoratur. necfilios filiaſqꝫ genuiſſe reticent̉. Ac ꝑhoc nō apparet omnino. vtrū qui nominatur genitus. ip̄e fuerit pͥmogemtus. Imo vero quoniā credibile noneſt patres illos etate tam longa autimpuberes fuiſſe. aut cōuigibꝰ caruiſſe vel fetibꝰ. nec illos eoꝝ filios primos eis natos fuiſſe credibile eſt: ſedcū ſacre ſcpͥtor hiſtorie ad ortu vitāqꝫnōe cuius temꝑe diluuiū factuꝫ eſt ꝑſucceſſiones generacōnū notatis teporibꝰ intenderet ꝑuenire. eas vtiqꝫcōmemorauit. nō que pͥme ſuis ꝑentibus fuerint. ſed que in ꝓpagaconisordine venerūt. Exempli gratia. quoid fiat apertius. aliquid interponam:vnde nullus ambigat fieri potuiſſeqd̓ dico. Euangeliſta matheus generacōneꝫ dominice carnis per ſerie pa-arētum volens ꝯmēdare memorie. ordines a patre abraham atqꝫ addauid pͥmitus ut ꝑueniret intēdēs. abrahā inquit genuit yſaac. Cur nō dixitiſmahel que pͥmitus genuit? Pſaacaūt inqͥt genuit iacob. Cur nō dixit.eſau. qui eius pͥmogeītus fuit? Quiaſcilicet ꝑ illos ad dauid ꝑuenire nonpoſſit. Seinde ſequitur. Iacob aūt genuit iudā ⁊ fratres eius. Nūquid iudas pͥmogenitus fuit? Iudas inquitgenuit phares ⁊ zara. Nec iſtoꝝ geminorū aliquis fuit pͥmogenitus iudeſꝫ ante illos iam tres genuerat. Eositaqꝫ tenuit in ordine generacōnū: ꝑquos ad dauidatqꝫ inde quo intenderat ꝑuenie̓t. Ex quo intelligi poteſtveteres quoqꝫ hoīes ante diluuiū nōpͥmogenitos. ſed eos fuiſſe cōmemoratos. ꝑ quos ſuccedētiū ordo generacōnū ad noe patriarcham duceretur. ne ſere pubertatis illorū obſcuraet nō neceſſaria queſtio nos fatigetvm igitur genus ¶ Ca. xvj.hūanu. poſt pͥmam cōpulā virifacti ex puluere. et ꝯuugīs eiuſ exviri latere mariū feminarūqꝫ cōiunctone opus haberet ut gignedo multiplicaretur. nec eſſent ulli hoīes niſi qͥex illis duobꝰ nati fuiſſent: viri ſorores ſuas cōuiges acceperūt. Auid ꝓfecto quāto antiquius cōpellente neceſſitate: tanto poſtea factū eſt dānabilius religione ꝓhibete. Habita eſtenī racō rectiſſima caritatis. ut boīesquibus eſt vtilis atqꝫ neceſſaria concordia. diuerſarū neceſſitudinū vinculis nectarentur: nec vnus in vno multas haberet ſed ſingule ſpargereturin ſingulos ac ſic ad ſocialē vitā diligentius colligendaꝫ. plurime plurimos obtinerent. Pater quippe et ſocerduarū ſūt neceſſitudinū noīa. Vtergo aliū quiſqꝫ habeat patrem. aliūſocerū. numeroſius ſe caritaſ porrigit